nawrotowa opryszczka wargi
Wskazanie

Nawrotowa opryszczka wargi (herpes labialis) to powszechna infekcja wywoływana przez wirusa opryszczki pospolitej typu 1 (HSV-1). Po pierwotnym zakażeniu wirus pozostaje w organizmie w stanie latentnym w zwojach nerwowych, skąd może ulegać reaktywacji pod wpływem różnych czynników. Do najczęstszych czynników wyzwalających należą: ekspozycja na promieniowanie UV, stres, gorączka, infekcje, menstruacja, urazy mechaniczne czy obniżona odporność.

Objawy nawrotowej opryszczki wargi obejmują początkowo uczucie mrowienia, świądu lub pieczenia w miejscu wystąpienia późniejszych zmian. W ciągu 24-48 godzin pojawiają się pęcherzyki wypełnione płynem, które następnie pękają tworząc bolesne nadżerki pokrywające się strupem. Całkowity czas trwania zmian wynosi zazwyczaj 7-10 dni.

W leczeniu stosuje się głównie miejscowe preparaty przeciwwirusowe, które są najbardziej skuteczne, gdy zostaną zastosowane w początkowej fazie infekcji (stadium prodromalnym). W Polsce dostępne są preparaty zawierające acyklowir (Zovirax, Hascovir, Acyklowir Hasco), pencyklowir (Vectavir) oraz dokozanol (Healip). W przypadku częstych nawrotów lub ciężkiego przebiegu lekarz może zalecić doustną terapię przeciwwirusową acyklowirem (Heviran, Zovirax), walacyklowirem (Valtrex, Valovir) lub famcyklowirem (Famvir).

Największą trudnością w leczeniu nawrotowej opryszczki wargi jest jej nawrotowy charakter, gdyż dostępne leki nie eliminują wirusa z organizmu, a jedynie skracają czas trwania objawów i zmniejszają ich nasilenie. Pacjenci z częstymi nawrotami (powyżej 6 epizodów rocznie) stanowią szczególne wyzwanie terapeutyczne. Dodatkowo problematyczne jest to, że skuteczność terapii miejscowej jest ograniczona, jeśli nie zostanie rozpoczęta w bardzo wczesnej fazie zakażenia. Istotnym aspektem w podejściu do pacjenta jest edukacja dotycząca identyfikacji czynników wyzwalających oraz konieczności wczesnego wdrożenia leczenia przy pierwszych objawach zwiastunowych.