Wskazania do stosowania
Tiavella forte 300 mg
Tiavella forte to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających 300 mg benfotiaminy, lipofilnej pochodnej witaminy B1 o zwiększonej biodostępności. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów z udokumentowanym niedoborem tiaminy, którego nie można skorygować wyłącznie poprzez modyfikację diety. Benfotiamina w dawce 300 mg umożliwia szybkie uzupełnienie deficytu witaminy B1 i przywrócenie prawidłowych funkcji metabolicznych zależnych od tiaminy. Tabletki mają wymiary 18,1 x 5,1 mm, są obustronnie wypukłe i można je dzielić, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawkowania.
Wskazania lecznicze Tiavella forte (benfotiamina)
Tiavella forte w postaci tabletek powlekanych zawierających 300 mg benfotiaminy (aktywnej postaci witaminy B1) jest produktem leczniczym przeznaczonym do stosowania w ściśle określonych sytuacjach klinicznych. Lek ten jest zalecany w terapii stanów niedoborowych tiaminy, których nie można skorygować poprzez modyfikację diety pacjenta.1
Grupa docelowa pacjentów
Należy podkreślić, że produkt Tiavella forte jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych, u których zdiagnozowano niedobór witaminy B1 wymagający suplementacji farmakologicznej.2 Benfotiamina w dawce 300 mg stanowi wysoką dawkę terapeutyczną, co uzasadnia jej zastosowanie w przypadkach znacznych niedoborów tiaminy.
Charakterystyka produktu
Tiavella forte występuje w postaci białych lub prawie białych, podłużnych (18,1 x 5,1 mm), obustronnie wypukłych tabletek powlekanych z linią podziału po obu stronach.3 Tabletki można dzielić na równe dawki, co umożliwia elastyczne dostosowanie dawkowania.4 Jedna tabletka zawiera 300 mg benfotiaminy, która jest rozpuszczalną w tłuszczach pochodną witaminy B1, charakteryzującą się lepszą biodostępnością niż tiamina.5
Sytuacje kliniczne uzasadniające zastosowanie leku
Lekarz powinien rozważyć wdrożenie terapii produktem Tiavella forte w przypadkach udokumentowanego niedoboru witaminy B1, których nie można skutecznie leczyć poprzez modyfikację diety.6 Jest to istotne kryterium kwalifikacji do leczenia, podkreślające, że farmakoterapia powinna być wdrażana dopiero po stwierdzeniu nieskuteczności interwencji dietetycznych.
Niedobory tiaminy – wskazania szczegółowe
Niedobory witaminy B1 mogą wystąpić w różnych sytuacjach klinicznych, gdzie sama modyfikacja diety jest niewystarczająca. Benfotiamina w preparacie Tiavella forte może być stosowana u pacjentów z:7
- Zespołami złego wchłaniania – gdy absorpcja witamin z przewodu pokarmowego jest upośledzona, nawet przy prawidłowej podaży w diecie
- Przewlekłym alkoholizmem – alkohol upośledza wchłanianie i metabolizm tiaminy, prowadząc do jej niedoboru
- Niedożywieniem – gdy długotrwałe niedobory żywieniowe prowadzą do deficytu witamin grupy B
- Zwiększonym zapotrzebowaniem metabolicznym – w stanach takich jak ciężkie infekcje, przewlekłe choroby, stany po zabiegach operacyjnych
- Długotrwałą terapią lekami moczopędnymi – które mogą zwiększać wydalanie tiaminy z moczem
- Hemodializoterapią – gdy dochodzi do zwiększonej utraty witamin rozpuszczalnych w wodzie
- Zaburzeniami metabolicznymi – wymagającymi zwiększonej podaży tiaminy
Zalety benfotiaminy jako postaci witaminy B1
Benfotiamina stanowiąca główny składnik aktywny produktu Tiavella forte (300 mg) jest lipofilną pochodną tiaminy, co warunkuje jej lepszą biodostępność w porównaniu do standardowych form witaminy B1.8 Dzięki tej właściwości możliwe jest osiągnięcie wyższych stężeń terapeutycznych tiaminy w organizmie pacjenta, co ma szczególne znaczenie w przypadkach znacznego niedoboru tej witaminy.
Ze względu na wysoką zawartość substancji czynnej (300 mg benfotiaminy w jednej tabletce), Tiavella forte stanowi preparat z wyboru w terapii udokumentowanych, klinicznie istotnych niedoborów witaminy B1, gdy celem jest szybkie uzupełnienie deficytu i przywrócenie prawidłowych funkcji metabolicznych zależnych od tiaminy.9
Dodatkowe informacje o składzie
Preparat zawiera śladowe ilości sodu (0,012 mg w jednej tabletce powlekanej), co należy uwzględnić u pacjentów ze szczególnymi ograniczeniami dotyczącymi zawartości sodu w diecie.10 Ta minimalna ilość nie powinna jednak stanowić przeciwwskazania nawet u pacjentów stosujących dietę niskosodową.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania