paradontopatia głęboka
Wskazanie

Paradontopatia głęboka (inaczej zaawansowane zapalenie przyzębia) to choroba zapalna tkanek otaczających zęby, obejmująca dziąsła, więzadła ozębnej oraz kość wyrostka zębodołowego. Charakteryzuje się znaczną destrukcją tkanek przyzębia, tworzeniem głębokich kieszonek dziąsłowych (powyżej 5-6 mm), utratą przyczepu łącznotkankowego oraz postępującą resorpcją kości. W zaawansowanym stadium prowadzi do rozchwiania zębów i może skutkować ich utratą.

Leczenie paradontopatii głębokiej wymaga kompleksowego podejścia. W Polsce stosuje się preparaty przeciwbakteryjne miejscowe jak Metronidazol żel (Metronidazol 0,25% żel), Perio-Kin (chlorheksydyna), Elugel (chlorheksydyna). W przypadku konieczności antybiotykoterapii ogólnoustrojowej stosuje się najczęściej Amoksycylinę z kwasem klawulanowym (Augmentin, Taromentin, Amoksiklav) w połączeniu z Metronidazolem (Metronidazol, Metronid). Jako wspomagające używa się płukanki z chlorheksydyną (Corsodyl, Eludril, Perio-Kin).

Największe trudności w leczeniu paradontopatii głębokiej wiążą się z koniecznością systematycznego i długoterminowego podejścia. Skuteczność terapii zależy od eliminacji biofilmu bakteryjnego, co wymaga nie tylko profesjonalnych zabiegów (skaling poddziąsłowy, kiretaż zamknięty lub otwarty), ale także odpowiedniej higieny jamy ustnej pacjenta. Istotnym wyzwaniem jest regeneracja utraconych tkanek przyzębia, która często wymaga zabiegów chirurgicznych z wykorzystaniem materiałów regeneracyjnych (membran, przeszczepów kostnych). Dodatkową trudnością jest leczenie przypadków opornych na standardową terapię oraz zapobieganie nawrotom choroby, co wymaga regularnych wizyt kontrolnych i zabiegów podtrzymujących.