Rokowanie w zaburzeniu symulowanym (Factitious disorder) – przewidywanie wyników

Rokowanie w przypadku pacjentów z zaburzeniem symulowanym jest ogólnie uważane za niekorzystne. ¹ Każda osoba z tym zaburzeniem ma inną prognozę, co sprawia, że indywidualne przewidywanie przebiegu choroby jest trudne. ²

Czas trwania zaburzenia

Przebieg zaburzenia symulowanego może być zróżnicowany czasowo. W niektórych przypadkach stan ten może utrzymywać się przez lata lub nawet dekady, podczas gdy inne przypadki ulegają poprawie w ciągu kilku miesięcy od pojawienia się pierwszych objawów. ² Badania wykazały, że zaburzenie to może ustąpić nagle, zwykle po rozpoznaniu problemu przez bliskich lub personel medyczny. ²

Odpowiedź na leczenie

Jednym z głównych czynników wpływających na rokowanie jest podejście pacjenta do leczenia. Niestety, większość pacjentów z zaburzeniem symulowanym, gdy zostaje skonfrontowana z faktami, zaprzecza swoim zachowaniom, a bardzo niewielu wyraża zgodę na leczenie. ¹ Wiele osób z tym zaburzeniem unika szukania pomocy lub nie stosuje się do zaleconego planu terapeutycznego. ²

Spośród tych pacjentów, którzy rozpoczynają terapię, większość przedwcześnie ją przerywa. ¹ Istnieją jednak dowody wskazujące, że pacjenci, którzy wytrwale uczestniczą w długoterminowej terapii, mogą osiągnąć korzystne wyniki. ¹

Współistniejące schorzenia psychiczne

Pacjenci z zaburzeniem symulowanym często cierpią na współistniejące schorzenia psychiatryczne, co może wpływać na rokowanie. Najczęstszą współistniejącą chorobą jest depresja. ¹ Na rokowanie wpływają następujące czynniki:

• Pacjenci ze współistniejącymi zaburzeniami nastroju mają zwykle lepsze rokowanie ¹
• Osoby z zaburzeniami lękowymi również mogą mieć lepszą prognozę ¹
• Współistniejące zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych nie wykluczają pozytywnego rokowania ¹
• Zaburzenia osobowości, szczególnie zaburzenie osobowości typu borderline, często współwystępują z zaburzeniem symulowanym i zazwyczaj wiążą się z gorszym rokowaniem ¹

Powikłania i oczekiwana długość życia

W zaburzeniu symulowanym istnieje ryzyko wystąpienia zagrażających życiu powikłań, które mogą gwałtownie wpłynąć na oczekiwaną długość życia pacjenta. ² Wynika to z faktu, że pacjenci celowo wywołują u siebie objawy lub choroby, co może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.

Historia traumy i nadużyć

Długotrwałe problemy ze zdrowiem psychicznym mogą dotykać osoby, które doświadczyły nadużyć, ale dostępne jest leczenie, które może poprawić rokowanie. ² Dla osób z zaburzeniem symulowanym, które mają historię traumy, ważne jest, aby pamiętały, że nie są same i dostępna jest profesjonalna pomoc.

Czynniki wpływające na rokowanie

Podsumowując, na rokowanie w zaburzeniu symulowanym wpływają:

• Gotowość pacjenta do uznania problemu i podjęcia leczenia ^{1 2}
• Wytrwałość w długoterminowej terapii ¹
• Rodzaj i nasilenie współistniejących zaburzeń psychicznych ¹
• Obecność zaburzeń osobowości, szczególnie typu borderline ¹
• Rozpoznanie problemu przez bliskich lub personel medyczny ²
• Czas trwania zaburzenia przed rozpoznaniem i rozpoczęciem leczenia ²
• Powaga powikłań medycznych wywołanych przez zachowania pacjenta ²