ból na skutek urazu narządu ruchu
Wskazanie

Ból na skutek urazu narządu ruchu to częsty problem kliniczny, dotyczący pacjentów w każdym wieku. Powstaje w wyniku uszkodzenia tkanek miękkich (mięśni, ścięgien, więzadeł), struktur kostnych lub stawowych, spowodowanego ostrym urazem mechanicznym, przeciążeniem lub mikrourazami. Najczęściej dotyczy kończyn dolnych (zwłaszcza stawu skokowego i kolanowego), kończyn górnych (nadgarstek, łokieć) oraz kręgosłupa (szczególnie odcinka lędźwiowego).

W leczeniu bólu pourazowego stosuje się farmakoterapię, metody fizykalne oraz – w razie potrzeby – interwencje chirurgiczne. Podstawą farmakoterapii są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które wykazują działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Na polskim rynku dostępne są m.in.: Ibuprom, Nurofen, Ibufen (ibuprofen), Apap, Paracetamol Filofarm (paracetamol), Diclac, Olfen, Dicloberl (diklofenak), Metafen (ibuprofen z paracetamolem) czy Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen).

W przypadku silnego bólu można stosować tramadol (Tramal, Poltram) lub złożone preparaty, np. Tramal Compositum (tramadol z paracetamolem). Miejscowo aplikuje się żele, maści i plastry przeciwbólowe zawierające NLPZ: Voltaren Max, Diclac Lipożel, Dicloreum, Dip Rilif (diklofenak), Ketoprofen żel, Fastum (ketoprofen). Pomocniczo stosuje się też leki rozluźniające mięśnie, np. Mydocalm (tolperyzon) czy Sirdalud (tyzanidyna).

Największe trudności w leczeniu bólu pourazowego narządu ruchu dotyczą kilku obszarów. Po pierwsze, problem stanowi różnicowanie między bólem ostrym a przewlekłym, który wymaga odmiennego podejścia terapeutycznego. Po drugie, wyzwaniem jest długotrwałe stosowanie NLPZ, które niesie ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego i nerek, szczególnie u pacjentów starszych lub obciążonych chorobami współistniejącymi. Po trzecie, trudność stanowi właściwa rehabilitacja i fizjoterapia, których nieprawidłowe prowadzenie może nasilić dolegliwości bólowe lub opóźnić powrót do sprawności.

Istotnym problemem jest również zjawisko chronifikacji bólu ostrego, gdy mimo wygojenia tkanek ból utrzymuje się i przyjmuje charakter przewlekły. W takich przypadkach konieczne jest wielokierunkowe podejście terapeutyczne, uwzględniające nie tylko farmakoterapię, ale również techniki fizjoterapeutyczne, psychoterapię oraz metody medycyny interwencyjnej, jak blokady lub iniekcje dostawowe.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl