Dawkowanie i sposób podawania
Entecavir Aurovitas 1 mg
Entecavir Aurovitas jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, dostępny w tabletkach o dawkach 0,5 mg i 1 mg. Dawkowanie zależy od wcześniejszego leczenia oraz stanu czynnościowego wątroby: u pacjentów nieleczonych analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby zaleca się 0,5 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością na lamiwudynę (LVDr) lub niewyrównaną czynnością wątroby dawka wynosi 1 mg raz na dobę, podawana na czczo. Terapia powinna być prowadzona przez co najmniej 12 miesięcy po serokonwersji HBeAg lub do uzyskania serokonwersji HBs, z regularnym monitorowaniem skuteczności. U dzieci i młodzieży dawkowanie jest uzależnione od masy ciała, przy czym pacjenci powyżej 32,6 kg otrzymują 0,5 mg raz dziennie, a młodsi stosują roztwór doustny. U pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością leczenie nie powinno być przerywane.
Dawkowanie i sposób podawania leku Entecavir Aurovitas
Terapia z wykorzystaniem leku Entecavir Aurovitas powinna być rozpoczęta przez lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 0,5 mg oraz 1 mg, co pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania w zależności od stanu klinicznego pacjenta.1
Dawkowanie u pacjentów dorosłych
Dawkowanie entekawiru zależy od wcześniejszego leczenia przeciwwirusowego oraz stanu czynnościowego wątroby:2
- Pacjenci nieleczeni wcześniej analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby: zalecana dawka wynosi 0,5 mg raz na dobę, podawana przed posiłkiem lub po posiłku.3
- Pacjenci niereagujący na wcześniejsze leczenie lamiwudyną (tzn. ze stwierdzoną wiremią w trakcie terapii lamiwudyną lub z obecnością mutacji warunkujących oporność na lamiwudynę [LVDr]): zalecana dawka wynosi 1 mg raz na dobę, którą należy podawać na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku).4 W przypadku stwierdzenia mutacji LVDr, należy rozważyć terapię skojarzoną entekawirem z innym lekiem przeciwwirusowym (który nie wykazuje oporności krzyżowej z lamiwudyną i entekawirem) zamiast monoterapii entekawirem.5
- Pacjenci z niewyrównaną czynnością wątroby: zalecana dawka wynosi 1 mg raz na dobę, podawana na czczo (ponad 2 godziny przed posiłkiem i ponad 2 godziny po posiłku).6
Czas trwania leczenia u dorosłych
Optymalny czas leczenia nie został jednoznacznie określony. Zaprzestanie terapii można rozważyć w następujących przypadkach:7
- U pacjentów z dodatnim HBeAg: leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 12 miesięcy po uzyskaniu serokonwersji HBe (definiowanej jako zanik HBeAg i DNA HBV oraz pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie minimum 3-6 miesięcy) lub do uzyskania serokonwersji HBs, lub do momentu stwierdzenia utraty skuteczności terapii.8
- U pacjentów z ujemnym HBeAg: leczenie należy prowadzić przynajmniej do uzyskania serokonwersji HBs lub do momentu stwierdzenia utraty skuteczności leczenia. W przypadku terapii trwającej dłużej niż 2 lata, zaleca się przeprowadzanie regularnej oceny w celu potwierdzenia, że wybrany sposób leczenia pozostaje odpowiedni dla pacjenta.9
Ważne: nie zaleca się zaprzestania leczenia u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością wątroby.10
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
Decyzja o rozpoczęciu leczenia u dzieci i młodzieży powinna opierać się na dokładnej analizie indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem aktualnych wytycznych terapeutycznych dla tej grupy wiekowej, w tym informacji z początkowego badania histologicznego. Przy rozważaniu długotrwałej terapii należy zestawić korzyści wynikające z utrzymującej się supresji wirusologicznej z potencjalnymi zagrożeniami związanymi z przedłużonym leczeniem, w tym z ryzykiem pojawienia się opornego wirusa zapalenia wątroby typu B.11
Przed rozpoczęciem leczenia należy spełnić następujące kryteria:12
- U dzieci i młodzieży z wyrównaną czynnością wątroby i dodatnim wynikiem HBeAg – aktywność AlAT w surowicy powinna być trwale podwyższona przez co najmniej 6 miesięcy przed rozpoczęciem leczenia.
- U pacjentów z ujemnym wynikiem HBeAg – aktywność AlAT w surowicy powinna być trwale podwyższona przez co najmniej 12 miesięcy przed rozpoczęciem leczenia.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała pacjenta:13
- Pacjenci o masie ciała co najmniej 32,6 kg: dobowa dawka w postaci jednej tabletki 0,5 mg, z posiłkiem lub bez.
- Pacjenci o masie ciała poniżej 32,6 kg: zaleca się stosowanie entekawiru w postaci roztworu doustnego (należy sprawdzić dostępność tej formy leku).
Czas trwania leczenia u dzieci i młodzieży
Podobnie jak u dorosłych, optymalny czas leczenia u dzieci i młodzieży nie został jednoznacznie określony. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi praktyki klinicznej, zaprzestanie leczenia można rozważyć w następujących przypadkach:14
- U dzieci i młodzieży z dodatnim wynikiem HBeAg: leczenie należy prowadzić przez co najmniej 12 miesięcy po osiągnięciu niewykrywalnego stężenia DNA HBV oraz po serokonwersji HBeAg (zanik HBeAg i pojawienie się przeciwciał anty-HBe w dwóch kolejnych próbkach surowicy pobranych w odstępie przynajmniej 3-6 miesięcy) lub do uzyskania serokonwersji HBs, lub do momentu stwierdzenia utraty skuteczności leczenia. Po zaprzestaniu leczenia należy regularnie kontrolować aktywność AlAT i miano DNA HBV w surowicy.15
- U dzieci i młodzieży z ujemnym wynikiem HBeAg: leczenie należy prowadzić do uzyskania serokonwersji HBs lub do momentu stwierdzenia utraty skuteczności leczenia.16
Należy zaznaczyć, że farmakokinetyka entekawiru nie była badana u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.17
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku: nie jest konieczna modyfikacja dawki w zależności od wieku pacjenta. Należy jednak dostosować dawkę do wydolności nerek.18
Płeć i rasa: nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w zależności od płci lub rasy pacjenta.19
Niewydolność wątroby: u pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.20
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
Klirens entekawiru zmniejsza się wraz ze spadkiem klirensu kreatyniny.21 U pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min, w tym u chorych poddawanych hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD), zaleca się modyfikację dawkowania.<sup data-drug="Entecavir Aurovitas" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Zaleca się modyfikację dawkowania u pacjentów z klirensem kreatyniny 22
Preferowane jest zmniejszenie dawki dobowej entekawiru w postaci roztworu doustnego. Alternatywnie, gdy roztwór doustny jest niedostępny, można zwiększyć odstępy pomiędzy kolejnymi dawkami tabletek.23
Ze względu na fakt, że schemat modyfikacji dawkowania określono na podstawie ekstrapolacji ograniczonej liczby danych, a bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały klinicznie potwierdzone, należy ściśle monitorować odpowiedź wirusologiczną.24
| Klirens kreatyniny (ml/min) | Dawkowanie entekawiru* | |
|---|---|---|
| Nieleczeni uprzednio analogami nukleozydów | Brak odpowiedzi na lamiwudynę lub niewyrównana czynność wątroby | |
| ≥ 50 | 0,5 mg raz na dobę | 1 mg raz na dobę |
| 30-49 | 0,25 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 48 godzin | 0,5 mg raz na dobę |
| 10-29 | 0,15 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 72 godziny | 0,3 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 48 godzin |
| <10 | 0,05 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 5 do 7 dni | 0,1 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 72 godziny |
| Hemodializa lub CAPD** | 0,05 mg raz na dobę* lub 0,5 mg co 5 do 7 dni | |
* W przypadku dawek <0,5 mg, zalecany jest entekawir w postaci roztworu doustnego.
** W dniu hemodializy entekawir należy podawać po zabiegu hemodializy.<sup data-drug="Entecavir Aurovitas" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="* w przypadku dawek 25
Sposób podawania
Entecavir Aurovitas jest przeznaczony do podawania doustnego.26 W zależności od wskazań i stanu klinicznego pacjenta, lek może być przyjmowany z posiłkiem lub bez, lub na czczo (co najmniej 2 godziny przed i 2 godziny po posiłku) zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w poprzednich sekcjach.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania