łagodny rozrost gruczołu krokowego
Wskazanie

Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH, Benign Prostatic Hyperplasia) to nienowotworowy rozrost tkanki gruczołowej prostaty, który występuje głównie u mężczyzn po 50. roku życia. Szacuje się, że dotyczy około 50% mężczyzn w wieku 60 lat i nawet 90% mężczyzn po 80. roku życia. Rozrost ten prowadzi do zwężenia cewki moczowej i powoduje charakterystyczne objawy z dolnych dróg moczowych (LUTS), takie jak: trudności w rozpoczęciu mikcji, osłabienie strumienia moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza, częstomocz dzienny i nocny oraz naglące parcie na mocz.

W farmakoterapii BPH stosuje się kilka grup leków. Alfa-adrenolityki, takie jak Doxazosinum (Doxar, Kamiren, Doxonex), Tamsulosinum (Omnic, Ranlosin, Fokusin) czy Alfuzosinum (Dalfaz, Alfurion), są lekami pierwszego wyboru, które szybko łagodzą objawy poprzez rozluźnienie mięśni gładkich prostaty i szyi pęcherza. Inhibitory 5-alfa-reduktazy, jak Finasteridum (Proscar, Finaster) oraz Dutasteridum (Avodart, Dutrys), zmniejszają objętość gruczołu, ale działają wolniej (efekt widoczny po 3-6 miesiącach). W przypadku współistnienia objawów pęcherza nadreaktywnego można dołączyć leki antycholinergiczne (Solifenacyna – Vesicare, Vesisol; Tolterodyna – Detrusitol, Uroflow).

Coraz częściej stosuje się też terapię skojarzoną łączącą alfa-adrenolityk z inhibitorem 5-alfa-reduktazy (np. preparat Duodart zawierający tamsulosynę i dutasteryd), która jest szczególnie skuteczna u pacjentów z dużym gruczołem i wysokim ryzykiem progresji choroby. W leczeniu łagodnego rozrostu prostaty wykorzystuje się również wyciągi roślinne, takie jak Prostamol Uno (wyciąg z palmy sabalowej), choć ich skuteczność jest mniejsza niż leków syntetycznych.

Największymi trudnościami w leczeniu BPH są: opóźniona diagnostyka wynikająca z niechęci pacjentów do zgłaszania problemów urologicznych, nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych, działania niepożądane leków (np. zaburzenia erekcji przy inhibitorach 5-alfa-reduktazy czy hipotonię ortostatyczną przy alfa-adrenolitykach) oraz progresja choroby pomimo leczenia. Szczególnie problematyczne jest leczenie pacjentów z powikłaniami BPH, takimi jak nawracające zatrzymanie moczu, kamica pęcherza czy niewydolność nerek. U pacjentów nieodpowiadających na farmakoterapię konieczne jest rozważenie leczenia chirurgicznego (TURP – przezcewkowa resekcja prostaty) lub nowszych, mniej inwazyjnych metod, jak laserowa enukleacja prostaty (HoLEP) czy system UroLift.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 29.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl