Właściwości farmakokinetyczne
Merkaptopuryna
Merkaptopuryna (6-merkaptopuryna) charakteryzuje się znaczną zmiennością farmakokinetyczną, co ma istotne implikacje kliniczne podczas stosowania preparatu Mercaptopurinum VIS. Biodostępność doustna wynosi średnio 16% (zakres 5-37%) podanej dawki, co jest wynikiem intensywnego efektu pierwszego przejścia. Okres półtrwania samej merkaptopuryny to około 90±30 minut, natomiast aktywne metabolity utrzymują się dłużej, około 5 godzin, co wpływa na utrzymanie efektu terapeutycznego. Klirens leku jest wysoki i wynosi 4832±2562 ml/min, co wskazuje na szybki metabolizm i eliminację. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczone, co ogranicza potencjalne działanie w ośrodkowym układzie nerwowym.
Właściwości farmakokinetyczne merkaptopuryny
Merkaptopuryna (6-merkaptopuryna) wykazuje zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne podczas stosowania leku Mercaptopurinum VIS. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów, jakim podlega ta substancja w organizmie pacjenta.1
Biodostępność
Biodostępność doustnej postaci merkaptopuryny charakteryzuje się znaczącą zmiennością międzyosobniczą. Zjawisko to wiąże się prawdopodobnie z intensywnym efektem pierwszego przejścia, jakiemu podlega lek po podaniu doustnym. W badaniach przeprowadzonych na grupie siedmiorga dzieci, którym podawano merkaptopurynę w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała, średnia biodostępność wynosiła 16% podanej dawki, przy czym obserwowano szeroką rozpiętość wartości – od 5% do nawet 37%.2
Parametry farmakokinetyczne
Okres półtrwania merkaptopuryny w organizmie wynosi około 90±30 minut. Należy jednak zwrócić uwagę, że aktywne metabolity leku charakteryzują się dłuższym okresem półtrwania, wynoszącym około 5 godzin, co ma istotne znaczenie dla utrzymania efektu terapeutycznego Mercaptopurinum VIS.3
Klirens merkaptopuryny osiąga wartość 4832±2562 ml/min, co wskazuje na szybki metabolizm i eliminację substancji z organizmu.4
Dystrybucja w organizmie
Przenikanie merkaptopuryny do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczone – jedynie nieznaczne ilości substancji są w stanie przekroczyć barierę krew-mózg. Jest to istotna informacja z punktu widzenia potencjalnego działania leku w ośrodkowym układzie nerwowym.5
Metabolizm i eliminacja
Główną drogą eliminacji merkaptopuryny z organizmu jest jej biotransformacja. Tylko około 7% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki w ciągu 12 godzin od podania preparatu Mercaptopurinum VIS.6
Kluczowym enzymem katalizującym przemiany merkaptopuryny jest oksydaza ksantynowa. Pod jej wpływem lek ulega przekształceniu do nieaktywnego metabolitu – kwasu 6-tiomoczowego, który następnie jest wydalany z moczem.7
| Parametr farmakokinetyczny | Wartość |
|---|---|
| Biodostępność | 16% (zakres 5-37%) |
| Okres półtrwania leku | 90±30 minut |
| Okres półtrwania aktywnych metabolitów | około 5 godzin |
| Klirens | 4832±2562 ml/min |
| Wydalanie w postaci niezmienionej przez nerki | około 7% w ciągu 12 godzin |
| Główny enzym metabolizujący | oksydaza ksantynowa |
| Główny metabolit | kwas 6-tiomoczowy (nieaktywny) |
| Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego | nieznaczne |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania