ropień okołozębowy

Ropień okołozębowy (abscessus periapicalis) to ostra lub przewlekła infekcja tkanek okołowierzchołkowych zęba, charakteryzująca się gromadzeniem się ropy w przestrzeni okołowierzchołkowej. Najczęstszą przyczyną jest martwica miazgi zębowej wskutek nieleczonej próchnicy, urazu zęba lub niepowodzenia leczenia endodontycznego.

Objawy ropnia okołozębowego obejmują: silny, pulsujący ból zęba, wrażliwość na nacisk i opukiwanie, obrzęk dziąsła i tkanek okolicznych, zaczerwienienie, podwyższoną temperaturę ciała, a w zaawansowanych przypadkach – przetokę ropną na dziąśle. Ząb dotknięty ropniem wykazuje zazwyczaj brak reakcji na testy żywotności miazgi.

Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach żywotności miazgi oraz badaniach radiologicznych, które ujawniają charakterystyczne przejaśnienie w okolicy wierzchołka korzenia. Leczenie obejmuje drenaż ropnia, leczenie kanałowe lub ekstrakcję zęba, w zależności od stanu klinicznego. W przypadkach ostrych stanów zapalnych często konieczna jest antybiotykoterapia systemowa.

Nieleczony ropień okołozębowy może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak ropowica twarzy, zapalenie kości i szpiku, a w skrajnych przypadkach – do sepsy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z obniżoną odpornością, cukrzycą oraz wadami zastawkowymi serca.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl