niedrożność zatok
Wskazanie

Niedrożność zatok jest stanem, w którym dochodzi do zablokowania ujść zatok przynosowych, co prowadzi do zaburzenia odpływu wydzieliny i wentylacji zatok. Może wystąpić w przebiegu ostrego lub przewlekłego zapalenia zatok przynosowych, alergicznego nieżytu nosa, polipów nosa, skrzywienia przegrody nosowej, a także wskutek urazów, nowotworów czy wad anatomicznych. Pacjenci najczęściej zgłaszają uczucie rozpierania i bólu w obrębie twarzy, szczególnie w okolicy czoła, policzków lub nasady nosa, pogorszenie węchu, niedrożność nosa oraz wyciek wydzieliny z nosa lub do gardła.

Leczenie niedrożności zatok zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię oraz w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną. W farmakoterapii stosuje się leki zmniejszające obrzęk błony śluzowej (miejscowe i ogólne), leki przeciwzapalne oraz antybiotyki w przypadku infekcji bakteryjnej. Wśród dostępnych w Polsce preparatów stosowanych w niedrożności zatok można wymienić: Nasivin, Otrivin, Xylometazolin WZF (krople i aerozole obkurczające błonę śluzową), Sudafed, Cirrus, Acatar (leki doustne obkurczające), Sinupret, Sinulan forte (preparaty ziołowe), a także antybiotyki jak Augmentin, Amoksiklav, Duomox czy Sumamed w przypadku bakteryjnego zapalenia zatok.

Największe trudności w leczeniu niedrożności zatok wynikają z nawrotowego charakteru schorzenia, szczególnie w przypadkach przewlekłego zapalenia zatok. Problemem jest też narastająca oporność bakterii na antybiotyki oraz uzależnienie od kropli obkurczających błonę śluzową nosa przy ich długotrwałym stosowaniu. Ponadto wyzwaniem terapeutycznym są przypadki niedrożności zatok spowodowane zaburzeniami anatomicznymi lub polipami nosa, które często wymagają interwencji chirurgicznej. U pacjentów z alergicznym podłożem niedrożności istotne jest również wdrożenie odpowiedniej terapii przeciwalergicznej i edukacja w zakresie unikania alergenów, co bywa trudne do zrealizowania w codziennym życiu.