Leki w grupie
„leki przeciwzakrzepowe miejscowe”
Leki przeciwzakrzepowe miejscowe to grupa preparatów stosowanych zewnętrznie w celu miejscowego leczenia stanów zapalnych, zakrzepów powierzchownych i krwiaków podskórnych. Działają poprzez hamowanie aktywności czynników krzepnięcia, rozpuszczanie skrzepów lub zmniejszanie miejscowego stanu zapalnego w obrębie naczyń żylnych.
Głównym przedstawicielem tej grupy jest heparyna stosowana miejscowo w postaci żeli, kremów i maści. Heparyna hamuje aktywność trombiny i czynnika Xa, zapobiegając tworzeniu skrzepów. W Polsce dostępne są preparaty zawierające heparynę w różnych stężeniach, jak: Lioton, Heparinum Hasco, Venożel, Heparin-Gel, Heparin AL, Lioton 1000.
Innymi substancjami aktywnymi w tej grupie są: pentosan polisiarczan sodu (Mobilat), escyna (Aescin, Reparil), diklofenak (Voltaren Emulgel), oraz kombinacje substancji, np. heparyna z dekspantenolem (Bepanthen Sensiderm). Niektóre preparaty zawierają również wyciągi roślinne, np. z kasztanowca (Venitan, Aescin).
Zaletami miejscowych leków przeciwzakrzepowych jest ograniczone wchłanianie systemowe, co minimalizuje ryzyko działań ogólnoustrojowych. Są one szczególnie przydatne w leczeniu powierzchownego zapalenia żył, krwiaków pourazowych, obrzęków i stłuczeń. Można je stosować w przypadkach, gdy leczenie systemowe jest przeciwwskazane.
Najważniejsze niebezpieczeństwa stosowania tych leków obejmują reakcje alergiczne skórne, miejscowe podrażnienia, a w rzadkich przypadkach – reakcje nadwrażliwości. Przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach istnieje niewielkie ryzyko wchłaniania systemowego, co może prowadzić do interakcji z innymi lekami przeciwzakrzepowymi.
Leki przeciwzakrzepowe miejscowe możemy podzielić na kilka podgrup: preparaty zawierające heparynę (najliczniejsza grupa), preparaty z substancjami przeciwzapalnymi (niesteroidowe leki przeciwzapalne w formie żeli), preparaty z ekstraktami roślinnymi (np. z kasztanowca, arniki) oraz preparaty złożone łączące różne mechanizmy działania. Każda z tych podgrup ma nieco odmienne wskazania i zastosowania kliniczne.
Lista leków w tej grupie
-
Hirudoid – Maść – 0,3 g/100 g
Produkt jest maścią zawierającą mukopolisacharydowy polisiarczan, wykazujący działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Zawiera również składniki pomocnicze takie jak alkohol cetostearylowy i parahydroksybenzoesany. Stosuje się go miejscowo na skórę w przypadku tępych urazów, zarówno z krwiakami, jak i bez nich. Preparat jest również wskazany do leczenia powierzchownych zapaleń żył, gdy opatrunek uciskowy jest niewskazany.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Hirudoid – Żel – 0,3 g/100 g
Preparat w postaci żelu zawiera mukopolisacharydowy polisiarczan jako substancję czynną oraz glikol propylenowy jako substancję pomocniczą. Ma przezroczystą, bezbarwną konsystencję o cytrynowym zapachu. Stosuje się go miejscowo na skórę w przypadku tępych urazów z krwiakami lub bez nich oraz zapalenia żył powierzchownych, które nie wymagają leczenia opatrunkiem uciskowym. Żel pomaga łagodzić objawy związane z tymi dolegliwościami.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna