Niedosłuch odbiorczy (głęboki)
Patofizjologia i mechanizm
Niedosłuch odbiorczy (sensoryneuralny) wynika z uszkodzenia komórek rzęsatych ślimaka lub nerwu słuchowego, często spowodowanego czynnikami genetycznymi, środowiskowymi (hałas, ototoksyczne leki) lub starzeniem się. Uszkodzenie to zaburza przekształcenie fal mechanicznych w impulsy elektryczne, które są przesyłane do mózgu. W zależności od lokalizacji uszkodzenia, niedosłuch klasyfikuje się na przewodzeniowy, odbiorczy lub mieszany, co ma kluczowe znaczenie dla wyboru terapii. Aparaty słuchowe wzmacniają dźwięki i są skuteczne przy łagodnym do ciężkiego niedosłuchu, natomiast implanty ślimakowe, przeznaczone dla pacjentów z ciężkim do głębokiego niedosłuchem sensoryneuralnym, omijają uszkodzony ślimak, bezpośrednio stymulując nerw słuchowy sygnałami elektrycznymi. Implanty przewodnictwa kostnego (BAHA) i implanty ucha środkowego stanowią alternatywę dla niedosłuchu przewodzeniowego i mieszanego, wykorzystując odpowiednio wibracje kostne lub mechaniczne sprzężenie z kosteczkami słuchowymi. Implanty pnia mózgu (ABI) są stosowane u pacjentów z uszkodzonym nerwem słuchowym, stymulując bezpośrednio jądro ślimakowe pnia mózgu.
Niedosłuch odbiorczy (głęboki): Patogeneza i mechanizm
Utrata słuchu jest jednym z najczęstszych zaburzeń narządów zmysłów na świecie, a jej częstość występowania wzrasta wraz ze starzeniem się populacji. Niedosłuch odbiorczy (sensoryneuralny) charakteryzuje się dysfunkcją narządu zmysłowego – ślimaka i związanych z nim struktur. Może być pochodzenia genetycznego lub nabytego, w tym ostatnim przypadku może wynikać z czynników środowiskowych takich jak ekspozycja na czynniki chemiczne, hałas lub starzenie się związane z wiekiem1. Zrozumienie patofizjologii słuchu wzdłuż dróg słuchowych od ucha do mózgu umożliwiło skuteczne zarządzanie utratą słuchu2.
Mechanizmy powstawania niedosłuchu odbiorczego
Większość przypadków niedosłuchu odbiorczego wiąże się z uszkodzeniem lub brakiem komórek rzęsatych w uchu wewnętrznym. W normalnym uchu dźwięki są przekazywane przez powietrze, powodując wibracje błony bębenkowej i następnie kosteczek słuchowych. To wysyła falę wibracji do ucha wewnętrznego (ślimaka). Fale te są następnie przekształcane przez ślimak w sygnały elektryczne, które są przesyłane wzdłuż nerwu słuchowego do mózgu3. W przypadku uszkodzenia komórek rzęsatych, przekształcenie drgań mechanicznych w impulsy elektryczne jest zaburzone.
Na poziomie komórkowym, uszkodzenie wywołane hałasem lub środkami ototoksycznymi, takimi jak aminoglikozydy czy cisplatyna, wydaje się mieć wspólny szlak poprzez translokację cytochromu c i aktywację kaspaz, prowadzące do śmierci komórek rzęsatych4. U pacjentów z niedosłuchem odbiorczym funkcja błony podstawnej i komórek sensorycznych jest utracona. Niemniej jednak niektóre neurony słuchowe przeżywają, a rolą implantów ślimakowych jest bezpośrednia stymulacja tych neuronów, omijając uszkodzony ślimak5.
Typy niedosłuchu i ich patogeneza
Utrata słuchu może być klasyfikowana jako przewodzeniowa, odbiorcza lub mieszana. Niedosłuch przewodzeniowy występuje w wyniku zmian w zewnętrznym kanale słuchowym, błonie bębenkowej lub uchu środkowym. Zmiany te uniemożliwiają efektywne przewodzenie dźwięku do ucha wewnętrznego6.
Niedosłuch odbiorczy jest spowodowany zmianami w uchu wewnętrznym (sensoryczny) lub nerwie słuchowym (neuralny). Rozróżnienie to jest ważne, ponieważ sensoryczna utrata słuchu jest czasami odwracalna i rzadko zagraża życiu. Neuronalna utrata słuchu rzadko jest odwracalna i może być spowodowana potencjalnie zagrażającym życiu guzem mózgu, najczęściej guzem kąta mostowo-móżdżkowego7.
Niedosłuch mieszany może być spowodowany poważnym urazem głowy z lub bez złamania czaszki lub kości skroniowej, przewlekłym zakażeniem lub jednym z wielu zaburzeń genetycznych. Może również wystąpić, gdy przejściowy niedosłuch przewodzeniowy, powszechnie spowodowany zapaleniem ucha środkowego, nakłada się na niedosłuch odbiorczy8.
Mechanizm działania aparatów słuchowych i implantów
Aparaty słuchowe tradycyjne
Aparaty słuchowe są elektronicznymi urządzeniami zaprojektowanymi, aby uczynić dźwięki głośniejszymi i wyraźniejszymi. Działają przez wzmacnianie intensywności (głośności) dźwięków o różnych częstotliwościach (wysokościach). Dźwięki o wyższej częstotliwości, takie jak „t”, „p” i „s”, mają mniejszą energię i potrzebują większego wzmocnienia głośności, aby być słyszalnymi, niż dźwięki o niskiej częstotliwości, takie jak „a”, „oh” i „ah”9.
Tradycyjne aparaty słuchowe wychwytują dźwięk przez mikrofon, który jest następnie przetwarzany i wzmacniany, zanim zostanie dostarczony przez głośnik do kanału słuchowego10. Są one odpowiednie dla osób z łagodnym do ciężkiego niedosłuchem11, ale w przypadku bardzo głębokiego ubytku słuchu mogą nie zapewniać wystarczającej wydajności12.
Implanty ślimakowe
Implanty ślimakowe działają w sposób fundamentalnie różny od aparatów słuchowych. Podczas gdy aparaty słuchowe po prostu wzmacniają dźwięk, implanty ślimakowe dają wrażenie słyszenia poprzez bezpośrednią stymulację nerwu słuchowego za pomocą sygnałów elektrycznych13. Omijają one uszkodzone części ucha wewnętrznego i bezpośrednio stymulują nerw słuchowy14.
Implant ślimakowy składa się z dwóch głównych części: zewnętrznego procesora dźwięku i wewnętrznego implantu. Zewnętrzny procesor przechwytuje dźwięki otoczenia i przekształca je w sygnały cyfrowe. Sygnały te są następnie przesyłane do wewnętrznego implantu, który wysyła impulsy elektryczne bezpośrednio do nerwu słuchowego. Omijając uszkodzone komórki rzęsate, implanty ślimakowe umożliwiają mózgowi interpretację tych impulsów elektrycznych jako znaczących dźwięków15.
Wewnętrzna część implantu ślimakowego obejmuje odbiornik, który znajduje się pod skórą na kości skroniowej, oraz macierze elektrod. Odbiornik zbiera sygnały z nadajnika, przekształca je w impulsy elektryczne, które następnie są wysyłane do elektrod umieszczonych głęboko w uchu wewnętrznym. Elektrody te bezpośrednio stymulują nerw słuchowy przez część ślimaka, a mózg interpretuje te sygnały jako dźwięk16.
Implanty przewodnictwa kostnego
Implanty przewodnictwa kostnego (BAHA) stymulują ślimak poprzez wibracje czaszki, omijając tym samym ucho zewnętrzne i środkowe17. Mały implant tytanowy jest chirurgicznie umieszczany za uchem lub kotwiczony do kości czaszki. Procesor dźwięku noszony zewnętrznie wychwytuje fale dźwiękowe, przekształca je w wibracje i przesyła przez kość do ucha wewnętrznego18.
Implanty przewodnictwa kostnego wykorzystują naturalną zdolność organizmu do przekazywania wibracji dźwiękowych przez kości czaszki do ucha wewnętrznego. Urządzenie przewodnictwa kostnego przekazuje dźwięk bezpośrednio przez kość do ucha wewnętrznego, omijając ucho zewnętrzne i środkowe19.
Dla osób z niedosłuchem przewodzeniowym, BAHA zapewnia znacznie czystszy dźwięk dzięki bezpośredniemu dostępowi do wewnętrznej części ucha20. Miło jest również to, że porusza kości czaszki, co oznacza, że lepsze ucho może słyszeć i odbierać te dźwięki21.
Implanty ucha środkowego
Implanty ucha środkowego są chirurgicznie wszczepianymi aparatami słuchowymi i są odpowiednim wariantem leczenia łagodnego do ciężkiego niedosłuchu sensoryneuralnego, przewodzeniowego i mieszanego22. Nowsze na scenie medycznej, implanty ucha środkowego zostały opracowane w celu sprzężenia zewnętrznego dźwięku z implantowanym urządzeniem w uchu środkowym23.
W implantach ucha środkowego mikrofon zbiera fale dźwiękowe, które są następnie przekształcane w energię mechaniczną za pomocą przetwornika, a następnie bezpośrednio sprzęgane z kosteczkami słuchowymi24. W oparciu o aktualne stosowane technologie, w implantach ucha środkowego stosowane są trzy podstawowe typy przetworników: piezoelektryczne, elektromagnetyczne i elektromechaniczne25.
Implant ucha środkowego nie przywraca normalnego słuchu, a stopień korzyści słuchowych różni się w zależności od osoby. Urządzenia te zapewniają zmniejszone sprzężenie akustyczne, większe wzmocnienie/wzmocnienie, eliminują efekt okluzji i poprawiają jakość dźwięku poprzez naturalny rezonans otwartego kanału słuchowego26.
Implanty pnia mózgu
Implanty pnia mózgu (ABI) stymulują bezpośrednio pień mózgu, omijając ucho i nerw słuchowy, aby zapewnić wrażenie słyszenia27. ABI omija części ucha, które są nieobecne lub nie działają już prawidłowo, wysyłając sygnały bezpośrednio do pnia mózgu28.
Implant pnia mózgu (ABI) jest modyfikacją implantu ślimakowego, w którym macierz elektrod jest umieszczana bezpośrednio w mózgu. Audytywny implant pnia mózgu jest specjalistycznym implantem słuchowym używanym u osób, które przeszły chirurgiczne usunięcie guzów nerwu słuchowego i w rezultacie są całkowicie głuche29.
Implant przekazuje sygnały do elektrody umieszczonej na pniu mózgu w pobliżu przeciętego nerwu słuchowego; sygnały stymulują pień mózgu i mogą być interpretowane przez mózg w sposób podobny do interpretacji sygnałów normalnie otrzymywanych z ucha30. System ABI nie przywraca normalnego słuchu, ale może być opcją dla pacjentów, którzy nie są dobrymi kandydatami do implantu ślimakowego z powodu poważnie uszkodzonych lub brakujących ślimaków lub nerwów słuchowych31.
Mechanizm dzialalnia implantów i aparatów słuchowych w kontekscie patogenezy niedosłuchu
Aparaty słuchowe a niedosłuch odbiorczy
W przypadku niedosłuchu odbiorczego, aparaty słuchowe mogą być skuteczne, gdy uszkodzenie nie jest zbyt głębokie. Wzmacniają one dźwięki, czyniąc ciche dźwięki słyszalnymi32. Jest to szczególnie korzystne, gdy komórki rzęsate wewnątrz kanału słuchowego (komórki odpowiedzialne za przekształcanie fal dźwiękowych w sygnały elektryczne dla mózgu do interpretacji) są uszkodzone, ale nadal zachowują pewną funkcjonalność33.
Jednak aparaty słuchowe nie przywracają normalnego słuchu. Głuche dziecko noszące aparaty słuchowe nie będzie w stanie słyszeć w taki sam sposób jak słyszące dziecko34. Ponadto, gdy uszkodzenie wykracza poza możliwości aparatów słuchowych, implanty ślimakowe wchodzą w obraz, reprezentując bardziej inwazyjne, ale potencjalnie transformujące rozwiązanie35.
Implanty ślimakowe a niedosłuch odbiorczy
Implanty ślimakowe są przeznaczone dla osób z ciężkim do głębokiego niedosłuchem odbiorczym, które otrzymują niewielkie lub żadne korzyści z aparatów słuchowych36. Są one szczególnie skuteczne w przypadkach, gdy problem leży w uchu wewnętrznym (ślimaku), a nie w nerwie słuchowym lub mózgu37.
Implanty ślimakowe nie leczą utraty słuchu ani nie przywracają słuchu, ale dają możliwość osobom z ciężkim niedosłuchem lub głuchym na percepcję wrażenia dźwięku, omijając uszkodzone ucho wewnętrzne38. Działają one, przekształcając dźwięki i szumy w energię elektryczną, która działa na nerw słuchowy i w ten sposób wysyła sygnały „dźwiękowe” do mózgu39.
Biologicznie, wyniki po implantacji są lepsze u pacjentów z wyższą resztową liczbą nerwów zwoju spiralnego, co sugeruje, że struktura ślimaka i liczba pozostałych nerwów są ważne dla powodzenia implantu ślimakowego40. Po implantacji mózg powoli uczy się wykorzystywać informacje elektryczne zakodowane przez implant ślimakowy do wyodrębniania informacji z otoczenia akustycznego41.
Osoby korzystające z implantów ślimakowych przechodzą obszerny okres adaptacji i wymagają rehabilitacji słuchowej, w tym terapii mowy. Nauka interpretacji nowego sposobu słyszenia może zająć czas42. Poprawa słuchu nie jest natychmiastowa po operacji. Procesor głosowy, który przekształca dźwięki w sygnały, jest podłączany dopiero po około czterech tygodniach. Następnie rozpoczyna się percepcja słuchowa, którą należy poprawić i trenować poprzez ciągłą opiekę i intensywny trening słuchowy43.
Implanty przewodnictwa kostnego a niedosłuch odbiorczy
Implanty przewodnictwa kostnego mogą być korzystne dla osób z mieszanym niedosłuchem, łączącym komponenty przewodzeniowe i odbiorcze44. Dzięki bezpośredniemu dostępowi do wewnętrznej części ucha, zapewniają one czystszy dźwięk dla osób z niedosłuchem przewodzeniowym45.
W procesie osseointegracji, który jest kluczowy dla implantów przewodnictwa kostnego, kość łączy się z implantem tytanowym, zapewniając stabilność. To połączenie musi nastąpić przed podłączeniem procesora dźwięku do zewnętrznego złącza46. Badania wskazują na wskaźniki powodzenia na poziomie 90% lub wyższym dla implantów BAHA47.
Jedną z ważnych cech implantów przewodnictwa kostnego aktywnie trandukcyjnych (takich jak Bonebridge i Osia) jest to, że pozwalają one sygnałom być przekazywanymi z urządzenia zewnętrznego do wewnętrznego przez skórę. Urządzenie wewnętrzne następnie przekształca te sygnały w wibracje mechaniczne, aby przekazać dźwięk przez kość do nerwu słuchowego dziecka. Różni się to od bardziej tradycyjnych urządzeń, które mają mechanizm wibracyjny w zewnętrznym procesorze48.
Implanty ucha środkowego a niedosłuch odbiorczy
Implanty ucha środkowego są odpowiednim wariantem leczenia łagodnego do ciężkiego niedosłuchu odbiorczego49. Bezpośrednio sprzęgają one energię akustyczną (dźwiękową) z łańcuchem kosteczek słuchowych lub ślimakiem, zapewniając bardziej naturalny, mniej zniekształcony sygnał do ślimaka50.
Esteem to przykład implantu ucha środkowego, który wykorzystuje normalną błonę bębenkową i młoteczek jako przeponę mikrofonu. Dźwięk wchodzi do ucha zewnętrznego i kieruje się w dół kanału słuchowego, powodując wibrację bębenka. Pierwszy czujnik piezoelektryczny, który jest dołączony do młoteczka, wykrywa ruchy młoteczka i przekształca je w napięcie sygnału, które jest następnie wzmacniane i używane do napędzania drugiego aktuatora piezoelektrycznego w kontakcie z kowadełkiem lub strzemiączkiem51.
Urządzenie to jest przeciwwskazane dla pacjentów z aktywnym zakażeniem ucha środkowego, tych, którzy przeszli wcześniejszą operację ucha środkowego, otosklerozą, erozją kosteczek słuchowych, niedosłuchem pozaślimakowym, szumami usznymi i chorobami skóry w kanale słuchowym zewnętrznym52.
Implanty pnia mózgu a niedosłuch odbiorczy
Implanty pnia mózgu są opcją dla pacjentów z uszkodzeniem nerwu słuchowego przez chorobę lub anomalię rozwojową53. Pacjenci wymagający tego typu implantu nie mogą korzystać z żadnej innej technologii słuchowej. Operacja ABI jest wysoce złożona i często jest częścią znacznie dłuższej operacji pnia mózgu54.
ABI to podkładka elektrodowa umieszczona w centrum słuchu pnia mózgu, zwanym jądrem ślimakowym. Sygnały elektryczne z ABI stymulują komórki słuchowe w jądrze ślimakowym, a następnie wyzwalają drogę słuchową do centrów słuchu w mózgu55.
ABI mogą być odpowiednie dla dzieci, które są głęboko głuche (ponieważ aparaty słuchowe nie będą opcją dla tego typu głuchoty) i które również nie są odpowiednimi kandydatami do implantów ślimakowych56. Urządzenie to oferuje poprawę, jeśli jest wszczepione u dzieci. W większości przypadków dzieci odbierały dźwięk i niektóre wskazówki konwersacyjne57.
Technologiczne innowacje w implantach słuchowych
Hybrydowe implanty ślimakowe
Nowsze osiągnięcia w technologii implantów ślimakowych obejmują urządzenia hybrydowe zaprojektowane dla pacjentów z zachowanym słyszeniem niskich częstotliwości58. Implant EAS ma niektóre z tych samych komponentów co urządzenie implantu ślimakowego. Różnica polega na tym, że macierz elektrod stymuluje tylko region w ślimaku, który przetwarza dźwięki o wysokiej wysokości dźwięku. Nie stymuluje regionu niskiej wysokości dźwięku, pozostawiając naturalne słyszenie dla niskich wysokości potencjalnie nieuszkodzone. Urządzenie EAS ma wbudowany komponent aparatu słuchowego do konwencjonalnego wzmocnienia dźwięków o niskiej wysokości59.
Cochlear obecnie produkuje projekt hybrydowy, który stymuluje tylko ślimak w wysokich częstotliwościach dla osób, które mają niedosłuch wysokich częstotliwości. Te urządzenia działają najlepiej dla osób z ciężkim do głębokiego niedosłuchem przy wysokich częstotliwościach, ale które nadal mają pewne resztkowe, niższe zdolności słuchowe60.
W pełni implantowalne implanty ślimakowe
Naukowcy opracowali w pełni implantowalny implant ślimakowy (TICI) zdolny do zapewnienia wysokiego poziomu wydajności słuchowej porównywalnej z konwencjonalnymi implantami ślimakowymi z zewnętrznymi procesorami audio61. Analiza bezpieczeństwa implantu wskazuje na profil porównywalny do konwencjonalnych implantów ślimakowych z zewnętrznymi procesorami audio62.
Zespół badaczy opracował wszczepialny mikrofon, który działa równie dobrze jak komercyjne zewnętrzne mikrofony aparatów słuchowych. Mikrofon ten, czujnik wyprodukowany z biokompatybilnego materiału piezoelektrycznego, mierzy maleńkie ruchy na spodniej stronie bębenka. Materiały piezoelektryczne generują ładunek elektryczny, gdy są ściskane lub rozciągane63.
Celem jest, aby chirurg wszczepił to urządzenie w tym samym czasie co implant ślimakowy i zinternalizowany procesor, co oznacza optymalizację operacji przy jednoczesnym pracy wokół wewnętrznych struktur ucha bez zakłócania żadnych procesów, które tam zachodzą64.
Implant Acclaim, wytwarzany przez Envoy Medical, nie jest widoczny dla innych i nie wymaga codziennego ładowania. Miłą rzeczą w nim jest to, że wykorzystuje naturalne ruchy kości słuchowej ciała do wykrywania dźwięku, a nie zewnętrzny mikrofon. Tradycyjne implanty ślimakowe mają coś na zewnątrz ucha, co zbiera dźwięk przez mikrofon, a następnie go digitalizuje. Implant Acclaim przyjmuje inne podejście. Ma mechanizm odbioru, który zamienia błonę bębenkową i kości ucha w mikrofon65.
Optyczna stymulacja i metody dostarczania leków
Aby zmniejszyć szeroki zakres prądów wokół elektrod, producenci pracują nad stymulacją optyczną, ponieważ światło może być skupione i może poprawić rozdzielczość częstotliwościową kodowania dźwięku66.
Ponadto, aby zwiększyć szanse na odzyskanie quasi-normalnego słuchu, niektórzy badacze koncentrują się na opracowaniu sposobu wykorzystania implantu ślimakowego jako urządzenia dostarczającego, dodając do niego mikrokaniulę67.
Jednym z głównych problemów, nierozwiązanych do tej pory, jest zachowanie resztkowego słuchu. Resztkowe słyszenie to ostatnia pozostałość naturalnego słuchu, który pacjent posiada. Zachowanie naturalnego słuchu, w połączeniu z elektrycznym dźwiękiem poprzez implant ślimakowy, może pomóc pacjentowi osiągnąć lepsze doświadczenie komunikacji i słyszenia68.
Im mniejsza macierz elektrod wstawiona do ślimaka, tym mniejsze ryzyko urazu wewnątrzślimakowego, a co za tym idzie, większa szansa na zachowanie słuchu69. Zachowanie fizjologicznej ścieżki słyszenia ma kilka zalet, takich jak zdolność do lokalizacji dźwięku, rozpoznawania mowy i słyszenia w złożonych środowiskach słuchowych70.
Neuroplastyczność i adaptacja mózgu w kontekscie implantów słuchowych
Znaczenie neuroplastyczności w adaptacji do implantów
Uruchomienie naturalnej zdolności mózgu do dostosowania się do nowych okoliczności, znanej jako neuroplastyczność, poprawia skuteczność, z jaką implant ślimakowy może przywrócić utratę słuchu, jak wykazało nowe badanie na głuchych szczurach71. Mechanizmy, które determinują, jak szybko mózg może dostosować się do implantu, były niejasne72.
Wyniki badań sugerują, że różnice w neuroplastyczności, szczególnie w częściach mózgu takich jak locus coeruleus, mogą pomóc wyjaśnić, dlaczego niektórzy użytkownicy implantów ślimakowych poprawiają się szybciej niż inni73. Po implantacji mózg powoli uczy się wykorzystywać informacje elektryczne zakodowane przez implant ślimakowy, aby wyodrębnić informacje z otoczenia akustycznego74.
Proces rehabilitacji i adaptacji po implantacji
Po implantacji użytkownicy implantów ślimakowych angażują się w ustrukturyzowane programy rehabilitacji, ściśle współpracując z audiologami i terapeutami mowy. Programy te obejmują regularne ćwiczenia słuchowe i trening rozpoznawania mowy75. Ciągłe wizyty kontrolne pozwalają na precyzyjne dostosowanie ustawień urządzenia, stopniowo poprawiając zdolności komunikacyjne użytkowników, ich niezależność i jakość życia76.
Implant ślimakowy nie jest szybkim rozwiązaniem i wymaga czasu, cierpliwości i praktyki, aby osiągnąć cele słuchowe77. Dźwięk dostarczany przez implant ślimakowy różni się od tego, co słyszy osoba ze zdrowym słuchem, a nauka jego interpretacji jest zadaniem, które wymaga czasu78.
Podobnie jak w przypadku każdej procedury chirurgicznej, konieczne będzie poddanie się rehabilitacji. Twój mózg będzie musiał być ponownie nauczony rozumienia dźwięków. Rehabilitacja może pomóc przyspieszyć proces uczenia się i gojenia i będzie kluczowa dla twojego sukcesu79.
Gdy miejsce operacji jest dobrze zagojone, a implant jest dołączony do procesora zewnętrznego, zaczniesz pracować ze specjalistami, aby nauczyć się „słyszeć” i przetwarzać dźwięk za pomocą implantu ślimakowego80.
Ryzyka i komplikacje związane z implantami słuchowymi
Ryzyka chirurgiczne i pooperacyjne
Implanty ślimakowe są generalnie bezpieczną procedurą chirurgiczną, ale jak każda operacja, wiążą się z pewnymi ryzykami. Obejmują one: problemy z gojeniem się ran, uszkodzenie skóry nad wszczepianym urządzeniem, infekcję w pobliżu miejsca implantu81.
Inne możliwe komplikacje obejmują: uszkodzenie nerwu, które zmienia twoje poczucie smaku, uszkodzenie nerwu, które powoduje osłabienie lub paraliż twarzy, zawroty głowy lub problemy z równowagą, utratę pozostałego słuchu w leczonym uchu, dzwonienie w uszach, zwane szumem usznym, wyciek płynu wokół mózgu, zapalenie opon mózgowych, infekcję błon wokół mózgu82.
Operacja wszczepienia implantu ślimakowego jest uważana za procedurę czystą z wskaźnikiem infekcji mniejszym niż 3%. Wskaźnik komplikacji wynosi około 12% dla drobnych komplikacji i 3% dla poważnych komplikacji; poważne komplikacje obejmują infekcje, paraliż twarzy i awarię urządzenia83.
Specyficzne ryzyka dla różnych typów implantów
W przypadku implantów ślimakowych, ryzyko obejmuje te związane z tradycyjną operacją wyrostka sutkowatego i podejściem przez zachyłek twarzowy, w tym upośledzenie słuchu, zmiany w smaku, osłabienie nerwu twarzowego, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego i zawroty głowy84.
Wszczepienie implantu ślimakowego zwiększa ryzyko rozwoju zapalenia opon mózgowych. Osoby z utratą słuchu mają zwiększone ryzyko rozwoju zapalenia opon mózgowych. Umieszczenie implantu ślimakowego również zwiększa ryzyko rozwoju zapalenia opon mózgowych85.
Jednym z głównych problemów jest zachowanie resztkowego słuchu. Opóźniona utrata resztkowego słuchu w implantacji wykonanej dla procedur implantów hybrydowych jest związana z włóknieniem wewnątrzślimakowym, a interwencje mające na celu zmniejszenie urazu ślimaka i stanu zapalnego, tj. okołooperacyjne sterydy i podejścia zachowujące słuch, są rutynowo stosowane z powodzeniem86.
W przypadku implantów pnia mózgu, operacja ABI jest wysoce złożona i często jest częścią znacznie dłuższej operacji na pniu mózgu87.
Efektywność i ograniczenia różnych technologii słuchowych
Porównanie efektywności różnych typów implantów
Implanty ślimakowe mogą zapewnić zdolność do percepcji dźwięku, pozwalając użytkownikom na rozumienie mowy i angażowanie się w rozmowy. Jednak percepcja dźwięku różni się znacznie od naturalnego słyszenia88.
Implanty przewodnictwa kostnego (BAHA) oferują imponujące wyniki. Badania wskazują na wskaźniki powodzenia na poziomie 90% lub wyższym89. Implanty BAHA wykazały korzyści dla lokalizacji dźwięku i mowy w hałasie u pacjentów z jednostronną głuchotą90.
Implanty ucha środkowego nie przywracają normalnego słuchu, a stopień korzyści słuchowej różni się w zależności od osoby91. Zapewniają one zmniejszone sprzężenie akustyczne, większe wzmocnienie/wzmocnienie, eliminują efekt okluzji i poprawiają jakość dźwięku poprzez naturalny rezonans otwartego kanału słuchowego92.
Implanty pnia mózgu (ABI) oferują poprawę, jeśli są wszczepione u dzieci. W większości przypadków dzieci odbierały dźwięk i niektóre wskazówki konwersacyjne93. System ABI nie przywraca normalnego słuchu94.
Ograniczenia technologii słuchowych
Implanty ślimakowe nie leczą utraty słuchu ani nie przywracają słuchu95. Pomagają one osobom, które są poważnie niedosłyszące lub głuche, z możliwością percepcji wrażenia dźwięku96.
Pomimo ciągłych ulepszeń, wielu pacjentów nadal zgłasza trudności z korzystaniem z ich implantów ślimakowych, szczególnie w hałaśliwych środowiskach i dotyczących percepcji muzyki97.
Implant ślimakowy nie jest szybkim rozwiązaniem i wymaga czasu, cierpliwości i praktyki, aby osiągnąć cele słuchowe98. Dźwięk dostarczany przez implant ślimakowy różni się od tego, co słyszy osoba ze zdrowym słuchem, a nauka jego interpretacji jest zadaniem, które wymaga czasu99.
Niestety, implant nie przywraca normalnego słuchu, ale może dać głuchej osobie reprezentację dźwięków środowiskowych, dźwięków ostrzegawczych, rozpoznawania sygnałów, a oczywiście pomaga im także zrozumieć mowę, pozwalając im na cieszenie się rozmową osobiście lub nawet przez telefon100.
Wybór odpowiedniego urządzenia dla pacjenta z niedosłuchem odbiorczym
Kryteria kwalifikacji dla różnych typów technologii słuchowych
Aparaty słuchowe są odpowiednie dla osób z łagodnym do ciężkiego niedosłuchem101. Mogą one wzmacniać dźwięki, czyniąc ciche dźwięki słyszalnymi102.
Implanty ślimakowe są przeznaczone dla osób z ciężkim do głębokiego niedosłuchem sensoryneuralnym, które nie otrzymują wystarczających korzyści z aparatów słuchowych103. Są one zalecane, gdy utrata słuchu jest na tyle poważna, że samo wzmocnienie jest nieskuteczne104.
Implanty ślimakowe są zwykle odpowiednie dla dzieci z ciężkim do głębokiego trwałym niedosłuchem, które czerpią ograniczone lub żadne korzyści z ich aparatów słuchowych105. Pacjent jest określany jako kandydat do implantu ślimakowego przez zespół implantów ślimakowych, który może składać się z audiologa, chirurga, logopedy, a czasami psychologa. Audiologiczne, medyczne i radiologiczne oceny są przeprowadzane w celu określenia kandydatury106.
Implanty przewodnictwa kostnego (BAHA) będą działać dla osób z mieszanym lub przewodzeniowym niedosłuchem lub dla tych z jednostronną głuchotą (SSD)107. Główne wskazania dla urządzeń zakotwiczonych w kości obejmują niedosłuch przewodzeniowy i mieszany oraz jednostronną głuchotę108.
Implanty ucha środkowego są odpowiednim wariantem leczenia łagodnego do ciężkiego niedosłuchu sensoryneuralnego, przewodzeniowego i mieszanego109. Urządzenie to jest przeciwwskazane dla pacjentów z aktywnym zakażeniem ucha środkowego, tych, którzy przeszli wcześniejszą operację ucha środkowego, otosklerozą, erozją kosteczek słuchowych, niedosłuchem pozaślimakowym, szumami usznymi i chorobami skóry w kanale słuchowym zewnętrznym110.
ABI mogą być odpowiednie dla dzieci, które są głęboko głuche (ponieważ aparaty słuchowe nie będą opcją dla tego typu głuchoty) i które również nie są odpowiednimi kandydatami do implantów ślimakowych111. Inni, którzy mogą skorzystać, to dzieci i dorośli z obustronną aplazją lub hipoplazją ślimaka i nerwu słuchowego; urazowym uszkodzeniem nerwu; lub uwapnieniem ślimaka. Te stany powodują znaczne uszkodzenie ślimaka i/lub nerwu słuchowego, co czyni tych pacjentów słabymi kandydatami do implantu ślimakowego112.
Czynniki wpywające na skuteczność implantów
Biologicznie, wyniki po implantacji są lepsze u pacjentów z wyższą resztową liczbą nerwów zwoju spiralnego, co sugeruje, że struktura ślimaka i liczba pozostałych nerwów są ważne dla powodzenia implantu ślimakowego113.
Implant ślimakowy wymaga nienaruszonego nerwu słuchowego, aby dostarczać dźwięk do mózgu114. Implanty ślimakowe nie są odpowiednie dla każdego, ale mogą być wysoce skuteczne dla osób z niedosłuchem sensoryneuralnym, gdzie problem leży w uchu wewnętrznym (ślimaku), a nie w nerwie słuchowym lub mózgu115.
Implanty ślimakowe najczęściej działają lepiej u osób, które znały mowę i czytanie przed utratą słuchu116. Po implantacji konieczny jest okres dostosowania, aby mózg mógł dostosować się do nowych sygnałów słuchowych117.
Zachowanie fizjologicznej ścieżki słyszenia ma kilka zalet, takich jak zdolność do lokalizacji dźwięku, rozpoznawania mowy i słyszenia w złożonych środowiskach słuchowych118. Rozważano wiele czynników i podejść w celu poprawy zachowania słuchu po implantacji ślimakowej119.
Rola zespołu interdyscyplinarnego w wyborze urządzenia
Pacjent jest określany jako kandydat do implantu ślimakowego przez zespół implantów ślimakowych, który może składać się z audiologa, chirurga, logopedy, a czasami psychologa. Audiologiczne, medyczne i radiologiczne oceny są przeprowadzane w celu określenia kandydatury120.
Po implantacji użytkownicy implantów ślimakowych angażują się w ustrukturyzowane programy rehabilitacji, ściśle współpracując z audiologami i terapeutami mowy. Programy te obejmują regularne ćwiczenia słuchowe i trening rozpoznawania mowy121.
Ciągłe wizyty kontrolne pozwalają na precyzyjne dostrojenie ustawień urządzenia, stopniowo poprawiając zdolności komunikacyjne użytkowników, ich niezależność i jakość życia122.
Podobnie jak aparaty słuchowe, implanty ślimakowe muszą być od czasu do czasu przeprogramowywane, aby osiągnąć idealne ustawienia. Proces ten jest znany jako mapowanie. Zoptymalizowana mapa dostarcza odpowiednich informacji do elektrod, aby dalej wysyłać sygnał do nerwu słuchowego123.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.