Leki w grupie
„leki na zaburzenia seksualne”

Leki na zaburzenia seksualne to grupa środków farmakologicznych stosowanych w terapii dysfunkcji seksualnych u mężczyzn i kobiet. U mężczyzn najczęściej stosowane są w leczeniu zaburzeń erekcji, natomiast u kobiet – w przypadku obniżonego libido czy zaburzeń podniecenia seksualnego.

W przypadku mężczyzn, dominującą grupą są inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), które zwiększają przepływ krwi do ciał jamistych prącia poprzez blokowanie enzymu rozkładającego cGMP, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich i zwiększenia napływu krwi. Do tej grupy należą: sildenafil (Viagra, Maxigra, Sildenafil Medana), tadalafil (Cialis, Tadalafil Mylan), wardenafil (Levitra) oraz awanafil (Spedra).

Inną grupą leków stosowanych w zaburzeniach seksualnych są preparaty hormonalne, w tym testosteron (Nebido, Androtardyl) stosowany u mężczyzn z hipogonadyzmem, który może objawiać się obniżonym popędem płciowym. U kobiet w okresie menopauzy mogą być stosowane preparaty estrogenowe, które łagodzą objawy takie jak suchość pochwy (np. Ovestin, Vagifem).

W leczeniu przedwczesnego wytrysku stosuje się selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jak dapoksetyna (Priligy), a także miejscowe środki znieczulające zawierające lidokainę i prilokainę (np. Fortacin).

U kobiet z hipoaktywnym zaburzeniem pożądania seksualnego stosuje się flibanserin (Addyi) działający na receptory serotoninowe i dopaminowe w mózgu, oraz bremelanotyd (Vyleesi) – agonistę receptorów melanokortynowych.

Główną zaletą stosowania leków na zaburzenia seksualne jest możliwość skutecznego przywrócenia prawidłowych funkcji seksualnych, co przekłada się na poprawę jakości życia i satysfakcji z relacji intymnych. Leki te często pozwalają na szybkie uzyskanie efektu terapeutycznego i mogą być stosowane doraźnie (jak w przypadku inhibitorów PDE-5).

Należy jednak pamiętać o potencjalnych zagrożeniach. Inhibitory PDE-5 mogą powodować bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, zaburzenia widzenia, a w rzadkich przypadkach priapizm (przedłużającą się, bolesną erekcję). Przeciwwskazane są u pacjentów przyjmujących azotany z powodu choroby wieńcowej. Leki hormonalne niosą ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, nowotworowych czy wątrobowych. Flibanserin może powodować senność i interakcje z alkoholem, a SSRI – zaburzenia libido i funkcji seksualnych (paradoksalnie).

Ze względu na mechanizm działania i zastosowanie kliniczne, leki na zaburzenia seksualne można podzielić na: leki stosowane w zaburzeniach erekcji (inhibitory PDE-5), leki hormonalne (testosteron, estrogeny), leki na przedwczesny wytrysk (SSRI, środki miejscowo znieczulające) oraz leki zwiększające libido u kobiet (flibanserin, bremelanotyd).