przewlekły stan zapalny błony śluzowej gardła
Wskazanie

Przewlekły stan zapalny błony śluzowej gardła (przewlekłe zapalenie gardła, pharyngitis chronica) to długotrwały proces zapalny dotyczący błony śluzowej gardła, który utrzymuje się powyżej 3 miesięcy. Występuje najczęściej jako konsekwencja nawracających ostrych zapaleń gardła, przewlekłego zapalenia zatok, nadużywania tytoniu i alkoholu, oddychania przez usta czy ekspozycji na czynniki drażniące (pył, zanieczyszczenia powietrza, suche powietrze, opary chemiczne).

Objawy przewlekłego zapalenia gardła obejmują uczucie suchości, drapania, pieczenia w gardle, przewlekły kaszel, często nasilający się rano, uczucie ciała obcego w gardle oraz chrypkę. W badaniu fizykalnym stwierdza się przekrwienie błony śluzowej gardła, czasem z powiększonymi grudkami chłonnymi na tylnej ścianie gardła (tzw. zapalenie gardła ziarniste).

W leczeniu stosuje się przede wszystkim preparaty miejscowo działające, w tym: Tantum Verde (benzydamina), Cholinex, Septolux, Strepsils (flurbiprofen), Tonsilan. W przypadku silnego bólu i stanu zapalnego pomocne są również leki przeciwbólowe i przeciwzapalne jak Nurofen (ibuprofen), Apap (paracetamol). Przy zaostrzeniach o etiologii bakteryjnej stosuje się antybiotyki, np. Amoksiklav (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Zinnat (cefuroksym) czy Sumamed (azytromycyna).

Największe trudności w leczeniu przewlekłego zapalenia gardła związane są z jego nawrotowym charakterem i koniecznością eliminacji czynników wywołujących, co często wymaga od pacjenta zmiany stylu życia (rzucenie palenia, zmiana środowiska pracy). Dodatkowo, trudność sprawia różnicowanie z refluksem żołądkowo-przełykowym, który często daje podobne objawy i może współistnieć z przewlekłym zapaleniem gardła. Wyzwaniem jest również zapewnienie pacjentom długotrwałej ulgi w dolegliwościach i powstrzymanie progresji zmian zapalnych, które mogą prowadzić do przerostu grudek chłonnych i dyskomfortu podczas przełykania.