Leksykon składników
na literę „S”

Składniki na „S”, strona 2 z 4

• sylimaryna

  Sylimaryna to aktywny składnik wyciągu z ostropestu plamistego (Silybum marianum), składający się z mieszaniny flawonoidów: sylibiny, sylidianiny i sylikrystyny. Działa hepatoprotekcyjnie, czyli chroni komórki wątroby przed uszkodzeniami toksycznymi, wirusowymi i niedokrwiennymi. Mechanizm działania opiera się na właściwościach antyoksydacyjnych, stabilizacji błon komórkowych hepatocytów oraz stymulacji syntezy białek i regeneracji wątroby.

• sulpiryd

  Sulpiryd to atypowy lek przeciwpsychotyczny należący do grupy benzamidów. Działa jako selektywny antagonista receptorów dopaminowych D2 i D3, wykazując większe powinowactwo do receptorów w układzie limbicznym niż w układzie pozapiramidowym. Ta selektywność pozwala na zmniejszenie ryzyka wystąpienia objawów pozapiramidowych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków.

• sód

  Sód to jeden z najważniejszych pierwiastków i elektrolitów w organizmie człowieka, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, skurczów mięśni oraz utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej. W medycynie stosowany jest głównie w postaci chlorku sodu (NaCl), znanego jako sól fizjologiczna, która ma osmolarność zbliżoną do osocza krwi.

• sennozyd B

  Sennozyd B to substancja czynna należąca do grupy antrachinolowych środków przeczyszczających, pozyskiwana z liści senesu (Senna alexandrina). Działa poprzez stymulację perystaltyki jelit oraz zwiększenie wydzielania płynów do światła jelita grubego, co skutkuje efektem przeczyszczającym po około 8-12 godzinach od podania. Mechanizm działania opiera się na blokadzie pompy sodowo-potasowej w jelicie grubym oraz bezpośrednim wpływie na zwoje nerwowe splotu śródściennego.

• salicylan metylu

  Salicylan metylu to organiczny związek chemiczny należący do grupy salicylanów, będący estrem kwasu salicylowego i metanolu. Działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo, a także wywiera efekt miejscowo drażniący i rozgrzewający. Po aplikacji miejscowej powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, zwiększając miejscowy przepływ krwi, co daje uczucie ciepła i pomaga w łagodzeniu bólu mięśniowo-szkieletowego.

• sodu cytrynian dwuwodny

  Sodu cytrynian dwuwodny to organiczny związek chemiczny będący solą sodową kwasu cytrynowego. Działa jako antykoagulant poprzez wiązanie jonów wapnia we krwi, co hamuje kaskadę krzepnięcia. Jest stosowany głównie w hematologii oraz w dializoterapii, gdzie zabezpiecza cewniki i linie krwi przed wykrzepianiem.

• sód kromoglikan

  Kromoglikan sodu to substancja czynna o działaniu przeciwalergicznym, należąca do grupy stabilizatorów komórek tucznych. Mechanizm działania polega na hamowaniu degranulacji mastocytów i uwalniania z nich mediatorów reakcji zapalnej (histaminy, leukotrienów i prostaglandyn), co zapobiega rozwojowi reakcji alergicznej. Substancja ta nie wykazuje działania przeciwhistaminowego, a jej efekt pojawia się po dłuższym stosowaniu.

• streptokinaza

  Streptokinaza to białko enzymatyczne pochodzenia bakteryjnego, produkowane przez paciorkowce grupy A, B, C i G. Działa jako aktywator plazminogenu, przekształcając go w plazminę, która rozpuszcza skrzepliny fibrynowe. Jest to lek trombolityczny (fibrynolityczny) wykorzystywany głównie w leczeniu zawału mięśnia sercowego, zatorowości płucnej oraz zakrzepicy żył głębokich.

• streptodornaza

  Streptodornaza to enzym proteolityczny produkowany przez paciorkowce beta-hemolizujące grupy C. Jest stosowana w medycynie ze względu na zdolność do upłynniania ropnej i martwiczej wydzieliny poprzez degradację DNA uwalnianego z rozpadających się leukocytów w miejscach stanów zapalnych. Streptodornaza występuje zazwyczaj w preparatach w połączeniu ze streptokinazą, tworząc kompleks enzymatyczny o działaniu fibrynolitycznym i proteolitycznym.

• somatropina

  Somatropina to syntetyczna forma ludzkiego hormonu wzrostu (hGH), który naturalnie jest wytwarzany przez przysadkę mózgową. Hormon ten odgrywa kluczową rolę w stymulowaniu wzrostu komórek, reprodukcji i regeneracji, szczególnie u dzieci i młodzieży. Somatropina działa poprzez wiązanie się z receptorami hormonu wzrostu w tkankach docelowych, co prowadzi do produkcji insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1), który bezpośrednio stymuluje wzrost tkanek.

• sewofluran

  Sewofluran to wziewny środek anestetyczny stosowany do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych. Należy do grupy fluorowanych eterów i charakteryzuje się szybkim początkiem działania oraz krótkim czasem wybudzenia. Mechanizm działania sewofluranu polega głównie na wzmocnieniu hamującego działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym.

• sodu pikosiarczan

  Sodu pikosiarczan to substancja czynna należąca do grupy leków przeczyszczających, działających osmotycznie i drażniąco na jelito grube. Po podaniu doustnym pozostaje nieaktywny w górnym odcinku przewodu pokarmowego, a po dotarciu do okrężnicy ulega hydrolizie pod wpływem bakterii jelitowych do aktywnej formy, która stymuluje perystaltykę jelita grubego, zmniejsza wchłanianie wody i elektrolitów oraz zwiększa sekrecję wody do światła jelita.

• selenu dwutlenek

  Selenu dwutlenek (SeO2) to związek chemiczny wykorzystywany w niektórych preparatach medycznych jako źródło selenu – pierwiastka śladowego niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Selen jest kluczowym składnikiem enzymów antyoksydacyjnych, w tym peroksydazy glutationowej, która chroni komórki przed uszkodzeniami oksydacyjnymi. Odgrywa istotną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu tarczycy, wspierając konwersję tyroksyny (T4) do aktywnej trójjodotyroniny (T3).

• selen

  Selen to pierwiastek śladowy o symbolu Se, który odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu organizmu. Jest niezbędnym składnikiem selenoprotein, które pełnią ważne funkcje antyoksydacyjne, chroniąc komórki przed uszkodzeniami oksydacyjnymi. Selen wspiera prawidłowe działanie układu odpornościowego, tarczycy oraz procesów detoksykacyjnych w organizmie.

• salicylamid

  Salicylamid to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych kwasu salicylowego. Wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne, choć jest słabsze niż w przypadku kwasu acetylosalicylowego (aspiryny). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia produkcji prostaglandyn – mediatorów stanu zapalnego i bólu.

• sodu askorbinian

  Sodu askorbinian to sól sodowa kwasu askorbinowego (witaminy C), stosowana jako alternatywna forma suplementacji witaminy C. W organizmie jest przekształcana do kwasu askorbinowego, wykazując wszystkie jego właściwości, ale charakteryzuje się lepszą biodostępnością i mniejszą kwasowością, co czyni ją łagodniejszą dla przewodu pokarmowego.

• sulodeksyd

  Sulodeksyd to mieszanina glikozaminoglikanów (GAG) o silnych właściwościach antykoagulacyjnych i fibrynolitycznych. Składa się głównie z heparyny o niskiej masie cząsteczkowej (80%) i siarczanu dermatanu (20%). Dzięki swojemu złożonemu składowi wykazuje działanie przeciwzakrzepowe, przeciwzapalne oraz ochronne na śródbłonek naczyniowy.

• Saccharomyces boulardii

  Saccharomyces boulardii to probiotyczny szczep drożdży, który jest wykorzystywany w leczeniu i profilaktyce zaburzeń przewodu pokarmowego. W przeciwieństwie do bakteryjnych probiotyków, drożdże te wykazują naturalną oporność na antybiotyki, co pozwala na ich stosowanie równocześnie z antybiotykoterapią. S. boulardii działa poprzez hamowanie wzrostu patogennych mikroorganizmów, wzmacnianie bariery jelitowej oraz modulowanie odpowiedzi immunologicznej organizmu.

• sodu octan

  Sodu octan to organiczna sól sodowa kwasu octowego, która w medycynie jest stosowana głównie jako składnik płynów infuzyjnych i roztworów do irygacji. Działa jako alkalizujący środek buforowy, który pomaga w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Po podaniu ulega metabolizmowi do wodorowęglanu sodu, co prowadzi do zwiększenia rezerwy zasadowej i przeciwdziała kwasicy metabolicznej.

• sulfasalazyna

  Sulfasalazyna to lek przeciwzapalny zaliczany do grupy sulfonamidów, który łączy w sobie sulfapirydynę (antybiotyk sulfonamidowy) z kwasem 5-aminosalicylowym (5-ASA). Substancja ta wykazuje działanie przeciwzapalne, immunomodulujące i przeciwbakteryjne. Po podaniu doustnym, sulfasalazyna jest słabo wchłaniana w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Większość dawki dociera do okrężnicy, gdzie pod wpływem bakterii jelitowych ulega rozpadowi na składniki aktywne.

• Spongia tosta

  Spongia tosta to tradycyjny składnik homeopatyczny otrzymywany z prażonej gąbki morskiej. W homeopatii jest stosowana głównie w leczeniu chorób tarczycy oraz w przypadku dolegliwości układu oddechowego, szczególnie przy suchym, szczekającym kaszlu z uczuciem ucisku w krtani. Zgodnie z zasadami homeopatii, Spongia tosta ma działać na zasadzie „podobne leczy podobne”, gdzie substancje wywołujące określone objawy u osób zdrowych, mają leczyć te same objawy u osób chorych, gdy są podawane w mocno rozcieńczonej formie.

• Strychnos nux vomica

  Strychnos nux vomica to roślina z rodziny loganiowatych, której nasiona zawierają silnie toksyczne alkaloidy: strychninę i brucynę. Działają one jako antagoniści receptorów glicynowych w rdzeniu kręgowym, blokując hamujący przekaźnik – glicynę. Prowadzi to do zwiększonej pobudliwości neuronów i może wywoływać silne skurcze mięśni, a w konsekwencji drgawki oraz sztywność.

• sodu glicerofosforan pięciowodny

  Sodu glicerofosforan pięciowodny to organiczny związek fosforu, który uczestniczy w procesach energetycznych organizmu. Substancja ta pełni istotną rolę w metabolizmie komórkowym, będąc donorem grup fosforanowych niezbędnych do produkcji ATP – podstawowego nośnika energii w komórkach. Działa również jako prekursor fosfolipidów, które są kluczowymi składnikami błon komórkowych, szczególnie w układzie nerwowym.

• sodu selenin bezwodny

  Sodu selenin bezwodny to związek chemiczny zawierający selen w formie przyswajalnej dla organizmu. Jest stosowany głównie jako suplement diety w leczeniu i zapobieganiu niedoborom selenu. Selen jest mikroelementem niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu, szczególnie jako składnik selenoprotein, które pełnią funkcje antyoksydacyjne i wspierają układ odpornościowy.

• sodu benzoesan

  Sodu benzoesan (E211) to organiczny związek chemiczny powszechnie stosowany jako konserwant w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym. Działa poprzez hamowanie wzrostu bakterii i grzybów w środowisku kwaśnym (pH poniżej 4,5), gdzie występuje w formie kwasu benzoesowego przenikającego błony komórkowe mikroorganizmów i zakłócającego ich metabolizm energetyczny.

• siarczan neomycyny

  Siarczan neomycyny to antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania, stosowany głównie miejscowo w leczeniu zakażeń skóry, błon śluzowych oraz oczu. Działa bakteriobójczo poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i śmierci komórki bakteryjnej. Jest skuteczny wobec wielu bakterii Gram-ujemnych (w tym Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli) oraz niektórych Gram-dodatnich.

• salicylan choliny

  Salicylan choliny to organiczny związek chemiczny będący pochodną kwasu salicylowego i choliny. Należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Działa przeciwbólowo, przeciwzapalnie i przeciwgorączkowo poprzez hamowanie aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za proces zapalny, ból i gorączkę.

• sodu kromoglikan

  Sodu kromoglikan jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, który stabilizuje błony komórkowe komórek tucznych (mastocytów), zapobiegając ich degranulacji i uwalnianiu mediatorów zapalnych, takich jak histamina. Dzięki temu mechanizmowi działania substancja ta wykazuje działanie przeciwalergiczne i zapobiega reakcjom nadwrażliwości typu I.

• spiramycyna

  Spiramycyna to antybiotyk makrolidowy, który działa bakteriostatycznie poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych. Wiąże się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego, blokując proces translokacji, co prowadzi do zahamowania wzrostu i namnażania się patogenów. Wykazuje skuteczność wobec bakterii Gram-dodatnich (w tym paciorkowców i gronkowców), niektórych bakterii Gram-ujemnych, a także wobec patogenów atypowych jak Mycoplasma, Chlamydia i Legionella.

• sodu bromek

  Sodu bromek to związek chemiczny składający się z sodu i bromu, który historycznie był stosowany jako lek o działaniu sedatywnym i przeciwdrgawkowym. Działa poprzez zwiększenie aktywności kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w mózgu, co prowadzi do hamowania aktywności neuronalnej i wywołania efektu uspokajającego na ośrodkowy układ nerwowy.

• suchy wyciąg z liścia bluszczu

  Suchy wyciąg z liścia bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum) to substancja roślinna pozyskiwana z liści bluszczu pospolitego (Hedera helix L.). W medycynie jest wykorzystywana głównie jako środek wykrztuśny i mukolityczny w schorzeniach dróg oddechowych. Działa poprzez stymulację wydzielania śluzu w oskrzelach oraz zmniejszanie jego lepkości, co ułatwia odkrztuszanie i oczyszczanie dróg oddechowych.

• sód diwodorofosforan jednowodny

  Sód diwodorofosforan jednowodny (NaH₂PO₄·H₂O) to związek chemiczny będący solą sodową kwasu fosforowego, który ma zastosowanie w medycynie jako składnik środków przeczyszczających, regulatorów pH oraz roztworów buforowych. Działa poprzez przyciąganie wody do jelita, zmiękczając masy kałowe i ułatwiając ich wydalanie. Dodatkowo, utrzymuje odpowiednie pH w układzie pokarmowym, co wspomaga działanie innych leków oraz procesy trawienne.

• seryjna

  Seryjna lub nazywana też sekwencyjna jest specyficzną metodą stymulacji komorowej w kardiologii. To technika zaprogramowania rozrusznika lub kardiowertera-defibrylatora (ICD), która polega na sekwencyjnym pobudzaniu różnych obszarów serca, najczęściej prawej i lewej komory. Służy do optymalizacji synchronizacji skurczu komór serca, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca i zaburzeniami przewodzenia.

• sorbitol

  Sorbitol to organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi cukrowych (polioli), który jest szeroko stosowany w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym. W medycynie sorbitol wykorzystuje się głównie jako środek przeczyszczający, działający osmotycznie. Po podaniu doustnym słabo wchłania się z przewodu pokarmowego, zwiększając ciśnienie osmotyczne w jelicie, co prowadzi do zatrzymania wody w świetle jelita i przyspieszenia pasażu treści jelitowej.

• sód alginian

  Sód alginian (alginian sodu) to sól sodowa kwasu alginowego, otrzymywana z brunatnic morskich (głównie z rodzajów Laminaria i Macrocystis). Jest to naturalny polisacharyd o dużych właściwościach żelujących, który w kontakcie z kwasem żołądkowym tworzy lepką barierę ochronną na powierzchni treści żołądkowej.

• sodu nadtechnecjan

  Sodu nadtechnecjan (Na⁹⁹ᵐTcO₄) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w diagnostyce obrazowej w medycynie nuklearnej. Zawiera radioaktywny izotop technetu-99m (⁹⁹ᵐTc), który emituje promieniowanie gamma o energii 140 keV, idealnej do obrazowania przy użyciu gamma kamery. Po podaniu dożylnym sodu nadtechnecjan gromadzi się w tkankach o zwiększonym przepływie krwi lub specyficznym powinowactwie, takich jak tarczyca, ślinianki, błona śluzowa żołądka oraz naczynia krwionośne.

• saponina

  Saponiny to grupa związków chemicznych pochodzenia roślinnego, występujących naturalnie w wielu gatunkach roślin, takich jak żeń-szeń, lukrecja, soja czy quinoa. Są to glikozydy, które charakteryzują się właściwościami powierzchniowo czynnymi – po rozpuszczeniu w wodzie tworzą pianę, co jest związane z ich amfifilową strukturą molekularną.

• selegilina

  Selegilina to selektywny inhibitor monoaminooksydazy typu B (MAO-B), stosowany głównie w leczeniu choroby Parkinsona. Enzym MAO-B jest odpowiedzialny za rozkład dopaminy w mózgu, a jego blokada przez selegilinę prowadzi do zwiększenia stężenia dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym, co łagodzi objawy parkinsonizmu. Selegilina może być stosowana w monoterapii we wczesnych stadiach choroby lub jako uzupełnienie leczenia lewodopą w stadiach zaawansowanych.

• sepia officinalis

  Sepia officinalis to wyciąg z atramentu mątwy (sepii), stosowany głównie w homeopatii. Substancja ta jest pozyskiwana z woreczka czernidłowego głowonogów z gatunku Sepia officinalis i przetwarzana zgodnie z zasadami farmakopei homeopatycznej. W medycynie homeopatycznej sepia jest stosowana przede wszystkim przy dolegliwościach kobiecych, takich jak zaburzenia miesiączkowania, objawy związane z menopauzą, oraz przy stanach obniżonego nastroju i wyczerpania.

• Symphytum officinale

  Symphytum officinale, znany jako żywokost lekarski, to roślina z rodziny ogórecznikowatych o długiej historii stosowania w medycynie tradycyjnej. Zawiera alantoinę, kwasy roślinne, śluzy, garbniki oraz alkaloidy pirolizydynowe, które odpowiadają za jego działanie przeciwzapalne, ściągające i przyspieszające regenerację tkanek. Żywokost działa głównie poprzez stymulację podziałów komórkowych, co przyspiesza gojenie się ran, złamań i innych urazów tkanek.

• Sulfur

  Siarka (Sulfur) to pierwiastek chemiczny szeroko stosowany w dermatologii ze względu na swoje właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i keratolityczne. Działa poprzez tworzenie siarczków pentationianu wodoru, które są toksyczne dla bakterii i grzybów, jednocześnie redukując keratynę w naskórku, co ułatwia złuszczanie martwych komórek skóry.

• Stramonium

  Stramonium, znany również jako bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium), to roślina zawierająca alkaloidy tropanowe, głównie skopolaminę, atropinę i hioscyjaminę. Te substancje działają antagonistycznie na receptory muskarynowe układu cholinergicznego, blokując działanie acetylocholiny, co prowadzi do efektów antycholinergicznych.

• solidago virga aurea

  Solidago virga aurea, znana również jako nawłoć pospolita lub złota rózga, jest rośliną wykorzystywaną w preparatach fitoterapeutycznych. Substancje aktywne zawarte w nawłoci wykazują przede wszystkim działanie moczopędne, przeciwzapalne oraz przeciwbakteryjne. Główny mechanizm działania opiera się na zwiększeniu diurezy, co pomaga w usuwaniu bakterii z dróg moczowych oraz zapobiega tworzeniu się złogów i kamieni nerkowych.

• silicea

  Silicea, znana również jako dwutlenek krzemu (SiO2), to minerał naturalnie występujący w organizmie ludzkim, głównie w tkance łącznej, skórze, włosach i paznokciach. W medycynie stosowana jest jako substancja homeopatyczna oraz składnik preparatów wspierających zdrowie skóry, włosów i paznokci.

• siarczan amantadyny

  Siarczan amantadyny to pochodna adamantanu, który działa jako inhibitor uwalniania wirusów grypy typu A oraz wykazuje działanie przeciwparkinsonowskie. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów jonowych M2 wirusa grypy, co uniemożliwia uwalnianie materiału genetycznego wirusa do wnętrza komórki gospodarza. W chorobie Parkinsona siarczan amantadyny zwiększa uwalnianie dopaminy z zakończeń nerwowych oraz hamuje jej wychwyt zwrotny, a także wykazuje działanie antagonistyczne wobec receptorów NMDA.

• sodu molibdenian dwuwodny

  Sodu molibdenian dwuwodny to związek chemiczny zawierający molibden, który jest niezbędnym mikroelementem dla organizmu człowieka. Pełni ważną rolę jako kofaktor dla enzymów, takich jak oksydaza ksantynowa, oksydaza aldehydowa i dehydrogenaza siarczynowa. Te enzymy uczestniczą w metabolizmie puryn, alkoholi, niektórych leków oraz detoksykacji siarczanów w organizmie.

• salicylan dwuetyloaminy

  Salicylan dwuetyloaminy to związek chemiczny z grupy salicylanów, który jest stosowany jako składnik aktywny w lekach o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie enzymów cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia stanu zapalnego i odczuwania bólu. Substancja ta działa miejscowo, przenikając przez skórę do tkanek położonych głębiej, gdzie kumuluje się w obszarach objętych stanem zapalnym.

• sulfatiazol srebrowy

  Sulfatiazol srebrowy to substancja czynna z grupy sulfonamidów posiadająca właściwości przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Działa poprzez hamowanie syntezy kwasu foliowego u bakterii, co uniemożliwia im namnażanie się. Dodatkowym atutem tej substancji jest obecność srebra, które wykazuje działanie antyseptyczne i wspomaga walkę z drobnoustrojami. Sulfatiazol srebrowy stosowany jest głównie zewnętrznie w leczeniu zakażonych ran, oparzeń, owrzodzeń oraz innych uszkodzeń skóry.

• suksametonium chlorek

  Suksametonium chlorek (chlorek sukcynylocholiny) to krótko działający lek zwiotczający mięśnie, który należy do grupy niedepolaryzujących środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Mechanizm jego działania polega na wiązaniu się z receptorami acetylocholinowymi na płytce motorycznej, co powoduje depolaryzację błony postsynaptycznej i w konsekwencji zwiotczenie mięśni.

• sok z mniszka lekarskiego

  Sok z mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale) to naturalny ekstrakt pozyskiwany z liści i korzeni tej rośliny, znany ze swoich właściwości leczniczych. Działa głównie jako środek moczopędny, żółciopędny i przeciwzapalny. Mechanizm działania opiera się na obecności związków bioaktywnych, takich jak taraksasterole, flawonoidy i inulina, które stymulują produkcję żółci, zwiększają diurezę i wykazują działanie hepatoprotekcyjne.