Właściwości farmakokinetyczne
Trymigan 12,5 mg

Almotryptan, substancja czynna Trymiganu (12,5 mg), charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 70% po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w czasie 1,5-3 godzin. Farmakokinetyka almotryptanu jest liniowa w zakresie dawek 5-200 mg, a spożycie posiłków nie wpływa na jego wchłanianie. Objętość dystrybucji wynosi średnio 195 l, klirens całkowity 40 l/h, a okres półtrwania eliminacji około 3,4-3,5 godziny. Metabolizm almotryptanu odbywa się głównie przez deaminację oksydacyjną z udziałem MAO-A oraz enzymów cytochromu P450 (3A4, 2D6) i monooksygenazy flawinowej, przy czym metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej. Eliminacja następuje głównie przez nerki (ponad 75% dawki) oraz w mniejszym stopniu przez przewód pokarmowy, z około 50% substancji wydalanej w formie niezmienionej. Klirens nerkowy koreluje z czynnością nerek, a aktywne wydalanie do kanalików nerkowych stanowi istotny mechanizm eliminacji.

Właściwości farmakokinetyczne almotryptanu

W niniejszym opracowaniu przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych almotryptanu, substancji czynnej produktu leczniczego Trymigan (12,5 mg, tabletki powlekane), w oparciu o wyniki badań klinicznych i farmakokinetycznych.1

Wchłanianie i dystrybucja

Almotryptan charakteryzuje się dobrą absorpcją po podaniu doustnym, osiągając biodostępność na poziomie około 70%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane relatywnie szybko, w czasie od 1,5 do 3 godzin po przyjęciu leku. Istotne jest, że spożywanie posiłków nie wpływa na parametry farmakokinetyczne – zarówno na szybkość, jak i wielkość wchłaniania substancji czynnej.2

Badania na zdrowych ochotnikach z zastosowaniem pojedynczej dawki doustnej w zakresie od 5 do 200 mg wykazały liniowość farmakokinetyki almotryptanu. Świadczy o tym dobra zależność pomiędzy dawką a wartościami Cmax i AUC. W badaniach nie stwierdzono zależności parametrów farmakokinetycznych od płci pacjentów.3

Po podaniu dożylnym almotryptanu u zdrowych ochotników zaobserwowano następujące parametry dystrybucji:4

  • Objętość dystrybucji: średnio 195 l
  • Klirens całkowity: średnio 40 l/godz.
  • Okres półtrwania eliminacji: średnio 3,4 godziny

Metabolizm

Głównym szlakiem metabolicznym dla almotryptanu jest deaminacja oksydacyjna za pośrednictwem monoaminooksydazy (MAO-A), prowadząca do powstania indolooctanu. Dodatkowo, w metabolizmie almotryptanu uczestniczą również:5

Warto podkreślić, że żaden z metabolitów almotryptanu nie wykazuje istotnego działania farmakologicznego, co wskazuje, że efekt terapeutyczny jest zależny wyłącznie od substancji macierzystej.6

Eliminacja

Okres półtrwania almotryptanu w fazie eliminacji (t1/2) u zdrowych osób wynosi około 3,5 godziny.7

Almotryptan jest wydalany z organizmu dwoma głównymi drogami:8

  • Z moczem: ponad 75% podanej dawki
  • Ze stolcem: pozostała część (mniej niż 25%)

Około 50% całkowitej ilości wydalanego almotryptanu (zarówno z moczem, jak i ze stolcem) stanowi substancja w postaci niezmienionej. Eliminacja przez nerki (CLR) odpowiada za usunięcie około dwóch trzecich podanej dawki i obejmuje przypuszczalnie także aktywne wydalanie do kanalików nerkowych.9

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Klirens nerkowy almotryptanu wykazuje dobrą korelację z ogólną czynnością nerek. Badania farmakokinetyczne przeprowadzono u pacjentów z różnym stopniem zaburzeń czynności nerek:<sup data-drug="Trymigan" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Klirens nerkowy almotryptanu wykazuje dobrą korelację z czynnością nerek u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny: 60-90 ml/min), umiarkowanymi (klirens kreatyniny: 30-59 ml/min) i ciężkimi (klirens kreatyniny: 10

Stopień zaburzeń czynności nerek Klirens kreatyniny Wzrost Cmax Wzrost AUC Zmiana całkowitego klirensu Zmiany t1/2
Łagodne 60-90 ml/min 9% 23% -20% Nieistotne klinicznie
Umiarkowane 30-59 ml/min 84% 80% -40% Nieistotne klinicznie
Ciężkie <30 ml/min 72% 195% -65% Wzrost do 7 godzin (istotny klinicznie)

Istotne klinicznie wydłużenie średniego okresu półtrwania (t1/2) do około 7 godzin stwierdzono wyłącznie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.11 W tej grupie zaobserwowano również najbardziej znaczący wzrost ekspozycji na lek, wynoszący prawie 200% w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek.12

Pacjenci w podeszłym wieku

U zdrowych ochotników w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszenie całkowitego (CL) i nerkowego klirensu (CLR) almotryptanu w porównaniu z młodszymi osobami, jednak różnice te nie mają istotnego znaczenia klinicznego.13

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Biorąc pod uwagę mechanizmy eliminacji almotryptanu, około 45% dawki jest metabolizowane w wątrobie. Teoretycznie, nawet przy całkowitym zablokowania lub upośledzeniu tych mechanizmów, stężenie almotryptanu w osoczu wzrosłoby maksymalnie dwukrotnie w porównaniu do wartości referencyjnych – pod warunkiem, że funkcja nerek pozostaje niezmieniona.14

Dla porównania, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wartość Cmax zwiększa się dwukrotnie, a AUC około trzykrotnie. Szacuje się, że maksymalne zmiany parametrów farmakokinetycznych u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności wątroby nie powinny przekraczać tych zakresów.15

Z uwagi na powyższe założenia, nie przeprowadzono szczegółowych badań farmakokinetyki almotryptanu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.16

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl