Dawkowanie i sposób podawania
Czynnik krzepnięcia krwi IX

Dawkowanie i sposób podawania czynnika krzepnięcia krwi IX

Dawkowanie czynnika IX krwi jest kluczowym elementem skutecznego leczenia zaburzeń krzepnięcia. Leczenie powinno być zawsze rozpoczynane oraz prowadzone pod kontrolą lekarza posiadającego doświadczenie w terapii zaburzeń krzepnięcia. Dawka oraz czas trwania leczenia substytucyjnego zależą od wielu czynników, w tym: wskazania do leczenia, stopnia zaawansowania choroby, umiejscowienia i intensywności krwawienia oraz indywidualnego stanu klinicznego pacjenta.¹

Ogólne zasady dawkowania

Wielkość dawki oraz częstość jej podawania powinny być zawsze ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta. Odstępy pomiędzy dawkami muszą uwzględniać okres półtrwania poszczególnych czynników krzepnięcia należących do zespołu protrombiny. Indywidualna dawka powinna być określona na podstawie regularnych badań określających aktywność poszczególnych czynników krzepnięcia w osoczu lub wyników badań laboratoryjnych określających ogólne działanie zespołu protrombiny (wskaźnik INR, test Quicka), przy jednoczesnym monitorowaniu stanu klinicznego pacjenta.²

W przypadku poważnych interwencji chirurgicznych niezbędne jest dokładne monitorowanie leczenia substytucyjnego za pomocą specjalistycznych badań układu krzepnięcia, takich jak oznaczanie aktywności poszczególnych czynników krzepnięcia oraz badania ogólnie określające aktywność czynników zespołu protrombiny.³

Dawkowanie przy leczeniu antagonistami witaminy K

W przypadku krwawień i profilaktyki okołooperacyjnej podczas leczenia antagonistami witaminy K, dawka czynnika krzepnięcia IX jest ściśle uzależniona od wartości wskaźnika INR oznaczonego przed rozpoczęciem leczenia oraz od docelowej wartości INR. Pomiar wskaźnika INR przed leczeniem powinien być wykonany jak najszybciej przed podaniem leku, aby umożliwić precyzyjne obliczenie odpowiedniej dawki.⁴

Tabela dawkowania Beriplexu

^{6,0: Przybliżona dawka w ml/kg masy ciała 2, Przybliżona dawka w j.m. (czynnik IX) na kilogram masy ciała 50. Dawkowanie jest ustalane w oparciu o masę ciała, gdy nie przekracza ona 100 kg. W przypadku pacjentów o masie ciała powyżej 100 kg maksymalna pojedyncza dawka (j.m. czynnika IX) nie powinna przekraczać 2500 j.m. dla wartości wskaźnika INR 2,0 – 3,9; 3500 j.m. dla wartości wskaźnika INR 4,0 – 6,0 oraz 5000 j.m. dla wartości wskaźnika INR >6.0.”>5}

Tabela dawkowania Octaplexu

Pojedyncza dawka Octaplexu nie powinna przekraczać 3000 j.m. (120 ml)

^{3,5: Przybliżona dawka (w ml Octaplex/kg masy ciała) > 1,9. *Pojedyncza dawka nie powinna przekraczać 3000 j.m. (120 ml Octaplex)”>6}

Normalizacja zaburzeń hemostazy spowodowanych stosowaniem antagonistów witaminy K jest zazwyczaj osiągana w ciągu 30 minut po wstrzyknięciu produktu Beriplex, natomiast w przypadku Octaplexu efekt utrzymuje się przez około 6-8 godzin. U pacjentów otrzymujących preparaty czynnika IX w celu odwrócenia działania antagonistów witaminy K należy rozważyć równoczesne podanie witaminy K, pamiętając że jej efekt pojawia się dopiero po 4-6 godzinach.^{7 8}

Powtarzane dawkowanie preparatów czynnika IX (np. Beriplexu) u pacjentów wymagających pilnego odwrócenia działania antagonistów witaminy K nie jest wsparte badaniami klinicznymi i w związku z tym nie jest zalecane.⁹

Dawkowanie przy wrodzonych niedoborach czynników krzepnięcia

W przypadku krwawienia i profilaktyki okołooperacyjnej u pacjentów z wrodzonymi niedoborami któregokolwiek czynnika krzepnięcia zależnego od witaminy K, gdy zastosowanie preparatu swoistego czynnika krzepnięcia nie jest możliwe, należy obliczać dawkę w oparciu o następujące dane:¹⁰

Dla Beriplexu:

• 1 j.m. czynnika IX na kg masy ciała powoduje spodziewany wzrost aktywności czynnika IX w osoczu o 1,3% (0,013 j.m./ml) w stosunku do normy¹¹
• 1 j.m. czynnika VII na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika VII w osoczu o 1,7% w stosunku do normy (0,017 j.m./ml)¹²
• 1 j.m. czynnika II na kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika II w osoczu o 1,9% w stosunku do normy (0,019 j.m./ml)¹³
• 1 j.m. czynnika X na kg masy ciała zwiększa aktywność czynnika X w osoczu o 1,9% w stosunku do normy (0,019 j.m./ml)¹⁴

Dla Octaplexu (przykłady dla czynników II i X):

• Około 1 j.m. czynnika II na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika II w osoczu o 0,02 j.m./ml¹⁵
• Około 1 j.m. czynnika X na kg masy ciała powoduje wzrost aktywności czynnika X w osoczu o 0,017 j.m./ml¹⁶

Dawka poszczególnego czynnika krzepnięcia jest wyrażana w jednostkach międzynarodowych (j.m.), zgodnych z obowiązującym standardem WHO dla każdego czynnika krzepnięcia. Aktywność czynnika krzepnięcia w osoczu jest wyrażana procentowo (w stosunku do prawidłowego osocza ludzkiego) lub w jednostkach międzynarodowych (zgodnie z międzynarodowym standardem dla konkretnego czynnika krzepnięcia w osoczu).¹⁷

Jedna jednostka międzynarodowa (j.m.) aktywności czynnika krzepnięcia jest równa aktywności tego czynnika zawartego w 1 ml prawidłowego osocza ludzkiego.¹⁸

Wzór obliczania dawki

W przypadku stosowania Beriplexu, dla obliczenia wymaganej dawki czynnika X stosuje się następujący wzór:¹⁹

Wymagana liczba jednostek = masa ciała [kg] x pożądany wzrost aktywności czynnika X [j.m./ml] x 53

gdzie 53 (ml/kg) jest odwrotnością szacowanej wartości odzysku.

W przypadku stosowania Octaplexu, obliczenie dla czynnika X wygląda następująco:²⁰

Wymagana ilość jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost czynnika X (j.m./ml) x 60

gdzie 60 (ml/kg) jest wykładnikiem założonego odzysku.

Dla czynnika II przy stosowaniu Octaplexu wzór wygląda następująco:²¹

Wymagana ilość jednostek = masa ciała (kg) x pożądany wzrost czynnika II (j.m./ml) x 50

Należy pamiętać, że obliczenia są oparte na danych dotyczących pacjentów otrzymujących antagonistów witaminy K. Obliczenia oparte na danych dotyczących zdrowych osób dostarczyłyby niższej wartości wymaganej dawki.²²

Jeśli znane są indywidualne wartości odzysku, należy stosować je do obliczeń zamiast standardowych parametrów.^{23 24}

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Bezpieczeństwo i skuteczność preparatów czynnika IX (Beriplex, Octaplex) u dzieci i młodzieży nie zostały dotychczas ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych.^{25 26}

Dawkowanie u osób starszych

W przypadku pacjentów powyżej 65 roku życia dawkowanie i sposób podawania są takie same jak w ogólnych zaleceniach. ^{65 roku życia) są zgodne z ogólnymi zaleceniami.”>27}

Sposób podawania

Podawanie preparatu Beriplex

Produkt po rekonstytucji należy podawać dożylnie, zachowując następujące parametry:²⁸

• Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 8 ml/min
• Roztwór powinien być przezroczysty lub lekko opalizujący²⁹

W przypadku pacjentów o masie ciała poniżej 70 kg, maksymalna szybkość infuzji powinna wynosić 0,12 ml/kg/min (poniżej 8 ml/min).³⁰

Podawanie preparatu Octaplex

Octaplex musi być podawany dożylnie, z zachowaniem następujących szybkości:³¹

• Rozpoczęcie infuzji z szybkością 1 ml/min
• Następnie zwiększenie do 2-3 ml/min
• Konieczne jest zachowanie warunków aseptycznych podczas podawania