Interakcje leku
Miansegen 60 mg

Mianseryna wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają kluczowe znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie mianseryny z inhibitorami MAO (moklobemid, tranylcypromina, linezolid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i zaburzeń autonomicznych; należy zachować co najmniej 2-tygodniowy odstęp między terapiami. Induktory CYP3A4, takie jak fenytoina i karbamazepina, mogą obniżać stężenie mianseryny w osoczu, co wymaga rozważenia modyfikacji dawki i monitorowania skuteczności leczenia. Mianseryna może również wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny (np. warfaryny), co wymaga regularnej kontroli parametrów krzepnięcia. Istotne jest także zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii typu torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu z lekami wydłużającymi QTc, w tym niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi i antybiotykami, co wymaga monitorowania EKG.

Pobierz ChPL PDF Miansegen – Tabletki powlekane – 60 mg
  1. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
    1. Interakcje z inhibitorami MAO
    2. Interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi
    3. Interakcje z lekami sympatykomimetycznymi
    4. Interakcje z lekami hipotensyjnymi
    5. Interakcje z pochodnymi kumaryny
    6. Interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT
  2. Interakcje z alkoholem
  3. Tabela interakcji lekowych dla mianseryny
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. zaburzenie depresyjne
Substancja czynna
  1. mianseryna
Kategoria leku
  1. leki przeciwdepresyjne

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Mianseryna może wchodzić w potencjalnie istotne interakcje z różnymi substancjami leczniczymi oraz innymi związkami, co wymaga uwagi klinicznej podczas planowania i prowadzenia terapii. Poniżej przedstawiono szczegółowe omówienie zidentyfikowanych interakcji oraz ich znaczenie kliniczne.1

Interakcje z inhibitorami MAO

Jednoczesne stosowanie mianseryny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) jest przeciwwskazane. Do tej grupy leków należą: moklobemid, tranylcypromina oraz linezolid. Nie należy rozpoczynać terapii mianseryną w okresie krótszym niż 2 tygodnie od zakończenia leczenia inhibitorami MAO. Podobnie, pacjenci leczeni mianseryną powinni odczekać około 2 tygodni przed rozpoczęciem terapii inhibitorami MAO.2

Interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi

U pacjentów stosujących jednocześnie mianserynę i leki przeciwpadaczkowe będące induktorami enzymu CYP3A4, takie jak fenytoina lub karbamazepina, może dojść do zmniejszenia stężenia mianseryny w osoczu. Ma to szczególne znaczenie kliniczne, ponieważ może prowadzić do obniżenia skuteczności terapeutycznej mianseryny. W przypadku rozpoczynania lub kończenia terapii tymi lekami przeciwpadaczkowymi należy rozważyć modyfikację dawkowania mianseryny.3

Interakcje z lekami sympatykomimetycznymi

W literaturze medycznej nie opisano istotnych interakcji między mianseryną a lekami sympatykomimetycznymi. Na podstawie dostępnych danych klinicznych można stwierdzić, że interakcje tego typu są bardzo mało prawdopodobne.4

Interakcje z lekami hipotensyjnymi

Doświadczenie kliniczne wskazuje, że mianseryna nie wchodzi w istotne interakcje z lekami hipotensyjnymi, takimi jak betanidyna, klonidyna, guanetydyna czy propranolol (stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z hydralazyną). Jednak ze względów bezpieczeństwa, u pacjentów stosujących jednocześnie leki hipotensyjne zaleca się regularną kontrolę ciśnienia tętniczego krwi w celu wykrycia potencjalnych zmian.5

Interakcje z pochodnymi kumaryny

Podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, mianseryna może wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna. U pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania mianseryny i leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny dopuszcza się takie połączenie, jednak pod warunkiem prowadzenia stałej i dokładnej kontroli parametrów krzepnięcia. Monitorowanie jest konieczne w celu uniknięcia potencjalnych powikłań krwotocznych lub zakrzepowych.6

Interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT

Ryzyko wydłużenia odstępu QT i/lub wystąpienia groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca (np. częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”) jest istotnie zwiększone w przypadku jednoczesnego stosowania mianseryny z innymi produktami leczniczymi, które wydłużają odstęp QTc. Do tej grupy leków należą niektóre leki przeciwpsychotyczne oraz antybiotyki. Przed rozpoczęciem terapii skojarzonej należy zapoznać się z informacją o produkcie dotyczącą innych przyjmowanych leków w celu oceny ich potencjalnego wpływu na odstęp QTc.7

Interakcje z alkoholem

Mianseryna może znacząco nasilać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy (OUN). Mechanizm tego działania wynika z addytywnego hamowania funkcji OUN przez obie substancje. Efekt ten może manifestować się jako nasilona sedacja, zaburzenia koordynacji ruchowej, spowolnienie czasu reakcji oraz upośledzenie funkcji poznawczych.8

W związku z powyższym, pacjentów należy jednoznacznie poinformować o konieczności unikania spożywania napojów alkoholowych przez cały okres leczenia mianseryną. Spożycie alkoholu podczas terapii może prowadzić do:

  • Zwiększonego ryzyka nadmiernej sedacji
  • Zaburzeń świadomości
  • Trudności w prowadzeniu pojazdów i obsługiwaniu maszyn
  • Zwiększonego ryzyka upadków, szczególnie u osób starszych
  • Potencjalnego zmniejszenia skuteczności terapeutycznej mianseryny

Ze względów bezpieczeństwa nie zaleca się nawet okazjonalnego spożywania alkoholu podczas leczenia mianseryną.9

Tabela interakcji lekowych dla mianseryny

Substancja lub grupa leków Opis interakcji Poziom istotności interakcji Zalecenia kliniczne
Inhibitory MAO
(moklobemid, tranylcypromina, linezolid)		 Ryzyko zespołu serotoninowego i zaburzeń autonomicznych Wysoki – przeciwwskazane Nie stosować jednocześnie. Zachować odstęp co najmniej 2 tygodni między zakończeniem jednej terapii a rozpoczęciem drugiej.
Alkohol Nasilenie działania depresyjnego na OUN, zwiększona sedacja Wysoki Całkowite unikanie spożywania alkoholu podczas terapii mianseryną.
Leki przeciwpadaczkowe
(fenytoina, karbamazepina)		 Zmniejszenie stężenia mianseryny w osoczu przez indukcję CYP3A4 Średni Rozważyć modyfikację dawki mianseryny przy rozpoczynaniu lub kończeniu terapii tymi lekami. Monitorować skuteczność leczenia.
Pochodne kumaryny
(warfaryna)		 Potencjalny wpływ na metabolizm leków przeciwzakrzepowych Średni Możliwe jednoczesne stosowanie pod warunkiem regularnej kontroli parametrów krzepnięcia.
Leki wydłużające odstęp QT
(niektóre leki przeciwpsychotyczne, antybiotyki)		 Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii typu „torsade de pointes” Wysoki Dokładna ocena korzyści/ryzyka przed wdrożeniem terapii skojarzonej. Monitorowanie EKG w trakcie leczenia.
Leki hipotensyjne
(betanidyna, klonidyna, guanetydyna, propranolol)		 Brak istotnych interakcji farmakodynamicznych Niski Rutynowa kontrola ciśnienia tętniczego w ramach monitorowania terapii.
Leki sympatykomimetyczne Brak opisanych istotnych interakcji Niski Standardowe monitorowanie terapii.

W przypadku planowania terapii skojarzonej zawierającej mianserynę i inne leki, należy zawsze przeprowadzić indywidualną ocenę potencjalnych korzyści i ryzyka dla konkretnego pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u osób w podeszłym wieku, z chorobami współistniejącymi oraz przyjmujących wiele leków jednocześnie.10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl