Właściwości farmakokinetyczne
Chondroityna

Właściwości farmakokinetyczne chondroityny

Właściwości farmakokinetyczne chondroityny sodu siarczanu obejmują szereg procesów zachodzących w organizmie po podaniu doustnym tego związku. Substancja ta, będąca wielkocząsteczkowym polimerem, podlega złożonym procesom wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji.¹

Wchłanianie

Biodostępność chondroityny sodu siarczanu po podaniu doustnym wynosi od 15% do 24%, co zostało potwierdzone w kilku badaniach. Z całej wchłoniętej dawki jedynie 10% znajduje się w krążeniu w postaci niezmetabolizowanej, natomiast 90% występuje w formie zdepolimeryzowanych pochodnych o mniejszej masie cząsteczkowej. Obserwacja ta wskazuje na istnienie metabolizmu z efektem pierwszego przejścia.²

Po doustnym podaniu chondroityny sodu siarczanu, szczytowe stężenie w osoczu osiągane jest po około 4 godzinach.³ Warto podkreślić, że siarczan chondroityny jest wchłaniany jako wielkocząsteczkowy polimer wraz z jego pochodnymi powstałymi w wyniku częściowej depolimeryzacji i/lub desulfatacji.⁴

Dystrybucja

Po wchłonięciu, około 85% siarczanu chondroityny i jego zdepolimeryzowanych pochodnych znajduje się w krążeniu związane z białkami osocza. Objętość dystrybucji siarczanu chondroityny jest stosunkowo niewielka i wynosi około 0,3 l/kg.⁵

Istotną cechą farmakokinetyczną chondroityny jest jej selektywne powinowactwo do tkanek stawowych. U ludzi wykazano, że siarczan chondroityny charakteryzuje się powinowactwem do tkanki stawowej.⁶ Badania przeprowadzone na szczurach wskazują dodatkowo na powinowactwo siarczanu chondroityny nie tylko do tkanki stawowej, ale również do ściany jelita cienkiego, mózgu i nerek.⁷

Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego, siarczan chondroityny i jego pochodne dostają się do chrząstki i mazi stawowej, co stanowi istotny aspekt jego działania terapeutycznego w chorobach stawów.⁸

Metabolizm

Metabolizm siarczanu chondroityny jest procesem złożonym. Przynajmniej 90% podanej dawki podlega metabolizacji przez sulfatazy lizosomalne, a następnie depolimeryzacji, w której uczestniczą enzymy takie jak hialuronidazy, β-glukuronidazy i β-N-acetylo-heksozoamidazy.⁹

W procesie depolimeryzacji siarczanu chondroityny biorą udział różne narządy, przede wszystkim wątroba i nerki, ale również inne.¹⁰ Większość przyjmowanego doustnie siarczanu chondroityny jest metabolizowana zarówno przed, jak i po absorpcji na drodze hydrolizy do monosacharydów. Jedynie nieznaczna część substancji pozostaje w postaci di-, oligo- lub polisacharydów.¹¹

Istotnym aspektem metabolizmu siarczanu chondroityny jest brak zaangażowania enzymów cytochromu P-450, co minimalizuje ryzyko interakcji na poziomie metabolizmu z innymi lekami.¹²

Eliminacja

Klirens siarczanu chondroityny wynosi 30,5 ml/min lub 0,43 ml/min/kg. Okres półtrwania tej substancji waha się w zakresie od 5 do 15 godzin, w zależności od warunków testu.¹³

Eliminacja siarczanu chondroityny i jego zdepolimeryzowanych siarczanów odbywa się głównie przez nerki.¹⁴ Siarczan chondroityny jest wydalany z moczem i kałem w postaci mono- lub oligosacharydów, co świadczy o jego intensywnym metabolizmie przed eliminacją z organizmu.¹⁵

Liniowość kinetyki

Siarczan chondroityny wykazuje kinetykę pierwszego rzędu aż do pojedynczej dawki wynoszącej 3000 mg. Co istotne, powtarzalne podawanie dawki 800 mg u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów nie wpływa na zmianę parametrów kinetycznych siarczanu chondroityny.¹⁶ Oznacza to, że przy stosowaniu dawek terapeutycznych nie dochodzi do kumulacji leku ani zmiany charakterystyki jego wchłaniania i eliminacji przy długotrwałym podawaniu.