zakażenie grzybicze pochwy
Wskazanie

Zakażenie grzybicze pochwy, znane również jako kandydoza pochwy, to jedna z najczęstszych infekcji intymnych u kobiet. Szacuje się, że około 75% kobiet doświadczy co najmniej jednego epizodu grzybicy pochwy w ciągu życia. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym jest Candida albicans, odpowiedzialna za około 80-90% przypadków, choć inne gatunki grzybów z rodzaju Candida również mogą wywoływać infekcję.

Zakażenie to najczęściej występuje w wyniku zaburzenia równowagi mikrobiologicznej pochwy, co może być spowodowane antybiotykoterapią, cukrzycą, ciążą, stosowaniem antykoncepcji hormonalnej, immunosupresją lub noszeniem niewłaściwej bielizny. Charakterystycznymi objawami są: białe, serowate upławy o kwaśnym zapachu, świąd i pieczenie sromu oraz pochwy, zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej, dyskomfort podczas współżycia oraz bolesne oddawanie moczu.

W leczeniu zakażeń grzybiczych pochwy stosuje się przede wszystkim leki przeciwgrzybicze w postaci miejscowej (kremy, globulki, tabletki dopochwowe) lub doustnej. W Polsce dostępne są preparaty zawierające substancje takie jak: klotrymazol (Clotrimazolum GSK, Canesten), natamycyna (Pimafucin), nystatyna (Nystatyna GSK), flukonazol (Fluconazole Polfarmex, Flukonazol Actavis), itrakonazol (Orungal, Itrax) czy mikonazol (Gyno-Pevaryl). W przypadkach opornych na standardowe leczenie stosuje się preparaty złożone lub dłuższe kuracje.

Największą trudnością w leczeniu zakażeń grzybiczych pochwy jest ich nawrotowy charakter. Około 5-8% kobiet doświadcza nawracających infekcji (4 lub więcej epizodów w ciągu roku), co znacząco wpływa na jakość życia. Kolejnym wyzwaniem jest rosnąca oporność niektórych szczepów Candida na standardowe leki przeciwgrzybicze, szczególnie w przypadku gatunków non-albicans. Istotnym problemem jest także nieodpowiednia samodiagnostyka i samoleczenie przez pacjentki, co może prowadzić do maskowania innych chorób o podobnych objawach lub niewłaściwego stosowania leków przeciwgrzybiczych.

W przypadku nawracających zakażeń zaleca się diagnostykę w kierunku czynników predysponujących, takich jak cukrzyca czy niedobory odporności, oraz wdrożenie leczenia profilaktycznego. Ważnym elementem terapii jest również edukacja pacjentek w zakresie higieny intymnej i modyfikacji stylu życia, co może zmniejszyć ryzyko nawrotów.