Dawkowanie i sposób podawania
Euthyrox N 112 mcg 112 mcg

Euthyrox N (lewotyroksyna sodowa) dostępny jest w szerokim zakresie dawek od 25 μg do 200 μg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Zalecane dawkowanie rozpoczyna się od małych dawek (np. 12,5–50 μg/dobę), które stopniowo zwiększa się co 2-4 tygodnie, monitorując stężenia TSH jako główny wskaźnik skuteczności terapii. Dawkowanie różni się w zależności od wskazań klinicznych: substytucja w niedoczynności tarczycy u dorosłych (początkowo 25–50 μg, podtrzymująco 100–200 μg), u dzieci i młodzieży (12,5–50 μg, podtrzymująco 100–150 μg/m² powierzchni ciała), terapia supresyjna w raku tarczycy (150–300 μg), czy suplementacja w nadczynności (50–100 μg). Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z chorobą niedokrwienną serca oraz ciężką niedoczynnością tarczycy, stosując mniejsze dawki początkowe (np. 12,5 μg/dobę) i wolniejsze zwiększanie dawki.

Dawkowanie leku Euthyrox N

Euthyrox N (lewotyroklyna sodowa) dostępny jest w różnych dawkach, w tym 88 μg, 112 μg oraz 137 μg, co umożliwia indywidualne dopasowanie terapii do potrzeb każdego pacjenta. Dzięki szerokiemu zakresowi dostępnych dawek (od 25 μg do 200 μg) większość pacjentów może przyjmować tylko jedną tabletkę na dobę, co znacząco ułatwia stosowanie się do zaleceń terapeutycznych. 1

Zasady ustalania dawkowania

Zalecenia dotyczące dawkowania stanowią jedynie ogólne wskazówki, a indywidualna dawka dobowa powinna być określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych i oceny klinicznej. Warto podkreślić, że u wielu pacjentów stwierdza się zwiększone stężenia T4 i fT4, dlatego jako lepszy punkt odniesienia dla monitorowania terapii zaleca się wykorzystanie wyjściowego stężenia w surowicy hormonu pobudzającego tarczycę (TSH). 2

Leczenie hormonem tarczycy należy rozpoczynać od małych dawek, które następnie zwiększa się stopniowo co 2-4 tygodnie, aż do uzyskania pełnej dawki substytucyjnej. Takie postępowanie minimalizuje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i pozwala na lepsze dostosowanie terapii. 3

Szczegółowe dawkowanie w różnych wskazaniach

Wskazanie Dawka początkowa (μg lewotyroksyny sodowej/dobę) Dawka podtrzymująca (μg lewotyroksyny sodowej/dobę) Uwagi
Leczenie wola obojętnego 75 – 200 Dawkowanie zależne od wielkości wola i odpowiedzi pacjenta
Zapobieganie nawrotom po chirurgicznym usunięciu wola obojętnego 75 – 200 Dawka uzależniona od czynników indywidualnych
Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dorosłych 25 – 50 100 – 200 Stopniowe zwiększanie dawki
Terapia substytucyjna w niedoczynności tarczycy u dzieci i młodzieży 12,5 – 50 100 – 150 μg/m² powierzchni ciała Dawkowanie dostosowane do powierzchni ciała
Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych w trakcie leczenia nadczynności tarczycy 50 – 100 Dawka dobierana indywidualnie
Terapia supresyjna w raku tarczycy 150 – 300 Dawka wyższa niż w innych wskazaniach

Z praktycznego doświadczenia klinicznego wynika, że pacjentom o małej masie ciała oraz pacjentom z dużym wolem guzkowym zazwyczaj wystarczają mniejsze dawki leku. 4

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku, pacjenci z chorobą niedokrwienną serca oraz pacjenci z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy wymagają szczególnej ostrożności podczas wprowadzania leczenia hormonami tarczycy. W tych przypadkach zaleca się:

  • Zastosowanie małej dawki początkowej (np. 12,5 μg/dobę) 5
  • Stopniowe zwiększanie dawki w dłuższych odstępach czasu (np. o 12,5 μg/dobę raz na 2 tygodnie) 6
  • Częstą kontrolę stężenia hormonów tarczycy 7

W niektórych przypadkach może zaistnieć potrzeba zastosowania dawek mniejszych niż optymalne dawki zapewniające pełną substytucję, co może skutkować brakiem pełnego wyrównania stężeń TSH. Takie postępowanie może być uzasadnione klinicznie w wybranych grupach pacjentów. 8

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, u których kluczowa jest szybka substytucja hormonalna, zaleca się następujący schemat dawkowania:

  • Dawka początkowa: 10-15 μg/kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące 9
  • Następnie: dostosowanie dawki indywidualnie w oparciu o ocenę kliniczną oraz wyniki oznaczenia stężenia hormonów tarczycy i TSH 10

Sposób podawania leku

Euthyrox N powinien być przyjmowany zgodnie z następującymi zasadami:

  1. Dawkę dobową należy przyjmować jednorazowo 11
  2. Lek należy przyjmować rano, na czczo, pół godziny przed śniadaniem 12
  3. Tabletkę należy popić niewielką ilością płynu (np. pół szklanki wody) 13

Podawanie leku niemowlętom

W przypadku niemowląt obowiązują specjalne zasady podawania:

  • Pełną dawkę dobową należy podawać jednorazowo, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem w danym dniu 14
  • Tabletkę należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody, tworząc zawiesinę 15
  • Zawiesinę należy przygotowywać bezpośrednio przed każdym podaniem 16
  • Podawać z dodatkową, niewielką ilością płynu 17

Czas trwania leczenia

Leczenie preparatem Euthyrox N trwa zazwyczaj całe życie w następujących przypadkach:

  • Substytucja w niedoczynności tarczycy 18
  • Substytucja po strumektomii lub tyroidektomii 19
  • Profilaktyka nawrotów po usunięciu wola obojętnego 20

Należy pamiętać, że tabletki Euthyrox N można podzielić na równe dawki, co może być istotne przy precyzyjnym dostosowywaniu dawkowania, szczególnie na początku terapii lub w przypadku małych dzieci. 21

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl