okołooperacyjne nadciśnienie płucne
Wskazanie
Okołooperacyjne nadciśnienie płucne to stan podwyższonego ciśnienia w tętnicy płucnej, który może wystąpić podczas zabiegów chirurgicznych lub w okresie bezpośrednio po operacji. Jest to poważne powikłanie, które wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością i zachorowalnością, szczególnie u pacjentów poddawanych operacjom kardiochirurgicznym, transplantacji płuc, czy też zabiegom w obrębie klatki piersiowej.
Nadciśnienie płucne w okresie okołooperacyjnym może wystąpić jako zaostrzenie istniejącego wcześniej nadciśnienia płucnego lub rozwinąć się de novo w wyniku mechanizmów związanych z samą operacją, znieczuleniem, wentylacją mechaniczną czy reakcją zapalną. Czynniki ryzyka obejmują choroby płuc, niewydolność lewej komory serca, zatorowość płucną, hipoksemię oraz stosowanie krążenia pozaustrojowego.
W leczeniu okołooperacyjnego nadciśnienia płucnego stosuje się kilka grup leków. Tlenek azotu wziewny (iNO) jest często lekiem pierwszego wyboru w leczeniu ostrego nadciśnienia płucnego. Z leków doustnych stosuje się inhibitory fosfodiesterazy-5, takie jak sildenafil (Maxigra, Viagra, Sildenafil Medana), a także antagonistów receptora endoteliny, jak bosentan (Stayveer, Tracleer). W ciężkich przypadkach wykorzystuje się prostanoidy: epoprostenol (Veletri), treprostynil (Remodulin) czy iloprost (Ventavis) podawane dożylnie, podskórnie lub wziewnie.
Największą trudnością w leczeniu okołooperacyjnego nadciśnienia płucnego jest szybka diagnoza i natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego leczenia, gdyż stan ten może gwałtownie prowadzić do niewydolności prawej komory serca i zapaści krążeniowej. Wyzwaniem jest również zbalansowanie terapii wazodilatacyjnej, która obniża ciśnienie płucne, ale może jednocześnie powodować hipotonię systemową. Monitorowanie hemodynamiczne jest kluczowe, często wymagane jest zastosowanie cewnika Swana-Ganza. Dodatkowym problemem jest ograniczona dostępność niektórych specjalistycznych leków w warunkach ostrego dyżuru oraz konieczność indywidualizacji terapii w zależności od przyczyny nadciśnienia płucnego i stanu klinicznego pacjenta.
Lista leków z tym wskazaniem
-
VasoKINOX – Gaz medyczny sprężony – 800 ppm mol/mol
Produkt leczniczy to gaz medyczny zawierający tlenek azotu w stężeniu 800 ppm mol/mol. Wykorzystywany jest w terapii noworodków z hipoksemiczną niewydolnością oddechową oraz w leczeniu okołooperacyjnego nadciśnienia płucnego u pacjentów w różnym wieku, od noworodków do młodzieży i dorosłych. Stosowany jest wraz z wspomaganiem oddychania i innymi lekami, aby poprawić dotlenienie oraz zmniejszyć ciśnienie płucne. Dzięki temu pomaga również w poprawie funkcji prawej komory serca i zmniejszeniu potrzeby stosowania pozaustrojowego dotleniania membranowego.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
VasoKINOX – Gaz medyczny sprężony – 450 ppm mol/mol
Produkt leczniczy zawiera tlenek azotu w stężeniu 450 ppm mol/mol, podany w postaci sprężonego gazu medycznego. Składnik ten działa jako selektywny środek rozszerzający naczynia krwionośne w płucach. Stosuje się go w leczeniu hipoksemicznej niewydolności oddechowej u noworodków oraz okołooperacyjnego nadciśnienia płucnego u pacjentów w różnym wieku. Pomaga poprawić dotlenienie i zmniejszyć ciśnienie w naczyniach płucnych, wspomagając funkcję serca oraz układ oddechowy.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna