Interakcje leku
Rulid 150 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Roksytromycyna, główna substancja czynna leku Rulid, jest sklasyfikowana jako słaby inhibitor izoenzymu CYP3A4, co determinuje jej profil interakcji z innymi lekami. Stopień hamowania aktywności tego enzymu ma kluczowe znaczenie w kontekście bezpieczeństwa stosowania roksytromycyny w terapii skojarzonej.¹

Produkty lecznicze, których stosowanie z roksytromycyną jest przeciwwskazane

Jednoczesne stosowanie roksytromycyny z alkaloidami sporyszu zwężającymi naczynia krwionośne jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych.²

Produkty lecznicze, których stosowanie z roksytromycyną jest niezalecane

Stosowanie roksytromycyny z lekami metabolizowanymi przez izoenzym CYP3A4, które wykazują potencjał wydłużania odstępu QT, jest niezalecane ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca. Do tej grupy należą:

• Astemizol, cyzapryd i pimozyd – metabolizowane przez CYP3A, których podwyższone stężenie może wywołać wydłużenie odstępu QT i/lub arytmie, zwłaszcza typu torsade de pointes. Pomimo ograniczonej zdolności roksytromycyny do inhibicji CYP3A, nie można wykluczyć klinicznie istotnych interakcji.³
• Terfenadyna – niektóre antybiotyki makrolidowe mogą powodować wzrost stężenia terfenadyny w surowicy, co zwiększa ryzyko ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca. Mimo braku obserwacji takich reakcji przy stosowaniu roksytromycyny oraz braku potwierdzenia interakcji farmakokinetycznych w badaniach z udziałem zdrowych ochotników, jednoczesne stosowanie obu leków nie jest zalecane.⁴
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III – roksytromycyna, podobnie jak inne makrolidy, powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów otrzymujących leki z tych grup.⁵

Produkty lecznicze, które należy stosować z roksytromycyną z zachowaniem ostrożności

Przy jednoczesnym stosowaniu roksytromycyny z poniższymi lekami należy zachować szczególną ostrożność i monitorować pacjenta:

• Produkty lecznicze mogące wydłużać odstęp QT – należą do nich: leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, prokainamid, dyzopiramid) i klasy III (dofetylid, amiodaron), cytalopram, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, metadon, niektóre leki przeciwpsychotyczne (fenotiazyny), fluorochinolony (moksyfloksacyna), wybrane leki przeciwgrzybicze (flukonazol, pentamidyna) oraz przeciwwirusowe (telaprewir).⁶
• Antagoniści witaminy K – w badaniach z udziałem ochotników nie obserwowano interakcji z warfaryną, jednak u pacjentów leczonych roksytromycyną i pochodnymi kumarolu odnotowano przypadki wydłużenia czasu protrombinowego lub zwiększenia wartości INR. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków zaleca się monitorowanie wartości INR.⁷
• Dyzopiramid – badania in vitro wykazały, że roksytromycyna może wypierać dyzopiramid z połączeń z białkami, co potencjalnie może prowadzić do wzrostu stężenia wolnego dyzopiramidu w surowicy. Zaleca się monitorowanie zapisu EKG oraz, jeśli to możliwe, stężenia dyzopiramidu w surowicy.⁸
• Digoksyna i inne glikozydy nasercowe – roksytromycyna może zwiększać wchłanianie digoksyny, co w rzadkich przypadkach może prowadzić do toksyczności glikozydów nasercowych objawiającej się nudnościami, wymiotami, biegunką, bólami/zawrotami głowy oraz zaburzeniami przewodzenia sercowego i/lub rytmu serca. U pacjentów przyjmujących jednocześnie te leki należy monitorować EKG oraz stężenie glikozydów nasercowych w surowicy.⁹

Interakcje, które należy wziąć pod uwagę

Poniższe interakcje powinny być uwzględnione przy stosowaniu roksytromycyny:

• Midazolam, triazolam – roksytromycyna (300 mg/dobę) zwiększa AUC midazolamu (substrat CYP3A4) o 47%, co może intensyfikować jego działanie. Brak jednoznacznych dowodów potwierdzających interakcje z triazolamem.¹⁰
• Teofilina – obserwowano niewielkie zwiększenie stężenia teofiliny w osoczu, jednak zwykle nie ma konieczności modyfikacji dawkowania roksytromycyny.¹¹
• Bromokryptyna – roksytromycyna może zwiększać AUC i stężenie bromokryptyny w osoczu, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych tego leku.¹²
• Cyklosporyna – badania wykazały, że roksytromycyna (150 mg 2x/dobę przez 11 dni) powoduje 50% wzrost stężenia cyklosporyny w osoczu u pacjentów po transplantacji serca, które stopniowo zmniejsza się po zaprzestaniu podawania antybiotyku. Zwykle nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania roksytromycyny.¹³
• Inhibitory reduktazy HMG-CoA (statyny) – istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących mięśni, takich jak rabdomioliza, spowodowane możliwym wzrostem stężenia statyn. Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia objawów miopatii.¹⁴
• Ryfabutyna – roksytromycyna może zwiększać stężenie ryfabutyny w osoczu.¹⁵
• Inne leki metabolizowane przez CYP3A – jako słaby inhibitor CYP3A, roksytromycyna może powodować maksymalnie 2-krotny wzrost ogólnego wpływu leków metabolizowanych przy udziale tego izoenzymu. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu takich leków.¹⁶

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji roksytromycyny z karbamazepiną, ranitydyną, wodorotlenkiem glinu lub magnezu, a także z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi estrogeny i progestageny.¹⁷

Interakcje roksytromycyny z alkoholem

Interakcje roksytromycyny z alkoholem nie zostały szczegółowo zbadane ani opisane w charakterystyce produktu leczniczego. Jednak należy zachować ostrożność przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu podczas terapii roksytromycyną z kilku powodów:

• Metabolizm wątrobowy – zarówno roksytromycyna, jak i alkohol są metabolizowane w wątrobie, co teoretycznie może prowadzić do konkurencji o enzymy metabolizujące
• Potencjalne nasilenie działań niepożądanych – alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane antybiotyku, szczególnie te dotyczące przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha)
• Wpływ na układ sercowo-naczyniowy – zważywszy na potencjał roksytromycyny do wydłużania odstępu QT u niektórych pacjentów, jednoczesne spożywanie alkoholu (który również może wpływać na pracę serca) może teoretycznie zwiększać to ryzyko
• Osłabienie skuteczności terapii – spożywanie alkoholu może ogólnie osłabiać odpowiedź immunologiczną organizmu, co może negatywnie wpływać na skuteczność leczenia przeciwbakteryjnego

Z uwagi na powyższe, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii roksytromycyną, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby, zaburzeniami rytmu serca lub przyjmujących jednocześnie inne leki, które mogą wchodzić w interakcje z roksytromycyną.

Tabela interakcji z roksytromycyną