Leki zawierające w składzie
tamoksyfen

Tamoksyfen to selektywny modulator receptora estrogenowego (SERM), który działa antagonistycznie na receptory estrogenowe w tkance gruczołu piersiowego, a agonistycznie w kościach i endometrium. Mechanizm działania polega na konkurencyjnym wiązaniu się z receptorami estrogenowymi, co hamuje stymulujący wpływ estrogenów na wzrost komórek nowotworowych.

Podstawowym zastosowaniem tamoksyfenu jest leczenie hormonozależnego raka piersi u kobiet przed i po menopauzie. Jest również stosowany w profilaktyce raka piersi u kobiet z grupy wysokiego ryzyka oraz w leczeniu zaawansowanego raka piersi u mężczyzn. W praktyce klinicznej tamoksyfen często włącza się do terapii adjuwantowej po leczeniu operacyjnym i chemioterapii.

W Polsce dostępne są preparaty zawierające tamoksyfen pod nazwami handlowymi: Nolvadex, Tamoxifen-EGIS, Tamoxifen Sandoz oraz Tamofen. Standardowa dawka w leczeniu raka piersi wynosi 20 mg dziennie, a terapia zwykle trwa 5-10 lat, w zależności od indywidualnych wskazań.

Największą zaletą tamoksyfenu jest jego wysoka skuteczność w redukcji ryzyka nawrotu raka piersi o ok. 40-50% oraz zmniejszenie śmiertelności z powodu tej choroby o około 30%. Jest to lek stosunkowo dobrze tolerowany, dostępny w formie doustnej i relatywnie niedrogi w porównaniu do nowszych terapii hormonalnych.

Do najpoważniejszych zagrożeń związanych ze stosowaniem tamoksyfenu należy zwiększone ryzyko rozwoju raka endometrium (błony śluzowej macicy) oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych, w tym żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i udaru mózgu. Lek może również powodować uderzenia gorąca, zaburzenia miesiączkowania, suchość pochwy oraz zaburzenia widzenia. U niektórych pacjentek występują też zmiany nastroju i depresja. Podczas terapii konieczne jest regularne monitorowanie stanu pacjentki, szczególnie pod kątem objawów ze strony układu rozrodczego.