Leki zawierające w składzie
kłącze imbiru

Kłącze imbiru, pozyskiwane z rośliny Zingiber officinale, jest znaną od wieków substancją o właściwościach leczniczych, używaną zarówno w medycynie tradycyjnej, jak i współczesnej. Zawiera bioaktywne związki, wśród których najważniejsze to gingerole i shogaole, odpowiedzialne za charakterystyczny ostry smak oraz działanie terapeutyczne. Substancje te wykazują właściwości przeciwzapalne, przeciwwymiotne, przeciwutleniające oraz wspomagające trawienie.

Główne zastosowanie kłącza imbiru w medycynie obejmuje łagodzenie nudności i wymiotów różnego pochodzenia – w tym związanych z ciążą, chemioterapią, chorobą lokomocyjną czy pooperacyjnych. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów serotoninowych w przewodzie pokarmowym oraz ośrodkowym układzie nerwowym, co zmniejsza odczuwanie mdłości. Dodatkowo, związki aktywne imbiru zwiększają perystaltykę jelit, przyspieszając opróżnianie żołądka i poprawiając trawienie.

Na polskim rynku dostępne są preparaty zawierające kłącze imbiru w różnych postaciach. Należą do nich: Ginger (kapsułki), Imbir Labofarm (tabletki), Zingiber (kapsułki), ImbirVit (kapsułki), Naturell Imbir (tabletki). Występują również w formie suplementów złożonych, np. Lokomotiv (z witaminą B6) czy Nervosol Plus (w kompozycji z innymi ziołami).

Największą zaletą stosowania kłącza imbiru jest jego skuteczność w zwalczaniu nudności i wymiotów przy stosunkowo niewielkiej liczbie działań niepożądanych w porównaniu do syntetycznych leków przeciwwymiotnych. Jest to szczególnie istotne u kobiet w ciąży, gdzie bezpieczeństwo farmakoterapii ma kluczowe znaczenie. Ponadto, imbir wykazuje działanie przeciwzapalne, co może być pomocne w leczeniu bólu stawów i mięśni oraz stanów zapalnych przewodu pokarmowego.

Mimo ogólnego bezpieczeństwa, stosowanie kłącza imbiru wiąże się z pewnymi ryzykami. Najważniejsze przeciwwskazania obejmują: chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy (imbir może nasilać wydzielanie kwasu żołądkowego), zaburzenia krzepnięcia krwi (ze względu na właściwości przeciwzakrzepowe), kamicę żółciową (może zwiększać wydzielanie żółci) oraz interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwpłytkowymi i przeciwcukrzycowymi. W wysokich dawkach może powodować zgagę, podrażnienie błony śluzowej żołądka i refluksy. U kobiet w ciąży zaleca się ostrożność i nieprzekraczanie dawki 1g dziennie.