ostry stan zapalny zatok
Wskazanie

Ostry stan zapalny zatok (ostre zapalenie zatok przynosowych) to infekcja objawiająca się stanem zapalnym błony śluzowej wyściełającej zatoki przynosowe. Najczęściej rozwija się jako powikłanie infekcji wirusowej górnych dróg oddechowych, choć może być również wywołany przez bakterie. Typowe objawy obejmują ból twarzy, uczucie rozpierania w okolicy zatok, wyciek z nosa (początkowo wodnisty, później ropny), gorączkę, kaszel, oraz ogólne osłabienie.

W leczeniu ostrego zapalenia zatok stosuje się podejście wielokierunkowe. Podstawą terapii są leki zmniejszające obrzęk błony śluzowej, takie jak Nasivin, Otrivin, Xylometazolin. Istotne miejsce zajmują preparaty nawilżające i oczyszczające jamy nosowe (Aquamer, Marimer, Sterimar). W przypadku infekcji bakteryjnej konieczne jest włączenie antybiotykoterapii – najczęściej stosuje się amoksycylinę (Amoksiklav, Augmentin, Taromentin), cefalosporyny (Zinnat, Cefuroxim, Bioracef) lub makrolidy (Sumamed, Azimycin, Azithromycin).

W łagodzeniu objawów pomocne są także leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe jak paracetamol (Apap, Panadol) lub ibuprofen (Ibuprom, Nurofen). Warto rozważyć także stosowanie preparatów ziołowych wspomagających leczenie zatok, takich jak Sinupret czy Bioaron.

Największe trudności w leczeniu ostrego zapalenia zatok wiążą się z ryzykiem przejścia w formę przewlekłą, szczególnie przy niewłaściwym lub niepełnym leczeniu. Problematyczne bywa również różnicowanie infekcji wirusowej od bakteryjnej, co może prowadzić do nadużywania antybiotyków. Wyzwaniem jest także utrzymanie drożności ujść zatok, niezbędnej do prawidłowego drenażu wydzieliny. U pacjentów z anomaliami anatomicznymi (skrzywiona przegroda nosowa, polipy) lub chorobami współistniejącymi (alergie, niedobory odporności) leczenie bywa bardziej skomplikowane i wymaga podejścia interdyscyplinarnego.