Dawkowanie i sposób podawania
Cutaquig 165 mg/ml
Cutaquig to immunoglobulina ludzka normalna o stężeniu 165 mg/ml, stosowana podskórnie w terapii zastępczej u pacjentów z pierwotnymi i wtórnymi niedoborami odporności. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie masy ciała, farmakokinetyki oraz odpowiedzi klinicznej, z celem utrzymania minimalnego stężenia IgG w surowicy na poziomie co najmniej 5-6 g/l. W pierwotnych niedoborach dawka nasycająca wynosi 0,2-0,5 g/kg mc. (1,2-3,0 ml/kg), z maksymalną dawką dobową 0,1-0,15 g/kg, a dawki podtrzymujące to 0,4-0,8 g/kg mc./miesiąc (2,4-4,8 ml/kg). W wtórnych niedoborach zaleca się dawkę miesięczną 0,2-0,4 g/kg (1,2-2,4 ml/kg). Dawkowanie u dzieci i osób starszych jest analogiczne do dorosłych, dostosowane do masy ciała i efektów terapii.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Cutaquig
- Dawkowanie zależne od wskazań
- Dawkowanie w zespołach pierwotnego niedoboru odporności
- Dawkowanie we wtórnych niedoborach odporności
- Dawkowanie w grupach specjalnych
- Sposób podawania
- Szybkość infuzji
- Objętość infuzji na jedno miejsce
- Tabela dawkowania produktu Cutaquig
Dawkowanie i sposób podawania leku Cutaquig
Cutaquig (immunoglobulina ludzka normalna) o stężeniu 165 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań jest stosowany w terapii zastępczej u pacjentów z niedoborami odporności. Terapia powinna być rozpoczęta i monitorowana pod nadzorem lekarza z odpowiednim doświadczeniem w leczeniu niedoborów odporności.1
Dawkowanie zależne od wskazań
Dawka i schemat dawkowania produktu Cutaquig są uzależnione od wskazania klinicznego. W terapii zastępczej konieczne może być indywidualne dostosowanie dawkowania dla każdego pacjenta, uwzględniając farmakokinetykę oraz odpowiedź kliniczną. Lek można podawać w różnych odstępach czasu – od codziennego podawania do podawania raz na 2 tygodnie.2
Dawkowanie w zespołach pierwotnego niedoboru odporności
W terapii zastępczej w zespołach pierwotnego niedoboru odporności schemat dawkowania powinien zapewniać osiągnięcie minimalnego stężenia IgG (oznaczonego przed kolejną infuzją) na poziomie co najmniej 5-6 g/l. Celem jest utrzymanie stężenia IgG w surowicy w zakresie referencyjnym odpowiednim dla wieku pacjenta.3
Na początku terapii może być konieczne zastosowanie dawki nasycającej w wysokości 0,2-0,5 g/kg (1,2-3,0 ml/kg) masy ciała. Dawkę tę można rozłożyć na kilka dni, przy maksymalnej dawce dobowej wynoszącej 0,1-0,15 g/kg.4
Po osiągnięciu stężenia IgG w stanie równowagi należy podawać dawki podtrzymujące w regularnych odstępach czasu, aby osiągnąć skumulowaną dawkę miesięczną rzędu 0,4-0,8 g/kg (2,4-4,8 ml/kg). Pojedyncze dawki można podawać w różne obszary anatomiczne.5
Stężenie minimalne powinno być regularnie oznaczane i analizowane w odniesieniu do częstości występowania zakażeń. W razie konieczności dawka może być zwiększona w celu podwyższenia stężenia minimalnego i zmniejszenia wskaźnika zakażeń.6
Dawkowanie we wtórnych niedoborach odporności
W terapii zastępczej we wtórnych niedoborach odporności zaleca się podawanie dawki w równych odstępach czasu (około raz w tygodniu), aby osiągnąć skumulowaną dawkę miesięczną rzędu 0,2-0,4 g/kg (1,2-2,4 ml/kg). Podobnie jak w przypadku pierwotnych niedoborów, każdą pojedynczą dawkę można podawać w inne miejsce.7
Minimalne stężenia IgG należy monitorować i oceniać w powiązaniu z częstością występowania infekcji. Dawkowanie należy dostosować w celu uzyskania optymalnej ochrony przed infekcjami – zwiększyć dawkę u pacjentów z utrzymującymi się infekcjami lub rozważyć jej zmniejszenie, gdy u pacjenta nie występują infekcje.8
Dawkowanie w grupach specjalnych
Dzieci i młodzież
Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) jest takie samo jak u dorosłych. Wynika to z faktu, że dawkowanie przy każdym wskazaniu jest oparte na masie ciała pacjenta i podlega indywidualnej korekcie w zależności od efektów terapii zastępczej.9
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku nie ma potrzeby stosowania dawki innej niż u pacjentów w wieku 18-65 lat, ponieważ dawkowanie opiera się na masie ciała i jest korygowane w zależności od uzyskanych efektów leczenia. W badaniach klinicznych produkt Cutaquig oceniano u 17 pacjentów powyżej 65. roku życia, nie stwierdzając konieczności specjalnego dostosowania dawki w celu osiągnięcia pożądanego stężenia IgG w surowicy.10
Sposób podawania
Cutaquig jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego. Infuzje podskórne w warunkach leczenia domowego powinny być rozpoczynane i monitorowane przez członka profesjonalnego personelu medycznego z doświadczeniem w prowadzeniu pacjentów stosujących leczenie domowe.11
Pacjent i/lub opiekun muszą przejść odpowiednie przeszkolenie obejmujące:12
- obsługę urządzenia do infuzji
- techniki infuzji
- stosowanie zasad aseptyki
- prowadzenie dzienniczka leczenia
- rozpoznawanie poważnych działań niepożądanych
- środki, jakie należy zastosować w razie wystąpienia działań niepożądanych
Produkt Cutaquig można podawać w takie miejsca, jak brzuch, udo, ramię i boczna strona biodra.13
Szybkość infuzji
Szybkość infuzji oraz objętość infuzji w danym miejscu należy dostosować do indywidualnej tolerancji pacjenta.14
Dla pacjentów rozpoczynających leczenie preparatem Cutaquig zaleca się następujące postępowanie:15
- Pacjenci nieleczeni uprzednio SCIG – przy pierwszym podaniu zaleca się szybkość 15 ml/godz./miejsce
- Pacjenci leczeni wcześniej SCIG – zaleca się stosowanie poprzednio stosowanej szybkości podawania w początkowych infuzjach
W kolejnych infuzjach, jeśli produkt jest dobrze tolerowany, szybkość podawania można stopniowo zwiększać:16
- Dorośli (≥40 kg) – o około 10 ml/godz./miejsce co 2-4 tygodnie
- Dzieci i młodzież (<40 kg) – maksymalnie do 10 ml/godz./miejsce co 4 tygodnie
Jeśli pacjent dobrze toleruje początkowe infuzje przy pełnej dawce na miejsce i maksymalnej szybkości, można rozważyć dalsze zwiększanie szybkości kolejnych infuzji aż do osiągnięcia maksymalnej szybkości przepływu:17
- Dorośli – 67,5 ml/godz./miejsce
- Dzieci i młodzież – 25 ml/godz./miejsce
Można stosować jednocześnie więcej niż jedno urządzenie do infuzji.18
Objętość infuzji na jedno miejsce
Objętość produktu podawana w konkretne miejsce może być zmienna w zależności od wieku i tolerancji pacjenta:19
- Noworodki i dzieci – miejsce infuzji można zmienić po podaniu 5-15 ml
- Dorośli – dawki powyżej 30 ml można podzielić według uznania pacjenta
Nie istnieją ograniczenia dotyczące liczby miejsc infuzji. Poszczególne miejsca infuzji powinny być oddalone od siebie o co najmniej 5 cm.20
Tabela dawkowania produktu Cutaquig
| Wskazanie | Grupa pacjentów | Dawka początkowa (nasycająca) | Dawka podtrzymująca | Szybkość infuzji początkowa | Maksymalna szybkość infuzji |
|---|---|---|---|---|---|
| Pierwotne niedobory odporności | Dorośli (≥40 kg) | 0,2-0,5 g/kg mc. (1,2-3,0 ml/kg) Maks. dawka dobowa: 0,1-0,15 g/kg |
0,4-0,8 g/kg mc./miesiąc (2,4-4,8 ml/kg) | 15 ml/godz./miejsce (lub poprzednia szybkość jeśli wcześniej stosowano SCIG) |
67,5 ml/godz./miejsce |
| Dzieci i młodzież (<40 kg) | 15 ml/godz./miejsce (lub poprzednia szybkość jeśli wcześniej stosowano SCIG) |
25 ml/godz./miejsce | |||
| Wtórne niedobory odporności | Dorośli (≥40 kg) | Indywidualnie dostosowana | 0,2-0,4 g/kg mc./miesiąc (1,2-2,4 ml/kg) | 15 ml/godz./miejsce (lub poprzednia szybkość jeśli wcześniej stosowano SCIG) |
67,5 ml/godz./miejsce |
| Dzieci i młodzież (<40 kg) | 15 ml/godz./miejsce (lub poprzednia szybkość jeśli wcześniej stosowano SCIG) |
25 ml/godz./miejsce |
Dostosowanie dawki i monitorowanie skuteczności leczenia
Dostosowanie dawki powinno opierać się na regularnym monitorowaniu następujących parametrów:21
- Minimalne stężenie IgG w surowicy (oznaczane przed kolejną infuzją)
- Częstość występowania infekcji
- Odpowiedź kliniczna pacjenta
W zależności od wyników monitorowania można:22
- Zwiększyć dawkę – jeśli pacjent ma częste infekcje lub stężenie minimalne IgG jest poniżej zalecanych wartości
- Rozważyć zmniejszenie dawki – gdy u pacjenta nie występują infekcje i stężenie minimalne IgG utrzymuje się na stabilnym, optymalnym poziomie
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania