Właściwości farmakokinetyczne
Merkaptopuryna

Merkaptopuryna (6-merkaptopuryna) charakteryzuje się znaczną zmiennością farmakokinetyczną, co ma istotne implikacje kliniczne podczas stosowania preparatu Mercaptopurinum VIS. Biodostępność doustna wynosi średnio 16% (zakres 5-37%) podanej dawki, co jest wynikiem intensywnego efektu pierwszego przejścia. Okres półtrwania samej merkaptopuryny to około 90±30 minut, natomiast aktywne metabolity utrzymują się dłużej, około 5 godzin, co wpływa na utrzymanie efektu terapeutycznego. Klirens leku jest wysoki i wynosi 4832±2562 ml/min, co wskazuje na szybki metabolizm i eliminację. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczone, co ogranicza potencjalne działanie w ośrodkowym układzie nerwowym.

Właściwości farmakokinetyczne merkaptopuryny

Merkaptopuryna (6-merkaptopuryna) wykazuje zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne podczas stosowania leku Mercaptopurinum VIS. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów, jakim podlega ta substancja w organizmie pacjenta.1

Biodostępność

Biodostępność doustnej postaci merkaptopuryny charakteryzuje się znaczącą zmiennością międzyosobniczą. Zjawisko to wiąże się prawdopodobnie z intensywnym efektem pierwszego przejścia, jakiemu podlega lek po podaniu doustnym. W badaniach przeprowadzonych na grupie siedmiorga dzieci, którym podawano merkaptopurynę w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała, średnia biodostępność wynosiła 16% podanej dawki, przy czym obserwowano szeroką rozpiętość wartości – od 5% do nawet 37%.2

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania merkaptopuryny w organizmie wynosi około 90±30 minut. Należy jednak zwrócić uwagę, że aktywne metabolity leku charakteryzują się dłuższym okresem półtrwania, wynoszącym około 5 godzin, co ma istotne znaczenie dla utrzymania efektu terapeutycznego Mercaptopurinum VIS.3

Klirens merkaptopuryny osiąga wartość 4832±2562 ml/min, co wskazuje na szybki metabolizm i eliminację substancji z organizmu.4

Dystrybucja w organizmie

Przenikanie merkaptopuryny do płynu mózgowo-rdzeniowego jest ograniczone – jedynie nieznaczne ilości substancji są w stanie przekroczyć barierę krew-mózg. Jest to istotna informacja z punktu widzenia potencjalnego działania leku w ośrodkowym układzie nerwowym.5

Metabolizm i eliminacja

Główną drogą eliminacji merkaptopuryny z organizmu jest jej biotransformacja. Tylko około 7% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki w ciągu 12 godzin od podania preparatu Mercaptopurinum VIS.6

Kluczowym enzymem katalizującym przemiany merkaptopuryny jest oksydaza ksantynowa. Pod jej wpływem lek ulega przekształceniu do nieaktywnego metabolitu – kwasu 6-tiomoczowego, który następnie jest wydalany z moczem.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Biodostępność 16% (zakres 5-37%)
Okres półtrwania leku 90±30 minut
Okres półtrwania aktywnych metabolitów około 5 godzin
Klirens 4832±2562 ml/min
Wydalanie w postaci niezmienionej przez nerki około 7% w ciągu 12 godzin
Główny enzym metabolizujący oksydaza ksantynowa
Główny metabolit kwas 6-tiomoczowy (nieaktywny)
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego nieznaczne
  1. 25.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl