Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cardilopin 2,5 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania dotyczące bezpieczeństwa stosowania amlodypiny stanowią istotny element oceny ryzyka związanego z wykorzystaniem tego leku w praktyce klinicznej. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat wpływu amlodypiny na płodność, rozrodczość oraz potencjalne działanie rakotwórcze i mutagenne, uzyskane w trakcie badań na modelach zwierzęcych.¹

Toksyczny wpływ na płodność i rozrodczość

W badaniach przedklinicznych oceniających wpływ amlodypiny na rozród, przeprowadzonych na szczurach i myszach, zaobserwowano istotne zaburzenia procesów fizjologicznych związanych z reprodukcją. U badanych zwierząt odnotowano opóźnienie terminu porodu, znaczące wydłużenie czasu jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Należy podkreślić, że efekty te wystąpiły po zastosowaniu dawek amlodypiny około 50-krotnie przekraczających maksymalną dawkę zalecaną u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała).²

Wpływ na płodność

W zakresie wpływu na płodność przeprowadzono dwa kluczowe badania na szczurach:

• W pierwszym badaniu amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (co odpowiada dawce ośmiokrotnie większej od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi wynoszącej 10 mg, w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazała wpływu na płodność szczurów. Badanie obejmowało samce, którym podawano lek przez 64 dni, oraz samice otrzymujące lek przez 14 dni przed parowaniem.³
• W drugim badaniu samcom szczurów podawano amlodypinę w postaci bezylanu przez 30 dni, w dawce porównywalnej do dawki stosowanej u ludzi (w przeliczeniu na mg/kg). W tym przypadku odnotowano istotne zmiany hormonalne i fizjologiczne: zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu w osoczu, a także zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz liczby komórek Sertoliego.⁴

Potencjał rakotwórczy i mutagenny

Badania przedkliniczne obejmowały również ocenę potencjału rakotwórczego i mutagennego amlodypiny:

• Ocena potencjału rakotwórczego przeprowadzona została na szczurach i myszach, którym podawano amlodypinę w karmie przez okres dwóch lat. Stosowano dawki 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę. W żadnej z badanych grup nie stwierdzono cech działania rakotwórczego leku.⁵
• Warto zauważyć, że największa zastosowana dawka (2,5 mg/kg/dobę) była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki dla myszy, lecz nie dla szczurów. W przypadku myszy dawka ta była zbliżona, a u szczurów dwukrotnie większa od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi wynoszącej 10 mg (w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała).⁶
• Przeprowadzone badania mutagenności nie wykazały działań związanych z podawanym lekiem zarówno na poziomie genów, jak i chromosomów.⁷

Istotną informacją dla kontekstu interpretacji wyników badań jest fakt, że przeliczenia dawek oparte zostały na masie ciała pacjenta przyjętej jako 50 kg.⁸