Szumy uszne
Epidemiologia
Szumy uszne (tinnitus) to subiektywne odczucie dźwięków bez zewnętrznego źródła, najczęściej opisywane jako dzwonienie, brzęczenie czy pulsowanie. Globalna częstość występowania szumów usznych u dorosłych wynosi około 14,4%, z ciężkimi postaciami u 2,3%. Epidemiologia wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i demograficzne, z wyższą częstością u osób starszych (szczyt w wieku 75-79 lat) oraz u młodych dorosłych narażonych na hałas i używanie słuchawek. Najsilniejszym czynnikiem ryzyka jest niedosłuch odbiorczy, szczególnie przy ubytku >65 dB, gdzie częstość szumów sięga 78,6%. Inne czynniki ryzyka to ekspozycja na hałas zawodowy i rekreacyjny, urazy głowy, nadciśnienie tętnicze, zapalenie stawów, infekcje ucha, stres, palenie tytoniu, otyłość i cukrzyca. Zachorowalność na szumy uszne w badaniach longitudinalnych wynosi około 5,7-8,7% w okresie 4-5 lat, a objawy mają charakter przewlekły u większości pacjentów (81,8% bez zmiany dokuczliwości po 4 latach). Szumy uszne stanowią istotne obciążenie dla systemów opieki zdrowotnej, szczególnie wśród weteranów wojskowych, gdzie częstość przewlekłych szumów jest wyższa (OR 1,29).
- Epidemiologia szumów usznych – przegląd globalny
- Zróżnicowanie geograficzne rozpowszechnienia szumów usznych
- Rozpowszechnienie szumów usznych w różnych grupach wiekowych
- Czynniki ryzyka i związki z innymi schorzeniami
- Tendencje i zmiany w czasie
- Obciążenie systemów opieki zdrowotnej
- Implikacje dla zdrowia publicznego i profilaktyki
- Wyzwania w badaniach nad szumami usznymi
- Znaczenie badań epidemiologicznych
Epidemiologia szumów usznych – przegląd globalny
Szumy uszne (tinnitus) to częsta dolegliwość, definiowana jako świadome postrzeganie dźwięku przy braku zewnętrznego źródła dźwięku. Zjawisko to określane jest również jako „dźwięk fantomowy”. Szumy uszne opisywane są najczęściej jako dzwonienie, brzęczenie, pulsowanie, klikanie, syczenie, szumienie lub inne dźwięki słyszane w uchu lub głowie12. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) definiuje szumy uszne jako objaw zaburzenia słuchu charakteryzujący się odczuwaniem brzęczenia, dzwonienia, klikania, pulsowania, tarcia, syczenia, ryku lub innych dźwięków w uchu3.
Badania nad globalnym rozpowszechnieniem szumów usznych wskazują na znaczne zróżnicowanie wyników w zależności od badanej populacji, metodologii badawczej oraz przyjętej definicji szumów usznych45. Kompleksowa analiza naukowej literatury wskazuje, że ogólna częstość występowania szumów usznych w populacji osób dorosłych wynosi około 14,4%, natomiast u dzieci 13,6%. Częstość występowania ciężkich szumów usznych szacowana jest na 2,3% u dorosłych i 2,7% u dzieci6.
Według największej dotychczas przeprowadzonej analizy epidemiologicznej szumów usznych w populacji dorosłych Amerykanów, szacuje się, że spośród 222,1 miliona dorosłych Amerykanów, 21,4 miliona (9,6%) doświadczyło szumów usznych w ciągu ostatnich 12 miesięcy7. W badaniu tym wykazano, że pomimo dużej częstości występowania szumów usznych, większość respondentów określała swoje objawy jako nieproblematyczne lub stanowiące jedynie niewielki problem8.
Zróżnicowanie geograficzne rozpowszechnienia szumów usznych
Częstość występowania szumów usznych wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne. W badaniu przeprowadzonym na dużej niemieckiej kohorcie z projektu Gutenberg Health Study (GHS) stwierdzono, że ogólna częstość występowania szumów usznych wynosiła 26,1%, przy czym dokuczliwe szumy uszne dotyczyły 9,8% badanych910. Po uwzględnieniu wag populacyjnych, ogólna częstość występowania szumów usznych w Niemczech oszacowana została na 26,2%1112.
W Jordanii, pierwsze badanie określające rozpowszechnienie szumów usznych wykazało wysoką częstość występowania, wynoszącą 28,8%. Wśród osób z szumami usznymi, 72,8% zgłaszało szumy niepulsacyjne, 95,5% szumy przerywane, a 57,4% szumy obustronne13. Ta wysoka częstość występowania szumów usznych w Jordanii może być przypisana zwiększonej częstości niedosłuchu odbiorczego z powodu wielu czynników, w tym braku regulacji poziomu hałasu w miejscu pracy, niekontrolowanego stosowania leków ototoksycznych oraz zwiększonego wskaźnika małżeństw między krewnymi, sięgającego prawie 35%14.
W Palestynie częstość występowania szumów usznych oszacowano na 30,6% wśród dorosłych, co mieści się w zakresie globalnego rozpowszechnienia szumów usznych (5-43%)15. Badanie to wykazało, że u 41,9% uczestników z szumami usznymi występowała rodzinna historia szumów usznych, w porównaniu do 28,3% osób dotkniętych szumami usznymi bez takiej historii rodzinnej16.
W Australii badania wykazały, że około 14-20% populacji doświadcza szumów usznych w pewnym momencie życia17. W badaniu australijskiej populacji pracującej stwierdzono, że 26,5% respondentów zgłaszało doświadczanie szumów usznych: 14,3% sporadycznie, 5,2% okresowo, a 6,9% stale18. Po uwzględnieniu wag populacyjnych oszacowano, że 2,4 miliona pracowników (24,8%) doświadcza szumów usznych, w tym 529 343 osób z ciągłymi szumami usznymi (5,5%)19.
W Kanadzie najnowsze badania sugerują, że około 37% dorosłych Kanadyjczyków (9,2 miliona) doświadczyło szumów usznych w ciągu ostatniego roku. Dla 7% były one dokuczliwe, wpływając na takie aspekty życia jak sen, koncentracja i nastrój20. Rozpowszechnienie szumów usznych w Kanadzie jest ponad dwukrotnie wyższe niż wcześniej szacowane 15%21.
W Wielkiej Brytanii najnowsze badania sugerują, że 1 na 7 dorosłych ma szumy uszne, co przekłada się na ponad 7 milionów dorosłych22. Według wytycznych NHS Joint Strategic Needs Assessment (2019), 10% populacji będzie miało szumy uszne w pewnym momencie życia, przy czym będą one umiarkowanie dokuczliwe dla 2,8% populacji, poważnie dokuczliwe dla 1,6%, a zaburzające zdolność do normalnego życia dla 0,5% populacji23.
W badaniu przeprowadzonym w São Paulo, największym mieście Brazylii, częstość występowania szumów usznych określono na 22%, co było wyższe niż wcześniej szacowano2425. Badanie to wykazało również stopniowo rosnącą częstość występowania szumów usznych wraz z wiekiem26.
W Japonii badanie przeprowadzone wśród osób starszych wykazało, że częstość występowania szumów usznych wynosiła 18,6% (mężczyźni: 18,0%; kobiety: 19,0%), bez statystycznie istotnych różnic w zależności od grupy wiekowej lub płci27.
Rozpowszechnienie szumów usznych w różnych grupach wiekowych
Częstość występowania szumów usznych wykazuje tendencję do wzrostu wraz z wiekiem, osiągając szczyt w wieku 75-79 lat2829. Jednak interesujący jest fakt, że młodsi dorośli również doświadczają szumów usznych ze znaczącą częstotliwością. Badanie przeprowadzone wśród młodych dorosłych w wieku 18-30 lat wykazało, że około 17,7% zgłaszało dokuczliwe szumy uszne trwające ≥5 minut w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Częstość występowania przewlekłych szumów usznych (dokuczliwe szumy trwające ≥1 rok) i ostrych szumów usznych (dokuczliwe szumy trwające <1 rok) wynosiła odpowiednio 10,6% i 7,1%30.
W badaniu kanadyjskim wykazano, że młodsze osoby w wieku 19-29 lat częściej niż osoby w starszych grupach wiekowych doświadczały szumów usznych w ciągu ostatniego roku, ale jednocześnie częściej zgłaszały, że nie były nimi zaniepokojone31. Wyższa częstość występowania szumów usznych w młodszym wieku może być częściowo wyjaśniona używaniem urządzeń audio ze słuchawkami lub dousznymi słuchawkami oraz narażeniem na głośny hałas z innych źródeł. W badaniu tym 80% dorosłych w najmłodszej grupie wiekowej zgłaszało używanie słuchawek lub słuchawek dousznych podłączonych do urządzeń audio w ciągu ostatniego roku, znacznie więcej niż dorośli w wieku 30-49 lub 50-79 lat. Średni tygodniowy czas słuchania był wyższy dla osób w wieku 19-29 lat niż dla średniej i starszej grupy wiekowej32.
Szczególnie niepokojące są dane dotyczące szumów usznych u nastolatków. Badanie epidemiologiczne przeprowadzone wśród uczniów szkół średnich wykazało, że częstość występowania tymczasowych szumów usznych wywołanych hałasem i stałych szumów usznych wynosiła odpowiednio 74,9% i 18,3%33. Pomimo bardzo wysokiej częstości występowania szumów usznych w tak młodej populacji, wskaźnik stosowania ochrony słuchu i wiedza na temat zagrożeń związanych z głośną muzyką są niezwykle niskie34.
Z drugiej strony, według danych z Amerykańskiego Stowarzyszenia Szumów Usznych, około 50 milionów ludzi w Stanach Zjednoczonych ma przewlekłe szumy uszne, definiowane jako utrzymujące się przez ponad sześć miesięcy. Przekłada się to na około 20% dorosłych. Dla 12 milionów są one na tyle poważne, że zakłócają codzienne czynności i znacząco wpływają na jakość ich życia3536.
Czynniki ryzyka i związki z innymi schorzeniami
Niedosłuch jako główny czynnik ryzyka
Najsilniejszym i najlepiej udokumentowanym czynnikiem ryzyka szumów usznych jest niedosłuch. Badania wykazały, że u uczestników z ciężkim do całkowitego niedosłuchem (>65 dB) istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia szumów usznych3738. Częstość występowania szumów usznych wzrastała wraz z nasileniem niedosłuchu według klasyfikacji WHO, osiągając szczytową częstość wynoszącą 78,6% wśród osób z ciężkim niedosłuchem3940.
Wśród uczestników z szumami usznymi, 39,7% mogło potrzebować aparatu słuchowego na podstawie audiometrii tonalnej, w porównaniu do 26,9% uczestników bez szumów usznych4142. Szacuje się, że 75% osób z niedosłuchem może doświadczać szumów usznych, podczas gdy tylko 20-30% osób zgłaszających szumy uszne ma normalny słuch43. Dane z Hearing Health Foundation wskazują, że 90% przypadków szumów usznych występuje z towarzyszącym niedosłuchem44.
Ponieważ niedosłuch odgrywa główną rolę w rozwoju szumów usznych i towarzyszy temu schorzeniu w 90% przypadków, skupienie się na poprawie słuchu wydaje się być logiczną strategią, którą należy uwzględnić w procesie leczenia45.
Ekspozycja na hałas
Narażenie na hałas, zarówno zawodowe, jak i rekreacyjne, jest uznanym czynnikiem ryzyka szumów usznych. W badaniu młodych dorosłych modelowanie ryzyka wykazało, że ekspozycja na hałas była najważniejszym czynnikiem ryzyka przewlekłych szumów usznych46. Częstość występowania szumów usznych była najwyższa w zawodach najbardziej narażonych na niebezpieczne poziomy hałasu (rolnictwo, budownictwo, przemysł motoryzacyjny, operatorzy maszyn)47.
Według danych z Centers for Disease Control and Prevention (CDC), około 7% wszystkich pracowników budowlanych w USA ma szumy uszne48. NIH informuje, że osoby pracujące w hałaśliwym środowisku, takie jak pracownicy fabryk, budowlani, ekipy drogowe, a nawet muzycy, są szczególnie narażone na rozwój szumów usznych i niedosłuchu związanego z hałasem49.
Interesujące badanie wykazało konsekwentne pozytywne związki między uciążliwością różnych źródeł hałasu a szumami usznymi, ze wzrostem ilorazów szans w zakresie od 4 do 11% po uwzględnieniu płci, wieku i statusu społeczno-ekonomicznego50. Badanie to jako pierwsze analizowało związek między uciążliwością hałasu a obecnością i uciążliwością szumów usznych w dużej kohorcie z populacji ogólnej51.
Inne czynniki ryzyka
Oprócz niedosłuchu i narażenia na hałas, badania epidemiologiczne zidentyfikowały szereg innych czynników ryzyka związanych z szumami usznymi:
- Wiek – częstość występowania szumów usznych wzrasta z wiekiem, osiągając szczyt w wieku 75-79 lat5253
- Płeć – niektóre badania sugerują wyższą częstość występowania szumów usznych u mężczyzn, podczas gdy inne nie wykazują różnic związanych z płcią5455
- Schorzenia związane z głową i szyją – ból głowy i szyi, zawroty głowy, zaburzenia snu i problemy otorynolaryngologiczne są jednymi z najczęstszych czynników związanych z szumami usznymi56
- Urazy głowy – osoby zgłaszające urazy głowy wykazywały znacznie wyższe prawdopodobieństwo zgłaszania przewlekłych szumów usznych57
- Nadciśnienie tętnicze – wśród osób z wysokim ciśnieniem krwi lub obecnie przyjmujących leki kontrolujące ciśnienie krwi, 42% doświadczyło szumów usznych w ciągu ostatniego roku, w porównaniu z 35% osób bez nadciśnienia58
- Zapalenie stawów – 43% osób z zapaleniem stawów zgłaszało szumy uszne, w porównaniu do 35% osób bez tego schorzenia59
- Nawracające infekcje ucha – badania wykazały, że przewlekłe szumy uszne były znacznie częstsze u mężczyzn zgłaszających wysokie narażenie na hałas, pozytywną historię nawracających infekcji uszu, europejskie pochodzenie etniczne oraz pozytywną historię zdrowotną60
- Stres – badania wykazały wysoki poziom objawów stresu u pacjentów z przewlekłymi subiektywnymi szumami usznymi, szczególnie w fazie odporności i wyczerpania organizmu61. Istnieje wystarczająco dużo dowodów potwierdzających zrozumienie, że szumy uszne wywołują stres. Jednak wciąż niewiele wiadomo o tym, czy stres jest odpowiedzialny za pojawienie się lub nasilenie szumów usznych62
- Palenie tytoniu, otyłość i cukrzyca – badania wykazały wyższe wskaźniki szumów usznych u palaczy, osób otyłych i chorych na cukrzycę63
Tendencje i zmiany w czasie
Zachorowalność na szumy uszne
Podczas gdy dane dotyczące rozpowszechnienia szumów usznych są stosunkowo dobrze udokumentowane, dane dotyczące zachorowalności (nowych przypadków w czasie) są bardziej ograniczone. W brytyjskim badaniu 4-letnia zachorowalność na szumy uszne wynosiła 8,7%6465. Badanie przeprowadzone w populacji dorosłych w wieku 48-92 lat wykazało, że częstość występowania szumów usznych na początku wynosiła 8,2%, a zachorowalność wynosiła 5,7% w ciągu pięcioletniego okresu obserwacji6667.
W badaniu przeprowadzonym w Wielkiej Brytanii zidentyfikowano 109 783 dorosłych z pierwszą diagnozą szumów usznych między 2000 a 2016 rokiem, co daje ogólny standaryzowany względem wieku współczynnik zachorowalności wynoszący 25,0 nowych przypadków szumów usznych na 10 000 osobolat. W całym okresie badania obserwowano stały wzrost zachorowalności na szumy uszne68.
W badaniu przeprowadzonym wśród osób w średnim wieku (40-69 lat) w Wielkiej Brytanii zidentyfikowano prawie 170 000 nowych przypadków klinicznie istotnych szumów usznych w latach 2002-2011. Skumulowana zachorowalność wskazywała, że jedna osoba na 171 prawdopodobnie doświadczyła klinicznie istotnych szumów usznych w 10-letnim okresie badania. Ogólnie rzecz biorąc, współczynnik zachorowalności wzrastał stopniowo wraz z wiekiem, przy czym najwyższą zachorowalność obserwowano u mężczyzn i kobiet w wieku 60-69 lat69.
Naturalny przebieg szumów usznych
Badania nad naturalnym przebiegiem szumów usznych sugerują, że jest to stan w dużej mierze trwały, a ustąpienie objawów jest stosunkowo rzadkie. W brytyjskim badaniu longitudinalnym wśród osób, które nadal doświadczały szumów usznych, 81,8% zgłaszało, że dokuczliwość szumów usznych nie zmieniła się po 4 latach, u 9% szumy uszne pogorszyły się (wcześniej nie dokuczliwe, teraz dokuczliwe), a u 9% poprawiły się (wcześniej dokuczliwe, teraz nie)70.
Biorąc pod uwagę w dużej mierze trwały charakter szumów usznych, strategie zdrowia publicznego powinny koncentrować się na: (1) profilaktyce pierwotnej oraz (2) zarządzaniu objawami u osób, które mają szumy uszne i monitorowaniu zmian w ich dokuczliwości71.
Obciążenie systemów opieki zdrowotnej
Szumy uszne stanowią znaczące obciążenie dla systemów opieki zdrowotnej na całym świecie. Według danych z Hearing Health Foundation, 16 milionów Amerykanów rocznie szuka pomocy medycznej z powodu szumów usznych72. Szacuje się, że co najmniej 20% osób zdiagnozowanych z szumami usznymi będzie szukać interwencji klinicznej73.
W Stanach Zjednoczonych liczba pacjentów, którzy otrzymali opiekę medyczną z powodu szumów usznych, wynosiła 1,44% (0,78 miliona na 51 milionów) w 2015 roku74. Badanie to ma ograniczenia, ponieważ obejmowało tylko pacjentów korzystających z usług medycznych z powodu szumów usznych i pominęło osoby cierpiące na szumy uszne, które nie szukały pomocy medycznej. Jednak jest ono znaczące, ponieważ dotyczyło całego kraju i odzwierciedlało cechy pacjentów z klinicznie istotnymi szumami usznymi, wystarczająco poważnymi, aby skorzystać z usług medycznych75.
Szumy uszne są szczególnie powszechne wśród weteranów wojskowych. Analiza wieloczynnikowa danych z USA ze specjalnego dodatku do Narodowego Badania Wywiadu Zdrowotnego z 1994 r. wykazała, że weterani służby wojskowej mieli zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia przewlekłych szumów usznych (trwających co najmniej 3 miesiące) w porównaniu z osobami, które nie służyły w wojsku (OR 1,29, 95% CI 1,17-1,43)76. W rzeczywistości szumy uszne są jednym z najczęstszych związanych ze służbą schorzeń wśród weteranów powracających z Iraku i Afganistanu77.
Implikacje dla zdrowia publicznego i profilaktyki
Biorąc pod uwagę wysoką częstość występowania szumów usznych i ich potencjalnie negatywny wpływ na jakość życia, szumy uszne stanowią istotny problem zdrowia publicznego78. Ze względu na zmiany demograficzne oczekuje się, że częstość ich występowania wzrośnie79.
Niezależnie od jakiegokolwiek wzrostu częstości występowania samodzielnie zgłaszanych szumów usznych, możemy obserwować wzrost poszukiwania pomocy w przypadku przewlekłych stanów, takich jak szumy uszne. Ludzie obecnie mają wyższe oczekiwania zdrowotne niż kilka pokoleń temu, więc szumy uszne stanowią znaczne i rosnące obciążenie dla naszego systemu opieki zdrowotnej, szczególnie w połączeniu ze starzeniem się populacji w wielu krajach zachodnich i zmianami stylu życia, które mogą zwiększać podatność80.
Szumy uszne są silnie związane z niedosłuchem odbiorczym (SNHL), dlatego środki zapobiegające narażeniu na hałas zawodowy i rekreacyjny mogą być korzystne81. Szczególnie niepokojące jest to, że szumy uszne mogą być również zwiastunem trwałego niedosłuchu, który jest jedną z głównych niepełnosprawności uznanych przez administrację weteranów82.
Przyszłe kampanie profilaktyczne powinny bardziej koncentrować się na szumach usznych jako sygnale ostrzegawczym uszkodzenia spowodowanego hałasem i podkreślać, że także tymczasowe objawy mogą prowadzić do trwałego uszkodzenia spowodowanego hałasem83. Kanadyjczycy mogliby skorzystać z większej świadomości na temat szumów usznych, strategii zapobiegania i opcji zarządzania84.
Zalecenia dla systemów opieki zdrowotnej
Biorąc pod uwagę wysoką częstość występowania szumów usznych i ich wpływ na jakość życia, Amerykańska Akademia Otolaryngologii Głowy i Szyi (AAO-HNSF) opublikowała niedawno swoje pierwsze, wielodyscyplinarne, oparte na dowodach wytyczne praktyki klinicznej, aby zapewnić klinicystom ramy do zarządzania pacjentami z szumami usznymi85.
Komitet ds. Szumów Usznych i Hałasu szczególnie zaleca, aby Department of Defense dodał monitorowanie szumów usznych zarówno do rutynowego nadzoru zdrowotnego, jak i do nadzoru audiologicznego, który jest częścią programów ochrony słuchu w służbach. Zakres programów ochrony słuchu służb wojskowych mógłby zostać odpowiednio poszerzony, aby objąć zapobieganie szumom usznym, a także niedosłuchowi86.
Skuteczność odpowiednio prowadzonej porady terapeutycznej została udokumentowana przez wysokiej jakości dowody zgodnie ze standardami EBM i została uwzględniona we wszystkich aktualnych wytycznych międzynarodowych87. Według obecnie dostępnych raportów badawczych, które otrzymały pozytywną walidację EBM i są zgodne z najnowszymi globalnymi wytycznymi diagnostycznymi i terapeutycznymi, należy stwierdzić, że znaczną redukcję nasilenia szumów usznych i poprawę jakości życia pacjentów osiąga się poprzez terapię poznawczo-behawioralną poprzedzoną odpowiednio przeprowadzoną konsultacją/poradą terapeutyczną (poradnictwo) i odpowiednią interwencją słuchową88.
Zebrane tutaj informacje pośrednio sugerują konieczność oceny psychologicznej podczas diagnozowania pacjentów z szumami usznymi. Interwencja psychologiczna z celem strategii zarządzania stresem wydaje się być niezbędnym elementem w leczeniu szumów usznych, szczególnie ważnym do stosowania we wczesnych stadiach szumów usznych, zanim nastąpi utrwalenie zmian plastycznych, biorąc pod uwagę, że stres jest silnie związany z szumami usznymi, jako przyczyna lub skutek89.
Wyzwania w badaniach nad szumami usznymi
Pomimo licznych badań nad szumami usznymi, wciąż istnieje wiele wyzwań w zrozumieniu i leczeniu tego stanu. Patofizjologia szumów usznych nie jest jeszcze w pełni zrozumiana90. Mimo dużej liczby interwencji terapeutycznych i badań twierdzących, że odniosły sukces w leczeniu szumów usznych, leczenie przyczynowe pozostaje nieuchwytne91.
Kluczowym ograniczeniem obecnych badań nad szumami usznymi i wszystkich innych badań nad szumami usznymi jest brak wiarygodnego obiektywnego pomiaru szumów usznych i brak zgody co do ważności lub charakterystyki fenotypów szumów usznych92. Studium badań europejskich ESIT (European School for Interdisciplinary Tinnitus Research) może przynieść nowe dane na temat epidemiologii szumów usznych w Europie, co może pomóc w lepszym zrozumieniu tego zaburzenia93.
Instytuty Bioniki w Australii opracowują obiektywny test szumów usznych, aby pomóc w diagnozie, ułatwić dokładniejsze monitorowanie objawów i przyspieszyć rozwój nowych metod leczenia. Wyniki badań naukowych wykazały mierzalne różnice między osobami z szumami usznymi i bez nich oraz rozróżnienie między subiektywnymi stopniami nasilenia94.
Znaczenie badań epidemiologicznych
Badania epidemiologiczne są kluczowe dla zrozumienia rozpowszechnienia szumów usznych w różnych populacjach. Badania longitudinalne są potrzebne, aby wypełnić luki w naszym zrozumieniu, jak częstość występowania szumów usznych zmienia się w czasie, jak cechy szumów usznych zmieniają się u poszczególnych osób oraz aby ustalić determinanty nowo pojawiających się szumów usznych95.
Badania populacyjne szumów usznych dostarczają kluczowych dowodów bazowych, które podkreślają potrzebę dalszych badań nad skuteczną diagnozą i klinicznym zarządzaniem tym heterogenicznym stanem. Ponadto, takie badania dostarczają dowodów na obciążenie tym stanem zarówno populacji ogólnej, jak i na świadczenie usług opieki zdrowotnej96.
Odpowiednia ocena częstości występowania szumów usznych i badanie czynników ryzyka związanych z szumami usznymi mogłyby pomóc w rozpoznaniu obciążenia szumami usznymi i potrzeby odpowiedniej alokacji zasobów. Zrozumienie epidemiologii szumów usznych jest kluczowe dla rozwiązania pytań na poziomie populacji oraz identyfikacji i ilościowego określenia ekspozycji, które predysponują jednostkę do szumów usznych97.
Obecne badanie obserwacyjne wykazało rosnącą częstość występowania szumów usznych w czasie, podkreślając stale rosnące obciążenie zdrowotne98. Szacuje się, że globalnie szumy uszne dotykają ponad 740 milionów ludzi i są odczuwane jako główny problem przez ponad 120 milionów osób, głównie w wieku 65 lat lub więcej99.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.