przewlekłe aktywne zapalenie wątroby
Wskazanie
Przewlekłe aktywne zapalenie wątroby (PAZW) to schorzenie charakteryzujące się postępującym procesem zapalnym wątroby, który utrzymuje się przez co najmniej 6 miesięcy, prowadząc do stopniowego uszkodzenia miąższu wątroby. Najczęściej rozwija się w wyniku zakażenia wirusami hepatotropowymi (głównie HBV, HCV), chorób autoimmunologicznych, nadużywania alkoholu lub działania leków hepatotoksycznych. W obrazie klinicznym dominują zmęczenie, żółtaczka, powiększenie wątroby i śledziony oraz objawy nadciśnienia wrotnego w zaawansowanych przypadkach.
W leczeniu przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby kluczowe jest ustalenie czynnika etiologicznego. W przypadku zakażenia HBV stosuje się leki przeciwwirusowe takie jak entekawir (Baraclude), tenofowir (Viread), lamiwudyna (Epivir, Zeffix) lub pegylowany interferon alfa (Pegasys, PegIntron). Przy zakażeniu HCV standardem terapeutycznym są obecnie leki przeciwwirusowe o bezpośrednim działaniu (DAA) jak sofosbuwir/ledipaswir (Harvoni), sofosbuwir/welpataswir (Epclusa), glekaprewir/pibrentaswir (Maviret) czy grazoprewir/elbaswir (Zepatier).
W autoimmunologicznym zapaleniu wątroby stosuje się leczenie immunosupresyjne: prednizon (Encorton), azatioprynę (Imuran, Azathioprine VIS) lub mykofenolan mofetylu (CellCept, Myfortic). Ważne jest również leczenie objawowe i wspomagające funkcję wątroby, gdzie stosuje się preparaty takie jak kwas ursodeoksycholowy (Ursopol, Ursocam, Proursan), fosfolipidy (Essentiale Forte, Esseliv Forte) oraz preparaty z ostropestu plamistego (Sylimarol, Sylimaron).
Największe trudności w leczeniu PAZW wiążą się z późnym rozpoznaniem choroby (często bezobjawowej w początkowych stadiach), opornością na leczenie przeciwwirusowe w przypadku zakażeń HBV/HCV, oraz z postępującym włóknieniem prowadzącym do marskości wątroby i jej powikłań. Wyzwaniem pozostaje również monitorowanie skuteczności terapii i dostosowywanie dawek leków w przypadku upośledzenia funkcji wątroby. U pacjentów z zaawansowaną chorobą, u których doszło do rozwoju marskości, jedyną opcją terapeutyczną może być przeszczepienie wątroby. Istotnym problemem jest także zapobieganie nawrotom choroby po zakończeniu leczenia, szczególnie w przypadkach autoimmunologicznych.