ból na skutek uszkodzenia tkanek miękkich
Wskazanie
Ból na skutek uszkodzenia tkanek miękkich to powszechny problem kliniczny, obejmujący dolegliwości bólowe wynikające z urazu mięśni, więzadeł, ścięgien, powięzi, nerwów obwodowych czy tkanki podskórnej. Uszkodzenia te najczęściej występują w wyniku urazów sportowych, wypadków komunikacyjnych, upadków czy przeciążeń związanych z wykonywaniem powtarzalnych czynności.
W leczeniu bólu spowodowanego uszkodzeniem tkanek miękkich stosuje się wielokierunkowe podejście terapeutyczne. W pierwszej linii zaleca się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) dostępne w Polsce, takie jak: Ibuprom, Nurofen, Ibum, Metafen (ibuprofen), Diclac, Dicloberl, Dicloduo (diklofenak), Nimesil, Aulin (nimesulid). W przypadkach silniejszego bólu stosowane są leki opioidowe: Tramal, Poltram (tramadol) czy preparaty złożone jak Poltram Combo, Padolten (tramadol z paracetamolem).
W formie miejscowej skutecznie działają preparaty takie jak: Voltaren, Diclac żel, Dicloratio (diklofenak), Ketonal, Ketoprofen żel (ketoprofen), a także plastry przeciwbólowe Versatis (lidokaina) czy Qutenza (kapsaicyna) przy współistniejącym bólu neuropatycznym. Leczenie uzupełnia się o środki rozluźniające mięśnie jak Mydocalm (tolperyzon) czy Sirdalud (tyzanidyna).
Największe trudności w leczeniu bólu związanego z uszkodzeniem tkanek miękkich dotyczą głównie precyzyjnego zdiagnozowania źródła bólu, szczególnie gdy uszkodzenie dotyczy kilku struktur jednocześnie. Problemem jest również ryzyko przewlekłego stosowania NLPZ i związanych z tym działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego czy nerek. Istotną kwestią pozostaje tendencja do chronifikacji bólu, gdy leczenie nie jest wdrożone odpowiednio wcześnie i kompleksowo.
Wyzwaniem terapeutycznym jest także fakt, że samo leczenie farmakologiczne często nie wystarcza i wymaga uzupełnienia o fizjoterapię, terapię manualną, kinezyterapię czy interwencje zabiegowe. Indywidualizacja terapii w zależności od rodzaju uszkodzenia, jego lokalizacji i nasilenia, a także czynników osobniczych pacjenta stanowi klucz do skutecznego opanowania bólu i przywrócenia pełnej funkcjonalności uszkodzonych tkanek.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Kidofen – Czopki – 125 mg
Produkt leczniczy w postaci czopków zawiera 125 mg ibuprofenu. Stosowany jest w leczeniu bólu o nasileniu małym do umiarkowanego, takiego jak bóle związane z ząbkowaniem, bóle głowy, uszu, gardła, a także bóle pooperacyjne i ból związany z uszkodzeniem tkanek miękkich, stawów i kości. Ponadto jest skuteczny w łagodzeniu gorączki towarzyszącej przeziębieniu i grypie. Preparat jest szczególnie wskazany do stosowania, gdy podanie doustne jest niemożliwe lub pojawiają się wymioty.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Kidofen – Czopki – 60 mg
Produkt leczniczy w postaci czopków zawiera 60 mg ibuprofenu, substancji o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Stosuje się go w leczeniu bólu o nasileniu małym do umiarkowanego, takiego jak bóle spowodowane ząbkowaniem, bóle głowy, uszu, gardła, a także bóle pooperacyjne oraz związane z urazami tkanek miękkich, stawów i kości. Lek jest również skuteczny w obniżaniu gorączki towarzyszącej przeziębieniu i grypie. Jest szczególnie wskazany, gdy podanie leku drogą doustną jest niemożliwe lub gdy występują wymioty.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna