amlodypina w surowicy
Amlodypina w surowicy to badanie laboratoryjne mierzące stężenie tego leku w próbce krwi pacjenta. Amlodypina należy do grupy antagonistów wapnia (blokerów kanałów wapniowych) i jest powszechnie stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej.
Monitorowanie stężenia amlodypiny w surowicy może być istotne u pacjentów z niewydolnością wątroby, u osób starszych oraz w przypadkach podejrzenia interakcji lekowych. Terapeutyczne stężenie amlodypiny w surowicy zwykle wynosi 5-15 ng/ml, choć zakres ten może się różnić w zależności od laboratorium.
Oznaczenie stężenia amlodypiny w surowicy wykonuje się najczęściej metodami chromatograficznymi (HPLC) lub immunochemicznymi. Badanie to nie jest rutynowo zlecane w codziennej praktyce klinicznej, ale może być przydatne w przypadkach braku odpowiedzi na standardowe dawki leku, wystąpienia działań niepożądanych lub przy podejrzeniu nieprzestrzegania zaleceń terapeutycznych przez pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Finamlox 10 mg
Finamlox, zawierający amlodypinę, jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, stosowanych w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Zalecana dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od efektu klinicznego. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się ten sam schemat dawkowania, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat dawka początkowa to 2,5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 6 lat. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawkę należy indywidualnie dostosować, zaczynając od najmniejszej możliwej, szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.
amlodypina w surowicy, choroba niedokrwienna serca, dawka maksymalna, dawka początkowa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptor beta, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, najmniejsza dostępna dawka, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby