Przedawkowanie
Glin tlenek uwodniony

Glin tlenek uwodniony, stosowany w lekach zobojętniających kwas żołądkowy takich jak Alumag (200 mg glinu tlenku uwodnionego + 200 mg magnezu wodorotlenku) oraz Maalox (460 mg glinu tlenku uwodnionego + 400 mg magnezu wodorotlenku na 4,3 ml), wykazuje profil bezpieczeństwa zależny od dawki i stanu pacjenta. Ostre przedawkowanie preparatu Maalox może manifestować się biegunką, bólem brzucha oraz wymiotami, natomiast wysokie dawki mogą prowadzić do zaparć i niedrożności jelit, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami. Długotrwałe stosowanie dużych dawek wiąże się z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych, w tym hipermagnezemii, hiperaluminemii oraz hipofosfatemii, co jest szczególnie niebezpieczne u osób z niewydolnością nerek.

Przedawkowanie glinu tlenku uwodnionego

Glin tlenek uwodniony to substancja aktywna wchodząca w skład leków zobojętniających kwas żołądkowy, stosowanych w leczeniu dolegliwości związanych z nadkwaśnością. W praktyce klinicznej występuje zwykle w połączeniu z wodorotlenkiem magnezu, co można zaobserwować w preparatach takich jak Alumag (200 mg glinu tlenku uwodnionego + 200 mg magnezu wodorotlenku) czy Maalox (460 mg glinu tlenku uwodnionego + 400 mg magnezu wodorotlenku na saszetkę 4,3 ml). 1 2

Ostre przedawkowanie

W przypadku preparatu Alumag nie są znane przypadki ostrego przedawkowania ani wystąpienia objawów ostrej toksyczności u ludzi. 3

Natomiast w przypadku preparatu Maalox zawierającego glin tlenek uwodniony, zgłaszane objawy ostrego przedawkowania obejmują:

  • Biegunkęzaburzenie perystaltyki jelit prowadzące do częstych wypróżnień
  • Ból brzucha – dolegliwości bólowe zlokalizowane w obrębie jamy brzusznej
  • Wymioty – gwałtowne opróżnienie żołądka przez usta

4

Wysokie dawki preparatów zawierających glin tlenek uwodniony mogą również wywołać lub zaostrzyć zaparcia i niedrożność jelit u pacjentów z grupy ryzyka. 5

Długotrwałe stosowanie wysokich dawek

Podczas długotrwałego stosowania leków zawierających glin tlenek uwodniony w dużych dawkach mogą wystąpić zaburzenia elektrolitowe. W przypadku preparatu Alumag obserwuje się zwiększenie stężenia magnezu i glinu lub zmniejszenie stężenia fosforanów. 6

Szczególne ryzyko występuje u osób z niewydolnością nerek, u których długotrwałe stosowanie preparatu Maalox może prowadzić do zaburzenia równowagi elektrolitowej i hipermagnezemii. 7

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania glinu tlenku uwodnionego zawartego w preparacie Maalox, zalecane jest następujące postępowanie terapeutyczne:

  • Nawodnienie – uzupełnienie płynów w organizmie
  • Wymuszona diureza – zwiększenie wydalania substancji przez nerki
  • Hemodializa lub dializa otrzewnowa – metody oczyszczania krwi z toksyn, konieczne w przypadku niewydolności nerek

8

Tabela objawów przedawkowania glinu tlenku uwodnionego

Rodzaj przedawkowania Objawy Opis Dawka wywołująca
Ostre przedawkowanie Biegunka Częste, luźne wypróżnienia, będące wynikiem zaburzenia perystaltyki jelit Nieustalona dawka jednorazowa znacznie przekraczająca dawkę terapeutyczną
Ból brzucha Dolegliwości bólowe zlokalizowane w obrębie jamy brzusznej, o różnym nasileniu
Wymioty Gwałtowne opróżnienie zawartości żołądka przez usta
Przedawkowanie przy wysokich dawkach Zaparcia Trudności w oddawaniu stolca, szczególnie u predysponowanych pacjentów Wysokie dawki (nieustalona wartość)
Niedrożność jelit Blokada pasażu treści pokarmowej w jelitach, objaw szczególnie niebezpieczny u pacjentów z grupy ryzyka
Długotrwałe stosowanie wysokich dawek Zwiększenie stężenia magnezu Hipermagnezemia, mogąca prowadzić do zaburzeń nerwowo-mięśniowych Długotrwałe stosowanie dużych dawek (nieustalona wartość)
Zwiększenie stężenia glinu Hiperaluminemia, szczególnie niebezpieczna u pacjentów z niewydolnością nerek
Zmniejszenie stężenia fosforanów Hipofosfatemia, mogąca prowadzić do zaburzeń metabolicznych i osłabienia kości
Szczególne grupy ryzyka

Na podstawie dostępnych informacji o preparatach zawierających glin tlenek uwodniony można wyróżnić następujące grupy pacjentów szczególnie narażonych na powikłania w przypadku przedawkowania:

  • Pacjenci z niewydolnością nerek – zwiększone ryzyko zaburzeń elektrolitowych i hipermagnezemii ze względu na upośledzone wydalanie glinu i magnezu 9
  • Pacjenci z predyspozycją do zaparć – większe ryzyko wystąpienia lub zaostrzenia zaparć przy wysokich dawkach 10
  • Pacjenci z ryzykiem niedrożności jelit – zwiększone ryzyko wystąpienia lub zaostrzenia niedrożności przy wysokich dawkach 11
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl