Leki w grupie
„leki stosowane w chorobie zwyrodnieniowej stawów”

Leki stosowane w chorobie zwyrodnieniowej stawów (ChZS) to szeroka grupa preparatów, których celem jest redukcja bólu, poprawa funkcji stawów oraz spowolnienie progresji choroby. Terapia farmakologiczna w ChZS opiera się głównie na działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym, co pomaga pacjentom zachować mobilność i poprawić jakość życia.

Podstawową grupą leków w terapii ChZS są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które redukują ból i stan zapalny poprzez hamowanie enzymów cyklooksygenazy (COX). Do najczęściej stosowanych NLPZ należą: diklofenak (Diclac, Voltaren), ibuprofen (Ibuprom, Nurofen), naproksen (Anapran, Naproxen), meloksykam (Movalis, Meloxicam) oraz celekoksyb (Celebrex), który jest selektywnym inhibitorem COX-2.

Kolejną ważną grupą są proste leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol (Panadol, Apap), który jest często lekiem pierwszego wyboru ze względu na korzystny profil bezpieczeństwa, szczególnie u osób starszych. W przypadku silnego bólu stosowane są słabe opioidy, jak tramadol (Tramal, Poltram) lub kodeina, często w połączeniu z paracetamolem (np. Panadol Ultra).

W leczeniu ChZS wykorzystuje się również leki modyfikujące przebieg choroby (SYSADOA – Symptomatic Slow Acting Drugs for Osteoarthritis), takie jak siarczan glukozaminy (Arthryl, Flexicam), siarczan chondroityny (Chondroitin), diacereina (Diacerinę) oraz kwas hialuronowy podawany dostawowo (Hyalgan, Suplasyn). Te preparaty mają na celu ochronę chrząstki stawowej i spowolnienie degeneracji stawu.

W przypadku zaostrzenia objawów stosowane są dostawowe iniekcje glikokortykosteroidów (np. metyloprednizolon, triamcynolon, betametazon), które szybko łagodzą ból i stan zapalny. Coraz większą popularność zyskują także iniekcje osocza bogatopłytkowego (PRP) oraz preparaty kwasu hialuronowego jako formy wiskosuplementacji.

Największą zaletą farmakoterapii w ChZS jest możliwość szybkiego łagodzenia bólu i poprawy funkcji stawów, co przekłada się na lepszą mobilność pacjentów i wyższą jakość życia. Leki z grupy SYSADOA, choć działają wolniej, mogą potencjalnie spowalniać progresję choroby i chronić strukturę stawu.

Należy jednak pamiętać o zagrożeniach związanych ze stosowaniem tych leków. NLPZ mogą powodować powikłania żołądkowo-jelitowe (krwawienia, owrzodzenia), nerkowe i sercowo-naczyniowe, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Opioidy niosą ryzyko uzależnienia i działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Glikokortykosteroidy podawane dostawowo mogą prowadzić do destrukcji chrząstki przy częstym stosowaniu.

W zależności od mechanizmu działania i drogi podania, leki stosowane w ChZS można podzielić na podgrupy: leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (NLPZ, paracetamol, opioidy), leki chondroprotekcyjne (SYSADOA), preparaty do iniekcji dostawowych (steroidy, kwas hialuronowy, PRP) oraz leki pomocnicze (miorelaksanty, miejscowe maści i żele przeciwbólowe zawierające NLPZ lub substancje rozgrzewające).

Lista leków w tej grupie

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl