zaburzenie oddawania moczu na skutek zwężenia dróg moczowych w wyniku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego
Wskazanie

Zaburzenie oddawania moczu na skutek zwężenia dróg moczowych w wyniku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH – Benign Prostatic Hyperplasia) to częsty problem dotykający mężczyzn po 50. roku życia. Wraz z wiekiem gruczoł krokowy naturalnie się powiększa, co może prowadzić do uciskania cewki moczowej, utrudniając przepływ moczu i powodując objawy ze strony dolnych dróg moczowych (LUTS).

Typowe objawy obejmują częste oddawanie moczu (szczególnie w nocy), słaby strumień moczu, trudności w rozpoczęciu mikcji, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza oraz nagłe parcie na mocz. Diagnoza opiera się na badaniu fizykalnym, badaniach laboratoryjnych, USG oraz czasem na badaniu uroflowmetrycznym i cystoskopii.

W farmakoterapii BPH stosuje się kilka grup leków. Alfa-blokery (takie jak Omnic, Apo-Tamis, Fokusin, Sympana, Uprox, Tanyz) rozluźniają mięśnie w obrębie prostaty i szyi pęcherza, co przynosi szybką ulgę objawową. Inhibitory 5-alfa-reduktazy (Finaster, Proscar, Ulfaprost, Avodart, Dutasteride Teva) zmniejszają rozmiar prostaty, działając na przyczynę dolegliwości. Przy współistniejących zaburzeniach erekcji stosuje się inhibitory PDE-5 (Cialis, Tadalafil), które również poprawiają objawy BPH.

Coraz popularniejsze są terapie skojarzone, łączące różne mechanizmy działania, np. preparaty zawierające alfa-bloker i inhibitor 5-alfa-reduktazy (Duodart) lub alfa-bloker i lek antycholinergiczny (Vesomni). W leczeniu stosuje się również preparaty roślinne zawierające wyciąg z palmy sabalowej (Prostamol Uno, Prostalong, Sterko, Prostapol).

Największe trudności w leczeniu BPH obejmują opóźnioną diagnostykę (mężczyźni często bagatelizują objawy), nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych oraz występowanie działań niepożądanych leków. Alpha-blokery mogą powodować ortostatyczne spadki ciśnienia, zaburzenia wytrysku i zawroty głowy, a inhibitory 5-alfa-reduktazy – zaburzenia erekcji i zmniejszenie libido. Wyzwaniem jest również właściwa kwalifikacja pacjentów do leczenia zabiegowego, gdy farmakoterapia okazuje się nieskuteczna lub gdy występują powikłania BPH, takie jak zatrzymanie moczu, nawracające infekcje układu moczowego czy kamica pęcherza.

W przypadkach nieodpowiadających na farmakoterapię lub z ciężkimi objawami, konieczne może być leczenie zabiegowe – od małoinwazyjnych procedur (TUMT, TUNA, UroLift) po klasyczną przezcewkową resekcję prostaty (TURP) lub operację otwartą w przypadku bardzo dużych gruczolaków. Nowoczesne techniki endoskopowe, takie jak waporyzacja laserowa prostaty (np. GreenLight), stanowią obiecującą alternatywę z mniejszym ryzykiem krwawienia i krótszym czasem rekonwalescencji.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl