Leki w grupie
„leki podnoszące ciśnienie krwi”

Leki podnoszące ciśnienie krwi, znane jako leki wazopresyjne, są stosowane w stanach hipotensji (niskiego ciśnienia tętniczego), zwłaszcza w sytuacjach zagrażających życiu, takich jak wstrząs septyczny, wstrząs kardiogenny czy podczas znieczulenia ogólnego. Działają one poprzez zwiększenie oporu naczyniowego, kurczenie naczyń krwionośnych, zwiększanie kurczliwości mięśnia sercowego lub zwiększenie objętości krwi krążącej.

Główne grupy leków podnoszących ciśnienie obejmują: katecholaminy (adrenalina, noradrenalina, dopamina), wazopresynę i jej analogi, leki alfa-adrenergiczne (fenylefryna, metaraminol), oraz glikokortykoidy stosowane w niektórych rodzajach wstrząsu. W przypadkach przewlekłego niedociśnienia stosuje się także midodrynę, fludrokortyzon czy efedrynę.

Do najważniejszych leków z tej grupy należą: noradrenalina (Levonor), adrenalina (Adrenalina WZF), dopamina (Dopaminum Hydrochloricum WZF), fenylefryna (Neosynephrine), wazopresyna (Pressin), terlipresyna (Glypressin), midodryna (Gutron) i fludrokortyzon (Cortineff).

Największą zaletą stosowania leków wazopresyjnych jest ich szybkie działanie w sytuacjach zagrożenia życia. Mogą one stabilizować ciśnienie krwi w krytycznych stanach, takich jak wstrząs, zapobiegając niewydolności wielonarządowej i umożliwiając wdrożenie dalszego leczenia przyczynowego. W przypadkach przewlekłego niedociśnienia, leki takie jak midodryna czy fludrokortyzon poprawiają jakość życia pacjentów, zmniejszając objawy takie jak zawroty głowy czy omdlenia.

Stosowanie leków podnoszących ciśnienie wiąże się jednak z istotnymi zagrożeniami. Mogą one powodować nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, niedokrwienie narządów (szczególnie nerek, jelit i kończyn), hiperglikemię, kwasicę mleczanową, a w skrajnych przypadkach zawał serca czy udar mózgu. Dlatego ich stosowanie wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych i powinno być prowadzone w warunkach oddziału intensywnej terapii.

W zależności od mechanizmu działania, leki podnoszące ciśnienie można podzielić na: bezpośrednio działające na receptory alfa-adrenergiczne (fenylefryna, metaraminol), mieszane alfa i beta adrenergiczne (adrenalina, noradrenalina), działające na receptory dopaminergiczne (dopamina), analogi wazopresyny (terlipresyna), leki zatrzymujące sód i wodę (fludrokortyzon), oraz sympatykomimetyki o działaniu pośrednim (efedryna). Każda z tych podgrup ma nieco inne wskazania kliniczne i profil działań niepożądanych.

Lista leków w tej grupie

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl