nadmierne pocenie się stóp
Wskazanie

Nadmierne pocenie się stóp (hiperhidroza plantarna) to uciążliwy problem, który dotyka wielu pacjentów. Charakteryzuje się ono wzmożoną aktywnością gruczołów potowych w obrębie stóp, co prowadzi do wydzielania nadmiernej ilości potu, nieproporcjonalnej do potrzeb termoregulacyjnych organizmu. Hiperhidroza stóp może występować jako izolowany problem lub stanowić część uogólnionej hiperhidrozy. Często towarzyszy jej nieprzyjemny zapach (bromhidroza) wynikający z rozkładu potu przez bakterie bytujące na skórze.

W leczeniu nadmiernego pocenia się stóp stosuje się preparaty miejscowe zawierające substancje przeciwpotne. Najczęściej wykorzystywane są produkty zawierające chlorek glinu, takie jak Antidral, Perspiblock czy Etiaxil. W przypadkach opornych na leczenie miejscowe można stosować iniekcje toksyny botulinowej (np. Botox, Dysport, Xeomin), które blokują uwalnianie acetylocholiny i hamują aktywność gruczołów potowych na okres 6-9 miesięcy. Stosuje się również jonoforezę – metodę polegającą na przepływie prądu elektrycznego przez skórę stóp zanurzonych w wodzie wodociągowej lub roztworze siarczanu magnezu.

Bardzo ważnym elementem terapii jest odpowiednia higiena stóp, obejmująca codzienne mycie, dokładne osuszanie i stosowanie antyperspirantów. Zaleca się noszenie przewiewnego obuwia z naturalnych materiałów oraz skarpetek wykonanych z włókien wchłaniających wilgoć (np. bawełna, bambus). Dostępne są również specjalistyczne wkładki do butów z zawartością srebra lub węgla aktywnego, które zmniejszają wilgotność i nieprzyjemny zapach (np. Silver Step, Odour Stop).

Największą trudnością w leczeniu nadmiernego pocenia się stóp jest jego przewlekły charakter i tendencja do nawrotów po przerwaniu terapii. Pacjenci często doświadczają frustracji z powodu braku trwałych efektów konwencjonalnych metod leczenia. Dodatkowym wyzwaniem jest współwystępowanie grzybicy stóp, która rozwija się w środowisku wilgotnym. W ciężkich, opornych na leczenie przypadkach można rozważyć leczenie ogólnoustrojowe bromkiem glikopironium lub oksybutyniną, jednak leki te mogą powodować uciążliwe działania niepożądane, takie jak suchość w ustach, zaburzenia widzenia czy zatrzymanie moczu. W skrajnych przypadkach stosuje się również zabiegi chirurgiczne – sympatektomię lub wycięcie gruczołów potowych.