Specjalne ostrzeżenia
Glucophage 500 mg

Kwasica mleczanowa jest rzadkim, ale potencjalnie śmiertelnym powikłaniem terapii metforminą, najczęściej występującym w kontekście ostrego pogorszenia czynności nerek, niewydolności serca, chorób układu oddechowego lub posocznicy. Nagłe obniżenie GFR prowadzi do kumulacji metforminy, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej. Kluczowe czynniki ryzyka to odwodnienie, stosowanie leków nefrotoksycznych (np. leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne, NLPZ), nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność wątroby, źle kontrolowana cukrzyca, ketoza, długotrwałe głodzenie oraz stany niedotlenienia. Objawy kliniczne obejmują duszność kwasiczą (przyspieszony, głęboki oddech), ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermię i śpiączkę. Diagnostycznie stwierdza się pH krwi <7,35, stężenie mleczanów >5 mmol/l oraz zwiększoną lukę anionową i stosunek mleczanów do pirogronianów. Przed rozpoczęciem terapii należy oznaczyć GFR, a metformina jest przeciwwskazana przy GFR <30 ml/min; w trakcie leczenia konieczne jest regularne monitorowanie funkcji nerek.

Substancja czynna

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności: Kwasica mleczanowa

Kwasica mleczanowa stanowi bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłanie metaboliczne terapii metforminą. To powikłanie występuje najczęściej w sytuacjach ostrego pogorszenia czynności nerek, chorób układu krążenia, chorób układu oddechowego lub posocznicy. Nagłe pogorszenie funkcji nerek prowadzi do kumulacji metforminy w organizmie, co bezpośrednio zwiększa ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej.1

Czynniki ryzyka kwasicy mleczanowej

Istnieje szereg istotnych czynników ryzyka, które należy uwzględnić w ocenie bezpieczeństwa terapii metforminą:

  • Odwodnienie (wywołane ciężką biegunką, wymiotami, gorączką lub zmniejszoną podażą płynów) – w takich sytuacjach należy tymczasowo wstrzymać stosowanie metforminy i skonsultować się z lekarzem2
  • Jednoczesne stosowanie leków mogących zaburzać czynność nerek (np. leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne lub niesteroidowe leki przeciwzapalne)3
  • Nadmierne spożycie alkoholu
  • Niewydolność wątroby
  • Źle kontrolowana cukrzyca
  • Ketoza
  • Długotrwałe głodzenie
  • Stany związane z niedotlenieniem
  • Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych mogących wywoływać kwasicę mleczanową4

Objawy kwasicy mleczanowej

Pacjenci oraz ich opiekunowie powinni zostać szczegółowo poinformowani o objawach kwasicy mleczanowej, które charakteryzuje:

  • Duszność kwasicza – przyspieszony, głęboki oddech, będący odpowiedzią organizmu na zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej
  • Ból brzucha
  • Skurcze mięśni
  • Astenia (osłabienie siły mięśniowej)
  • Hipotermia, po której następuje śpiączka5

W przypadku wystąpienia podejrzanych objawów pacjent powinien natychmiast odstawić metforminę i poszukać pomocy medycznej. Badania laboratoryjne będą wskazywać na odchylenia charakterystyczne dla kwasicy mleczanowej: pH krwi poniżej 7,35, stężenie mleczanów w osoczu powyżej 5 mmol/l oraz zwiększenie luki anionowej i stosunku mleczanów do pirogronianów.<sup data-drug="Glucophage 500 mg" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="W razie wystąpienia podejrzanych objawów pacjent powinien odstawić metforminę i szukać natychmiastowej pomocy medycznej. Odchylenia od wartości prawidłowych w wynikach badań laboratoryjnych obejmują zmniejszenie wartości pH krwi ( 5 mmol/l) oraz zwiększenie luki anionowej i stosunku mleczanów do pirogronianów.”>6

Monitorowanie czynności nerek

Przed rozpoczęciem leczenia metforminą konieczne jest oznaczenie wartości współczynnika przesączania kłębuszkowego (GFR). Po rozpoczęciu terapii, wartość GFR powinna być regularnie monitorowana.7

Należy pamiętać, że metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR poniżej 30 ml/min. W przypadku wystąpienia stanów chorobowych mogących wpływać na czynność nerek, leczenie metforminą należy tymczasowo przerwać.<sup data-drug="Glucophage 500 mg" data-section="Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania" title="Metformina jest przeciwwskazana u pacjentów z GFR 8

Pacjenci z niewydolnością serca

U pacjentów z niewydolnością serca występuje zwiększone ryzyko niedotlenienia oraz wtórnego uszkodzenia nerek. Metforminę można stosować jedynie u pacjentów ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca, pod warunkiem regularnego monitorowania czynności serca i funkcji nerek.9

Metformina jest bezwzględnie przeciwwskazana u pacjentów z ostrą i niestabilną niewydolnością serca.10

Procedury z zastosowaniem środków kontrastowych

Donaczyniowe podanie jodowych środków kontrastowych może prowadzić do rozwoju nefropatii kontrastowej. Ten stan może powodować kumulację metforminy w organizmie, co zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej. W związku z tym należy bezwzględnie przestrzegać następujących zasad:

  1. Przerwać stosowanie metforminy przed badaniem obrazowym z użyciem kontrastu
  2. Nie stosować metforminy przez co najmniej 48 godzin po badaniu
  3. Wznowić leczenie metforminą dopiero po ponownej ocenie czynności nerek i potwierdzeniu jej stabilności11

Postępowanie w przypadku zabiegów chirurgicznych

Stosowanie metforminy musi być przerwane bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym wykonywanym w znieczuleniu ogólnym, podpajęczynówkowym lub zewnątrzoponowym. Leczenie metforminą można wznowić dopiero po spełnieniu wszystkich poniższych warunków:

  • Upłynęło co najmniej 48 godzin od zabiegu
  • Pacjent rozpoczął odżywianie doustne
  • Przeprowadzono ponowną ocenę czynności nerek i potwierdzono jej stabilność12

Szczególne uwagi dotyczące dzieci i młodzieży

Przed wdrożeniem leczenia metforminą u pacjentów pediatrycznych konieczne jest potwierdzenie rozpoznania cukrzycy typu 2.13 W kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży, trwających jeden rok, nie wykazano negatywnego wpływu metforminy na wzrost oraz dojrzewanie. Niemniej jednak, z uwagi na brak długoterminowych badań w tej grupie wiekowej, zaleca się szczególnie uważne monitorowanie parametrów rozwojowych u pacjentów pediatrycznych leczonych metforminą, zwłaszcza przed okresem dojrzewania.14

Dzieci w wieku 10-12 lat

W przypadku dzieci w wieku 10-12 lat należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania metforminy. Mimo że dostępne kontrolowane badania kliniczne (obejmujące jedynie 15 pacjentów w tym przedziale wiekowym) nie wykazały różnic w skuteczności i bezpieczeństwie leczenia w porównaniu do starszych dzieci i młodzieży, zaleca się zachowanie wzmożonej czujności podczas terapii w tej grupie wiekowej.15

Dodatkowe ostrzeżenia i zalecenia

Zalecenia dietetyczne

Wszyscy pacjenci leczeni metforminą powinni ściśle przestrzegać zaleceń dietetycznych, ze szczególnym uwzględnieniem regularnego przyjmowania węglowodanów w ciągu dnia. Pacjenci z nadwagą powinni dodatkowo stosować dietę niskokaloryczną.16

Monitorowanie laboratoryjne

U pacjentów leczonych metforminą należy regularnie wykonywać kontrolne badania laboratoryjne zgodnie ze standardami opieki nad chorymi z cukrzycą.17

Monitoring stężenia witaminy B12

Metformina może przyczyniać się do zmniejszenia stężenia witaminy B12 w surowicy. Ryzyko wystąpienia niedoboru witaminy B12 zwiększa się wraz z:

  • Wyższą dawką metforminy
  • Dłuższym czasem trwania leczenia
  • Obecnością dodatkowych czynników ryzyka niedoboru witaminy B1218

W przypadku podejrzenia niedoboru witaminy B12 (objawiającego się np. niedokrwistością lub neuropatią) należy monitorować jej stężenie w surowicy. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem niedoboru witaminy B12 może być konieczne okresowe monitorowanie jej stężenia. Leczenie metforminą powinno być kontynuowane tak długo, jak jest tolerowane i nie występują przeciwwskazania, natomiast w przypadku stwierdzenia niedoboru witaminy B12 należy wdrożyć odpowiednią suplementację zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.19

Ryzyko hipoglikemii

Należy podkreślić, że metformina stosowana w monoterapii nie wywołuje hipoglikemii. Jednakże zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w przypadku stosowania jej w skojarzeniu z insuliną lub innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. pochodnymi sulfonylomocznika lub meglitynidami), które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii.20

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl