zakażenie Haemophilus influenzae
Wskazanie
Zakażenie Haemophilus influenzae to infekcja bakteryjna wywołana przez Gram-ujemną pałeczkę Haemophilus influenzae, która może wywoływać szereg chorób, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie nagłośni oraz posocznicę. Przed wprowadzeniem szczepień przeciwko H. influenzae typu b (Hib), był to jeden z głównych patogenów powodujących inwazyjne zakażenia u dzieci poniżej 5. roku życia.
Zakażenia H. influenzae dzieli się na typowalne (głównie typ b) oraz bezotoczkowe (NTHi). Szczepy otoczkowe typu b są bardziej zjadliwe i częściej wywołują zakażenia inwazyjne. Szczepy bezotoczkowe najczęściej powodują zakażenia układu oddechowego i ucha środkowego. Czynnikami ryzyka zakażenia są młody wiek, brak szczepień, niedobory odporności, przewlekłe choroby płuc i choroby hematologiczne.
W leczeniu zakażeń H. influenzae stosuje się przede wszystkim antybiotyki. W Polsce dostępne są następujące preparaty skuteczne w terapii: amoksycylina z kwasem klawulanowym (Augmentin, Amoksiklav, Taromentin), cefalosporyny III generacji (Ceftriaxon, Biotraxon, Tartriakson w formach pozajelitowych; Zinnat, Cefuroxim, Zamur jako doustne cefalosporyny II generacji), fluorochinolony (Avelox, Floxitrat, Cipronex) oraz makrolidy (Sumamed, Azimycin, Azibiot). W ciężkich zakażeniach inwazyjnych stosuje się terapię dożylną, najczęściej cefalosporynami III generacji.
Największe trudności w leczeniu zakażeń H. influenzae związane są z narastającą opornością na antybiotyki, szczególnie na amoksycylinę (do 30% szczepów wytwarza beta-laktamazy). W ciężkich zakażeniach inwazyjnych, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kluczowe jest szybkie rozpoczęcie odpowiedniej antybiotykoterapii, gdyż opóźnienie może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych lub zgonu. Dodatkowo, zakażenia H. influenzae mogą przebiegać gwałtownie, zwłaszcza zapalenie nagłośni, które wymaga natychmiastowej interwencji ze względu na ryzyko obturacji dróg oddechowych.
Profilaktyka zakażeń H. influenzae typu b opiera się głównie na szczepieniach, które są uwzględnione w obowiązkowym kalendarzu szczepień dla dzieci w Polsce (preparaty Hexacima, Infanrix Hexa). Szczepienia znacząco zmniejszyły częstość inwazyjnych zakażeń wywołanych przez Hib, jednak nie chronią przed zakażeniami wywołanymi przez szczepy bezotoczkowe, które obecnie stanowią większość przypadków.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Rifampicyna TZF – Kapsułki twarde – 150 mg
Produkt leczniczy zawiera ryfampicynę, substancję czynną, dostępną w kapsułkach twardych o dawce 150 mg lub 300 mg. Stosuje się go głównie w leczeniu gruźlicy, trądu oraz zakażeń wywołanych przez różne bakterie, takich jak gronkowce, Neisseria meningitidis czy Haemophilus influenzae. Lek jest również używany do eliminacji nosicielstwa i zapobiegania rozwojowi poważnych zakażeń bakteryjnych. Terapia zwykle odbywa się w skojarzeniu z innymi antybiotykami w celu zwiększenia skuteczności i zapobiegania oporności bakterii.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Rifampicyna TZF – Kapsułki twarde – 300 mg
Lek zawiera ryfampicynę, substancję czynną w postaci kapsułek twardych o dawkach 150 mg i 300 mg. Stosowany jest przede wszystkim w leczeniu gruźlicy oraz trądu, często w połączeniu z innymi lekami przeciwprątkowymi. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak bruceloza, legionelloza oraz zakażenia wywołane przez gronkowce. Lek jest także wykorzystywany do zwalczania bezobjawowych nosicieli meningokoków i Haemophilus influenzae oraz w profilaktyce zakażeń u narażonych dzieci.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku