Przedawkowanie
Glin tlenek uwodniony
Glin tlenek uwodniony, stosowany w lekach zobojętniających kwas żołądkowy takich jak Alumag (200 mg glinu tlenku uwodnionego + 200 mg magnezu wodorotlenku) oraz Maalox (460 mg glinu tlenku uwodnionego + 400 mg magnezu wodorotlenku na 4,3 ml), wykazuje profil bezpieczeństwa zależny od dawki i stanu pacjenta. Ostre przedawkowanie preparatu Maalox może manifestować się biegunką, bólem brzucha oraz wymiotami, natomiast wysokie dawki mogą prowadzić do zaparć i niedrożności jelit, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami. Długotrwałe stosowanie dużych dawek wiąże się z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych, w tym hipermagnezemii, hiperaluminemii oraz hipofosfatemii, co jest szczególnie niebezpieczne u osób z niewydolnością nerek.
Przedawkowanie glinu tlenku uwodnionego
Glin tlenek uwodniony to substancja aktywna wchodząca w skład leków zobojętniających kwas żołądkowy, stosowanych w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością. W praktyce klinicznej występuje zwykle w połączeniu z wodorotlenkiem magnezu, co można zaobserwować w preparatach takich jak Alumag (200 mg glinu tlenku uwodnionego + 200 mg magnezu wodorotlenku) czy Maalox (460 mg glinu tlenku uwodnionego + 400 mg magnezu wodorotlenku na saszetkę 4,3 ml). 1 2
Ostre przedawkowanie
W przypadku preparatu Alumag nie są znane przypadki ostrego przedawkowania ani wystąpienia objawów ostrej toksyczności u ludzi. 3
Natomiast w przypadku preparatu Maalox zawierającego glin tlenek uwodniony, zgłaszane objawy ostrego przedawkowania obejmują:
- Biegunkę – zaburzenie perystaltyki jelit prowadzące do częstych wypróżnień
- Ból brzucha – dolegliwości bólowe zlokalizowane w obrębie jamy brzusznej
- Wymioty – gwałtowne opróżnienie żołądka przez usta
4
Wysokie dawki preparatów zawierających glin tlenek uwodniony mogą również wywołać lub zaostrzyć zaparcia i niedrożność jelit u pacjentów z grupy ryzyka. 5
Długotrwałe stosowanie wysokich dawek
Podczas długotrwałego stosowania leków zawierających glin tlenek uwodniony w dużych dawkach mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe. W przypadku preparatu Alumag obserwuje się zwiększenie stężenia magnezu i glinu lub zmniejszenie stężenia fosforanów. 6
Szczególne ryzyko występuje u osób z niewydolnością nerek, u których długotrwałe stosowanie preparatu Maalox może prowadzić do zaburzenia równowagi elektrolitowej i hipermagnezemii. 7
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku przedawkowania glinu tlenku uwodnionego zawartego w preparacie Maalox, zalecane jest następujące postępowanie terapeutyczne:
- Nawodnienie – uzupełnienie płynów w organizmie
- Wymuszona diureza – zwiększenie wydalania substancji przez nerki
- Hemodializa lub dializa otrzewnowa – metody oczyszczania krwi z toksyn, konieczne w przypadku niewydolności nerek
8
Tabela objawów przedawkowania glinu tlenku uwodnionego
| Rodzaj przedawkowania | Objawy | Opis | Dawka wywołująca |
|---|---|---|---|
| Ostre przedawkowanie | Biegunka | Częste, luźne wypróżnienia, będące wynikiem zaburzenia perystaltyki jelit | Nieustalona dawka jednorazowa znacznie przekraczająca dawkę terapeutyczną |
| Ból brzucha | Dolegliwości bólowe zlokalizowane w obrębie jamy brzusznej, o różnym nasileniu | ||
| Wymioty | Gwałtowne opróżnienie zawartości żołądka przez usta | ||
| Przedawkowanie przy wysokich dawkach | Zaparcia | Trudności w oddawaniu stolca, szczególnie u predysponowanych pacjentów | Wysokie dawki (nieustalona wartość) |
| Niedrożność jelit | Blokada pasażu treści pokarmowej w jelitach, objaw szczególnie niebezpieczny u pacjentów z grupy ryzyka | ||
| Długotrwałe stosowanie wysokich dawek | Zwiększenie stężenia magnezu | Hipermagnezemia, mogąca prowadzić do zaburzeń nerwowo-mięśniowych | Długotrwałe stosowanie dużych dawek (nieustalona wartość) |
| Zwiększenie stężenia glinu | Hiperaluminemia, szczególnie niebezpieczna u pacjentów z niewydolnością nerek | ||
| Zmniejszenie stężenia fosforanów | Hipofosfatemia, mogąca prowadzić do zaburzeń metabolicznych i osłabienia kości |
Szczególne grupy ryzyka
Na podstawie dostępnych informacji o preparatach zawierających glin tlenek uwodniony można wyróżnić następujące grupy pacjentów szczególnie narażonych na powikłania w przypadku przedawkowania:
- Pacjenci z niewydolnością nerek – zwiększone ryzyko zaburzeń elektrolitowych i hipermagnezemii ze względu na upośledzone wydalanie glinu i magnezu 9
- Pacjenci z predyspozycją do zaparć – większe ryzyko wystąpienia lub zaostrzenia zaparć przy wysokich dawkach 10
- Pacjenci z ryzykiem niedrożności jelit – zwiększone ryzyko wystąpienia lub zaostrzenia niedrożności przy wysokich dawkach 11
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania