Przeciwwskazania stosowania leku. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Produkt leczniczy Woda do wstrzykiwań CSL Behring jest rozpuszczalnikiem przeznaczonym wyłącznie do sporządzania leków parenteralnych. Stanowi on przezroczysty, bezbarwny płyn dostępny w fiolkach o różnych objętościach: 2, 2,5, 3, 4, 5, 5,6, 10, 15, 20, 40 lub 50 ml.¹

Bezwzględne przeciwwskazania

Głównym i bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Wody do wstrzykiwań CSL Behring jest podawanie jej jako samodzielnego preparatu. Pod żadnym pozorem produkt ten nie powinien być stosowany samodzielnie jako lek do podawania parenteralnego.²

Uzasadnienie przeciwwskazania

Podanie samej wody do wstrzykiwań drogą parenteralną (np. dożylnie, domięśniowo, podskórnie) stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta. Czysta woda do wstrzykiwań jest roztworem hipotonicznym, który po podaniu do krwiobiegu może prowadzić do hemolizy (rozpadu czerwonych krwinek) ze względu na różnicę ciśnień osmotycznych między płynem wewnątrz- i zewnątrzkomórkowym.

Zastosowanie zgodne z przeznaczeniem

Woda do wstrzykiwań CSL Behring powinna być stosowana wyłącznie zgodnie z jej przeznaczeniem – jako rozpuszczalnik do sporządzania leków parenteralnych.³ Jest ona składnikiem pomocniczym, służącym do rozpuszczania lub rozcieńczania substancji leczniczych przed ich podaniem pacjentowi.

Wskazówki dla personelu medycznego

Personel medyczny powinien ściśle przestrzegać instrukcji dotyczących sporządzania leków parenteralnych z wykorzystaniem Wody do wstrzykiwań CSL Behring. Należy zawsze zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego leku, który ma być rozpuszczony lub rozcieńczony, aby poznać odpowiednie proporcje, metody przygotowania oraz warunki przechowywania po sporządzeniu roztworu.

Edukacja pacjenta

W przypadku wydawania pacjentowi Wody do wstrzykiwań CSL Behring wraz z produktem leczniczym do samodzielnego przygotowania i podania, należy dokładnie poinstruować pacjenta o konieczności stosowania wody wyłącznie jako rozpuszczalnika i nigdy samodzielnie. Pacjent powinien otrzymać szczegółowe instrukcje dotyczące sposobu przygotowania i podania leku.