figówka brody
Wskazanie

Figówka brody (łac. sycosis barbae) to przewlekłe, zakaźne schorzenie bakteryjne skóry twarzy, które dotyczy przede wszystkim okolicy zarostu męskiego. Jest to rodzaj zapalenia mieszków włosowych, wywołanego najczęściej przez bakterie Staphylococcus aureus, rzadziej przez Streptococcus spp. Infekcja objawia się występowaniem bolesnych guzków, krost i grudek zapalnych wokół mieszków włosowych brody, które mogą prowadzić do powstawania blizn.

W leczeniu figówki brody kluczowe znaczenie mają antybiotyki, zarówno stosowane miejscowo, jak i ogólnoustrojowo. Wśród preparatów miejscowych wykorzystuje się maści i kremy zawierające mupirocynę (Bactroban), kwas fusydowy (Fucidin) czy klindamycynę (Dalacin C, Clindacin). W przypadkach o cięższym przebiegu wdraża się antybiotykoterapię ogólną, najczęściej stosując doustnie flukloksacylinę, klindamycynę lub cefalosporyny I generacji (Keflex, Biodroxil). W przypadku nawracających infekcji może być konieczne zastosowanie leków przeciwgronkowcowych o szerszym spektrum działania.

Największe trudności w leczeniu figówki brody wiążą się z jej nawrotowym charakterem oraz rosnącą opornością bakterii na antybiotyki. Problemem jest również konieczność czasowego zaprzestania golenia, co może być trudne do zaakceptowania dla pacjentów. Leczenie wymaga cierpliwości i konsekwencji, gdyż przedwczesne przerwanie terapii często skutkuje nawrotem infekcji. Dodatkowym wyzwaniem jest różnicowanie figówki brody z innymi schorzeniami skóry twarzy, takimi jak trądzik pospolity, trądzik różowaty czy pseudofolliculitis barbae (zapalenie mieszków włosowych po goleniu), co może prowadzić do opóźnienia właściwego leczenia.