zapalenie zewnętrznego przewodu słuchowego
Wskazanie

Zapalenie zewnętrznego przewodu słuchowego (ZZPS) to stan zapalny kanału słuchowego między małżowiną uszną a błoną bębenkową. Schorzenie to może być spowodowane przez bakterie (najczęściej Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus) lub grzyby (najczęściej z rodzaju Aspergillus i Candida). Czynnikami predysponującymi są: wilgotne środowisko, uszkodzenie nabłonka przewodu (np. przy czyszczeniu patyczkami), zmiany anatomiczne, ciała obce, a także choroby ogólnoustrojowe jak cukrzyca czy niedobory odporności.

Objawy ZZPS obejmują silny ból ucha (zwłaszcza przy manipulacji małżowiną), świąd, uczucie pełności w uchu, wyciek wydzieliny z przewodu słuchowego oraz czasowe pogorszenie słuchu. W ciężkich przypadkach może wystąpić gorączka oraz powiększenie okolicznych węzłów chłonnych. W przewlekłej postaci objawy są mniej nasilone, ale utrzymują się dłużej niż 3 miesiące.

W leczeniu ZZPS stosuje się najczęściej miejscowe preparaty zawierające antybiotyki i/lub kortykosteroidy. W Polsce dostępne są takie leki jak: Dicortineff, Cipronex krople do uszu, Dexapolcort N, Sofradex, Otomize, Auricin czy Budesonid + Ciprofloxacin. W przypadkach grzybiczych zapalenia stosuje się preparaty przeciwgrzybicze jak Clotrimazolum. Przy znacznym obrzęku przewodu słuchowego konieczne może być założenie sączka ułatwiającego odpływ wydzieliny i lepszą penetrację leków.

Największymi trudnościami w leczeniu ZZPS są nawroty choroby, szczególnie u osób narażonych na częsty kontakt z wodą (tzw. ucho pływaka), a także oporne na leczenie zakażenia w przypadku przewlekłych zapaleń. Problematyczne bywa również prawidłowe podawanie kropli usznych – pacjenci często nie potrafią zapewnić właściwej ekspozycji przewodu słuchowego na lek. U diabetyków oraz osób z obniżoną odpornością może rozwinąć się złośliwa postać zapalenia (otitis externa maligna), która wymaga intensywnego leczenia ogólnoustrojowego i hospitalizacji, gdyż stanowi zagrożenie życia.