Interakcje leku
Reltebon 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Oksykodon, jako aktywna substancja leku Reltebon, wchodzi w szereg istotnych interakcji z różnymi grupami leków, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Interakcje te mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych i w wielu przypadkach konieczne jest dostosowanie dawkowania lub unikanie jednoczesnego stosowania określonych substancji leczniczych.¹

Leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN)

Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie oksykodonu z lekami wywierającymi działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. Do tej grupy należą:²

• Opioidy – skojarzenie kilku leków opioidowych potęguje działanie depresyjne na OUN
• Gabapentynoidy (np. pregabalina) – nasilają sedację i zwiększają ryzyko depresji oddechowej
• Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, nasenne i uspokajające – znacząco zwiększają ryzyko sedacji i depresji oddechowej
• Leki przeciwpsychotyczne – podwyższają ryzyko nadmiernej sedacji
• Leki przeciwdepresyjne – szczególnie trójpierścieniowe, mogą nasilać działanie przeciwcholinergiczne
• Fenotiazyny i neuroleptyki – zwiększają depresyjne działanie na OUN
• Środki znieczulające i leki zwiotczające mięśnie – nasilają depresję oddechową
• Leki przeciwhistaminowe – wzmacniają działanie uspokajające
• Leki przeciwwymiotne – mogą nasilać działanie sedatywne

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków z oksykodonem, dawka oraz czas jednoczesnego podawania powinny zostać ograniczone do niezbędnego minimum.³

Interakcje leku Reltebon z alkoholem

Alkohol wywiera szczególnie niebezpieczny wpływ na działanie oksykodonu, znacząco nasilając jego działanie farmakodynamiczne. Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie Reltebonu może prowadzić do nasilenia sedacji, zwiększonego ryzyka depresji oddechowej, a w skrajnych przypadkach do śpiączki lub zgonu. Z tego powodu bezwzględnie należy unikać jednoczesnego stosowania tych substancji.⁴

Pacjenci powinni być szczegółowo poinformowani o zagrożeniach wynikających z łączenia oksykodonu z alkoholem. W okresie leczenia Reltebon pacjent powinien całkowicie powstrzymać się od spożywania napojów alkoholowych, niezależnie od ich rodzaju i stężenia alkoholu.

Interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO)

Stosowanie oksykodonu u pacjentów przyjmujących inhibitory MAO wymaga szczególnej ostrożności. Inhibitory MAO mogą wchodzić w niebezpieczne interakcje z opioidowymi lekami przeciwbólowymi, powodując pobudzenie lub hamowanie centralnego układu nerwowego, co może skutkować przełomami nadciśnienia lub niedociśnienia.⁵

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy podawaniu oksykodonu pacjentom stosującym inhibitory MAO aktualnie lub w okresie ostatnich dwóch tygodni od ich odstawienia.

Interakcje z lekami serotoninergicznymi

Równoczesne stosowanie oksykodonu ze środkami o działaniu serotoninowym może prowadzić do zespołu serotoninowego, stanowiącego potencjalnie zagrażający życiu stan kliniczny. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu:

• Selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)
• Inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI)

Objawy toksyczności serotoninowej mogą obejmować:⁶

• Zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka)
• Chwiejność układu autonomicznego (np. tachykardia, labilne ciśnienie krwi, hipertermia)
• Zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji, sztywność mięśniowa)
• Objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka)

W przypadku pacjentów przyjmujących leki serotoninergiczne jednocześnie z oksykodonem może być konieczne zmniejszenie dawki Reltebonu.

Interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi

Leki o działaniu przeciwcholinergicznym mogą nasilać niepożądane przeciwcholinergiczne działanie oksykodonu. Do tej grupy należą:⁷

• Leki przeciwpsychotyczne
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Leki przeciwhistaminowe
• Leki przeciwwymiotne
• Leki zwiotczające mięśnie
• Leki przeciw chorobie Parkinsona

Jednoczesne stosowanie tych leków może nasilać takie działania niepożądane jak zaparcia, suchość w jamie ustnej lub zaburzenia wydalania moczu.

Interakcje farmakokinetyczne związane z metabolizmem

Oksykodon jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 ze współudziałem CYP2D6. Aktywności tych szlaków metabolicznych mogą być hamowane lub indukowane przez różne jednocześnie stosowane leki i składniki diety, co może prowadzić do istotnych klinicznie zmian stężenia oksykodonu w osoczu.⁸

Interakcje z inhibitorami CYP3A4

Inhibitory CYP3A4 mogą powodować zmniejszenie klirensu oksykodonu, co prowadzi do wzrostu jego stężenia w osoczu. Do tej grupy należą:⁹

• Antybiotyki makrolidowe (np. klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna)
• Azolowe leki przeciwgrzybiczne (np. ketokonazol, worykonazol, itrakonazol, pozakonazol)
• Inhibitory proteazy (np. boceprewir, rytonawir, indynawir, nelfinawir, sakwinawir)
• Cymetydyna
• Sok grejpfrutowy

Badania kliniczne potwierdziły znaczący wpływ tych leków na farmakokinetykę oksykodonu:¹⁰

• Itrakonazol (200 mg doustnie przez 5 dni) – powoduje zwiększenie AUC oksykodonu średnio 2,4-krotnie (zakres od 1,5 do 3,4)
• Worykonazol (200 mg dwa razy na dobę przez 4 dni) – powoduje zwiększenie AUC oksykodonu średnio 3,6-krotnie (zakres od 2,7 do 5,6)¹¹
• Telitromycyna (800 mg doustnie przez 4 dni) – powoduje zwiększenie AUC oksykodonu średnio 1,8-krotnie (zakres od 1,3 do 2,3)¹²
• Sok grejpfrutowy (200 ml 3 razy na dobę przez 5 dni) – powoduje zwiększenie AUC oksykodonu średnio 1,7-krotnie (zakres od 1,1 do 2,1)¹³

W przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 z oksykodonem często konieczne jest zmniejszenie dawki Reltebonu, aby zapobiec przedawkowaniu i potencjalnie zagrażającym życiu działaniom niepożądanym.

Interakcje z induktorami CYP3A4

Induktory CYP3A4 mogą indukować metabolizm oksykodonu, powodując zwiększenie jego klirensu, a tym samym zmniejszenie stężenia w osoczu. Do tej grupy należą:¹⁴

• Ryfampicyna
• Karbamazepina
• Fenytoina
• Ziele dziurawca

Badania kliniczne wykazały znaczący wpływ tych substancji na stężenie oksykodonu:¹⁵

• Ziele dziurawca (300 mg trzy razy na dobę przez 15 dni) – powoduje zmniejszenie AUC oksykodonu średnio o 50% (zakres od 37 do 57%)
• Ryfampicyna (600 mg raz na dobę przez 7 dni) – powoduje zmniejszenie AUC oksykodonu średnio o 86%¹⁶

W przypadku jednoczesnego stosowania induktorów CYP3A4 może być konieczne zwiększenie dawki Reltebonu, aby zachować skuteczność przeciwbólową leku.

Interakcje z inhibitorami CYP2D6

Leki hamujące aktywność izoenzymu CYP2D6 mogą wpływać na farmakokinetykę oksykodonu, jednak w mniejszym stopniu niż modulatory CYP3A4. Do inhibitorów CYP2D6 należą:¹⁷

• Paroksetyna
• Fluoksetyna
• Chinidyna

Badania wykazały, że jednoczesne podawanie inhibitorów CYP2D6 z oksykodonem miało jedynie niewielki wpływ na eliminację oksykodonu i nie wpływało znacząco na działanie farmakodynamiczne leku.

Interakcje z antykoagulantami

U pacjentów przyjmujących jednocześnie oksykodon i antykoagulanty kumarynowe (np. warfarynę) obserwowano klinicznie istotne zmiany wartości INR (Międzynarodowy Współczynnik Znormalizowany). Zmiany te mogły występować zarówno w kierunku wzrostu, jak i spadku wartości INR, co może prowadzić odpowiednio do zwiększonego ryzyka krwawień lub zakrzepów.¹⁸

U pacjentów przyjmujących jednocześnie Reltebon i doustne antykoagulanty kumarynowe zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.

Tabela istotnych interakcji oksykodonu

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań oceniających wpływ oksykodonu na metabolizm innych substancji czynnych metabolizowanych z udziałem enzymu CYP.¹⁹ W praktyce klinicznej należy zatem zachować szczególną ostrożność przy wprowadzaniu oksykodonu do terapii u pacjentów przyjmujących leki będące substratami enzymów cytochromu P450.