Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas L-glutaminowy
Kwas L-glutaminowy, stosowany jako składnik roztworów do żywienia pozajelitowego (np. Aminomel 10E, Aminomel 12,5E), wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko powikłań takich jak reakcje anafilaktyczne, tworzenie osadów fosforanu wapnia w naczyniach płucnych, zakażenia związane z cewnikami dożylnymi oraz zespół ponownego odżywienia. W trakcie terapii należy monitorować objawy niewydolności oddechowej, stan płynów, równowagę elektrolitową i kwasowo-zasadową, a także funkcję wątroby i nerek. Szczególną uwagę zwraca się na ryzyko hiperamonemii, zwłaszcza u pacjentów z wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu aminokwasów lub niewydolnością wątroby, co może wymagać natychmiastowej interwencji. Zaleca się także unikanie jednoczesnego podawania roztworów zawierających wapń z krwią lub ceftriaksonem przez tę samą linię infuzyjną ze względu na ryzyko wytrącania się osadów i wykrzepiania.
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania kwasu L-glutaminowego
- Reakcje nadwrażliwości i bezpieczeństwo infuzji
- Ryzyko powikłań infekcyjnych
- Zespół ponownego odżywienia
- Przeciążenie płynami i zaburzenia elektrolitowe
- Monitorowanie pacjenta podczas terapii
- Ryzyko hiperamonemii
- Powikłania wątrobowe
- Ryzyko azotemii
- Specjalne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności
- Interakcje z krwią i produktami krwiopochodnymi
- Interakcje z ceftriaksonem
- Przeciwwskazania i ostrzeżenia dotyczące podaży
- Kwas L-glutaminowy w lekach o innym zastosowaniu
- Kolejne rozdziały
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania kwasu L-glutaminowego
Kwas L-glutaminowy jest jednym z aminokwasów zawartych w roztworach do infuzji stosowanych w żywieniu pozajelitowym, takich jak Aminomel 10E i Aminomel 12,5E. Podczas stosowania preparatów zawierających kwas L-glutaminowy należy uwzględnić szereg specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które zapewnią bezpieczeństwo terapii.1
Reakcje nadwrażliwości i bezpieczeństwo infuzji
Podczas podawania roztworów zawierających aminokwasy, w tym kwas L-glutaminowy, jako składników żywienia pozajelitowego zgłaszano występowanie reakcji anafilaktycznych/rzekomoanafilaktycznych i innych reakcji nadwrażliwości/reakcji na infuzję. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów przedmiotowych lub podmiotowych reakcji nadwrażliwości, infuzja musi być natychmiast zatrzymana.2
Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie występujące osady w naczyniach płucnych. U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe zawierające roztwory aminokwasów zgłaszano takie przypadki, z których niektóre zakończyły się zgonem. Dodanie zbyt dużej ilości wapnia i fosforanów zwiększa ryzyko tworzenia osadów fosforanu wapnia. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności oddechowej należy przerwać infuzję i rozpocząć diagnostykę medyczną. Poza kontrolą roztworu należy okresowo sprawdzać, czy osady nie występują w zestawie do infuzji i w cewniku.3
Ryzyko powikłań infekcyjnych
Stosowanie cewników dożylnych do podawania roztworów zawierających kwas L-glutaminowy w ramach żywienia pozajelitowego wiąże się z ryzykiem zakażeń i sepsy. Przyczyny mogą obejmować nieodpowiednie postępowanie z cewnikami lub podanie zakażonych roztworów. Do czynników predysponujących do powikłań infekcyjnych należą: stosowanie immunosupresji, hiperglikemia, niedożywienie i/lub stan choroby podstawowej.4
Należy prowadzić uważne monitorowanie objawów i wyników badań laboratoryjnych w celu wczesnego wykrycia dreszczy/gorączki, leukocytozy, komplikacji technicznych związanych ze sprzętem do dostępu dożylnego i hiperglikemii. Liczbę powikłań septycznych można zmniejszyć poprzez zwiększenie nacisku na stosowanie technik aseptycznych podczas umieszczania i utrzymywania cewnika, a także w trakcie przygotowania płynów do żywienia.5
Zespół ponownego odżywienia
Odżywianie pacjentów ciężko niedożywionych roztworami zawierającymi kwas L-glutaminowy może spowodować wystąpienie zespołu ponownego odżywienia. Stan ten charakteryzuje się przesunięciem potasu, fosforanów i magnezu do wnętrza komórek, ponieważ u pacjenta zaczynają przeważać przemiany anaboliczne. Może także wystąpić niedobór tiaminy oraz zatrzymanie płynów.6
Powikłaniom tym można zapobiec prowadząc uważne monitorowanie i powoli zwiększając podaż substancji odżywczych, jednocześnie unikając przekarmiania.7
Przeciążenie płynami i zaburzenia elektrolitowe
W zależności od objętości płynu i szybkości infuzji, podanie dożylne produktów zawierających kwas L-glutaminowy może powodować:8
- Przeciążenie płynami, skutkujące nadmiernym nawodnieniem/hiperwolemią i np. stanami zastoju, w tym zastojem w krążeniu płucnym i obrzękami9
- Klinicznie istotne zaburzenia elektrolitowe i zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej10
Monitorowanie pacjenta podczas terapii
Należy odpowiednio kontrolować sytuację kliniczną i stan pacjenta przyjmującego preparaty zawierające kwas L-glutaminowy, co powinno obejmować określenie równowagi wodno-elektrolitowej, osmolarność surowicy, równowagę kwasowo-zasadową, stężenie glukozy we krwi oraz czynność wątroby i nerek.11
W szczególności, stan kliniczny i parametry laboratoryjne muszą być kontrolowane u pacjentów z:12
- Zaburzeniami metabolizmu aminokwasów – ze względu na możliwe nieprawidłowości w metabolizmie kwasu L-glutaminowego13
- Niewydolnością wątroby – z powodu ryzyka wystąpienia lub pogorszenia wcześniejszych zaburzeń neurologicznych w związku z hiperamonemią. Pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie lub niewydolnością wątroby należy monitorować w kierunku wystąpienia objawów hiperamonemii.14
- Niewydolnością nerek – szczególnie w przypadku jednoczesnego występowania hiperkaliemii, z czynnikami ryzyka wystąpienia lub pogorszenia kwasicy metabolicznej lub z hiperazotemią w następstwie nieprawidłowego klirensu kreatyniny15
Ryzyko hiperamonemii
U pacjentów otrzymujących roztwory aminokwasów zawierające kwas L-glutaminowy może wystąpić zwiększenie stężenia amoniaku we krwi i hiperamonemia. U niektórych pacjentów może to wskazywać na istnienie wrodzonych zaburzeń metabolizmu aminokwasów lub niewydolność wątroby.16
W zależności od stopnia nasilenia oraz etiologii, hiperamonemia może wymagać natychmiastowej interwencji. Jeśli wystąpią objawy hiperamonemii, należy przerwać podawanie produktu i ponownie ocenić stan kliniczny pacjenta.17
Powikłania wątrobowe
U pacjentów otrzymujących żywienie pozajelitowe z roztworami zawierającymi kwas L-glutaminowy mogą wystąpić powikłania wątrobowe, w tym:18
- Cholestaza
- Stłuszczenie wątroby
- Zwłóknienie i marskość wątroby (co może prowadzić do niewydolności wątroby)
- Zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego
Z tego powodu pacjentów należy odpowiednio monitorować. Pacjentów, u których występują nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych lub inne objawy zaburzeń wątroby i dróg żółciowych, należy skonsultować z lekarzem specjalizującym się w chorobach wątroby w celu zidentyfikowania możliwych przyczyn i czynników współistniejących oraz możliwych interwencji terapeutycznych i postępowania profilaktycznego.19
Ryzyko azotemii
Podczas podawania pozajelitowo roztworów zawierających aminokwasy z kwasem L-glutaminowym zgłaszano występowanie azotemii, która może wystąpić zwłaszcza przy niewydolności nerek.20
Specjalne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności
Pacjenci z obrzękiem płuc lub niewydolnością serca
Stosowanie roztworów zawierających kwas L-glutaminowy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z obrzękiem płuc lub z niewydolnością serca. Należy uważnie monitorować status płynów u tych pacjentów.21
Pacjenci z niewydolnością nerek
Aminomel zawierający kwas L-glutaminowy należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z ciężką niewydolnością nerek. Podanie tego produktu takim pacjentom może skutkować retencją sodu i/lub potasu.22
U pacjentów z niewydolnością nerek należy uważnie monitorować status płynów i elektrolitów.23
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku dawkę kwasu L-glutaminowego należy dobierać z ostrożnością, biorąc pod uwagę zwiększoną częstość występowania obniżonej czynności wątroby, nerek i serca, oraz choroby współistniejące i stosowaną farmakoterapię.24
Interakcje z krwią i produktami krwiopochodnymi
Nie należy podawać produktów zawierających kwas L-glutaminowy przez te same dreny do infuzji co krew lub produkty krwiopochodne, chyba że zostało udokumentowane bezpieczeństwo takiego postępowania.25
Ze względu na ryzyko wykrzepiania spowodowanego wapniem zawartym w składzie produktów takich jak Aminomel, nie wolno ich dodawać lub podawać równocześnie przez te same dreny do infuzji, co krew antykoagulowana/konserwowana cytrynianem.26
Interakcje z ceftriaksonem
U pacjentów starszych niż 28 dni (w tym również dorosłych pacjentów) nie wolno podawać ceftriaksonu równocześnie przez tą samą linię do infuzji, co roztwory dożylne zawierające wapń, w tym produkt Aminomel zawierający kwas L-glutaminowy (np. poprzez łącznik typu Y).27
Jeśli do kolejnego podania używana jest ta sama linia infuzyjna, należy ją starannie przepłukać pomiędzy infuzjami odpowiednim, zgodnym farmaceutycznie roztworem. Ceftriaksonu nie wolno mieszać z roztworami zawierającymi wapń, w tym z produktem Aminomel.28
Przeciwwskazania i ostrzeżenia dotyczące podaży
Należy pamiętać, że roztwory zawierające kwas L-glutaminowy są tylko jednym ze składników wymaganych w żywieniu pozajelitowym. Dla ustalenia całkowitego żywienia pozajelitowego musi być zapewniona równoczesna podaż składników energetycznych (uwzględniając odpowiednią podaż niezbędnych kwasów tłuszczowych), elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych.29
Przy jednoczesnym stosowaniu roztworów o wysokich stężeniach glukozy, może być niezbędne podanie insuliny w celu zapobieżenia zbyt wysokim stężeniom glukozy we krwi.30
Infuzja roztworów hipertonicznych zawierających kwas L-glutaminowy do żyły obwodowej może powodować podrażnienie żyły.31
Niepożądane skutki metaboliczne mogą wyniknąć z podania niewłaściwych substancji odżywczych lub nadmiernej ilości preparatów zawierających kwas L-glutaminowy, lub też z niewłaściwej kompozycji dodatkowych składników względem potrzeb danego pacjenta.32
Nie należy podłączać opakowań seryjnie, aby uniknąć zatorów powietrznych, spowodowanych resztkowym powietrzem, zawartym w pierwszym opakowaniu.33
Kwas L-glutaminowy w lekach o innym zastosowaniu
Warto odnotować, że kwas L-glutaminowy może być również składnikiem innych leków, jak na przykład Copaxone (octan glatirameru) stosowanego w leczeniu stwardnienia rozsianego. Octan glatirameru zawiera kwas L-glutaminowy jako jeden z czterech aminokwasów wchodzących w skład syntetycznych polipeptydów.34
Specjalne ostrzeżenia dotyczące stosowania takich leków mogą różnić się od tych, które odnoszą się do kwasu L-glutaminowego w preparatach do żywienia pozajelitowego, dlatego należy zawsze zapoznać się z ulotką konkretnego produktu leczniczego.35
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania