zapalenie w obrębie gardła
Wskazanie

Zapalenie gardła (pharyngitis) to ostre lub przewlekłe schorzenie zapalne dotyczące błony śluzowej gardła, często obejmujące także migdałki podniebienne. Najczęściej jest spowodowane infekcją wirusową (80-90% przypadków), rzadziej bakteryjną (głównie paciorkowcową). Typowe objawy obejmują ból gardła, dysfagię, zaczerwienienie gardła, powiększenie węzłów chłonnych szyjnych, a niekiedy także gorączkę i ogólne osłabienie.

W leczeniu zapalenia gardła stosuje się różne preparaty w zależności od etiologii. W przypadku zakażeń wirusowych terapia ma charakter objawowy i obejmuje leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe jak Paracetamol (Apap, Panadol), Ibuprofen (Nurofen, Ibuprom) czy preparaty złożone zawierające pochodne kwasu acetylosalicylowego (Aspirin Complex). Miejscowo stosuje się pastylki do ssania zawierające substancje odkażające i znieczulające jak Strepsils, Tantum Verde, Septolete czy Neo-Angin.

W przypadku infekcji bakteryjnych, szczególnie paciorkowcowych, konieczna jest antybiotykoterapia. Lekami pierwszego wyboru są penicyliny, np. Amoksycylina (Amotaks, Duomox) lub w przypadku uczulenia na penicyliny – makrolidy, jak Azytromycyna (Sumamed, Azibiot) czy Klarytromycyna (Klacid, Fromilid). W ciężkich przypadkach stosuje się także Cefalosporyny (Zinnat, Cefuroxime) lub Klindamycynę (Dalacin C, Klimicin).

Największą trudnością w leczeniu zapaleń gardła jest właściwe rozróżnienie etiologii wirusowej od bakteryjnej, co ma kluczowe znaczenie dla decyzji o włączeniu antybiotykoterapii. Nadużywanie antybiotyków w infekcjach wirusowych prowadzi do narastania lekooporności. Problem stanowi także nawrotowy charakter infekcji u niektórych pacjentów, zwłaszcza z przewlekłym zapaleniem migdałków, co może wymagać interwencji laryngologicznej. Dodatkowo wyzwaniem jest skuteczne łagodzenie dolegliwości bólowych, które znacząco obniżają komfort życia pacjenta i mogą prowadzić do zaburzeń odżywiania i nawodnienia, szczególnie u dzieci.