Twój portal informacji medycznej

Oceń nasz portal

Jak podoba Ci się nasza nowa strona internetowa?



Głosowanie i oglądanie wyników są dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się.

Aktualizacja bazy 2020-02-25 01:52:27

Decyzje GIF

Brak decyzji GIF dla wybranego leku.
Symbicort® Turbuhaler®
Rxinhal. proszkowyBudesonide + Formoterol80/4,5 µg/dawkę60 dawek (1 poj.)100%74,88
Symbicort® Turbuhaler®
Rxinhal. proszkowyBudesonide + Formoterol80/4,5 µg/dawkę60 dawek (1 inhal.)100%75,10R(1)24,40S(2)bezpł.
Symbicort® Turbuhaler®
Rxinhal. proszkowyBudesonide + Formoterol320/9 µg/dawkę60 dawek (1 poj.)100%145,42
Symbicort® Turbuhaler®
Rxinhal. proszkowyBudesonide + Formoterol320/9 µg/dawkę60 dawek (1 inhal.)100%127,58R(3)19,88S(2)bezpł.
Symbicort® Turbuhaler®
Rxinhal. proszkowyBudesonide + Formoterol160/4,5 µg/dawkę60 dawek (1 poj.)100%85,37
Symbicort® Turbuhaler®
Rxinhal. proszkowyBudesonide + Formoterol160/4,5 µg/dawkę60 dawek (1 inhal.)100%X
Symbicort® Turbuhaler®
Rxinhal. proszkowyBudesonide + Formoterol160/4,5 µg/dawkę120 dawek (1 inhal.)100%127,13R(3)19,85S(2)bezpł.
  1) Astma
  2) Pacjenci 75+
Przysługuje uprawnionym pacjentom we wskazaniach określonych w decyzji o objęciu refundacją. Jeżeli lek jest refundowany we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach, to jest w nich wszystkich bezpłatny dla pacjenta. Jeżeli natomiast lek jest refundowany w określonych wskazaniach, to jest bezpłatny dla seniorów tylko i wyłącznie w tych właśnie wskazaniach.   3) Astma
Przewlekła obturacyjna choroba płuc
 
WskazaniaPreparat w dawce 80 µg+4,5 µg jest przeznaczony do systematycznego leczenia osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku 6 lat i powyżej. Lek jest przeznaczony do systematycznego leczenia pacjentów z astmą oskrzelową, u których wskazane jest jednoczesne stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów i długo działających agonistów receptorów b2-adrenergicznych, gdy: leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi wziewnymi agonistami receptorów b2-adrenergicznych stosowanymi doraźnie nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów choroby lub objawy choroby są odpowiednio kontrolowane za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów i długo działających agonistów receptorów b2-adrenergicznych stosowanych osobno. Uwaga: dawka (80 µg+4,5 µg/dawkę inhalacyjną) nie jest zalecana do leczenia pacjentów z ciężką postacią astmy. Preparat w dawce 160 µg+4,5 µg i w dawce 320 µg+9 µg jest przeznaczony do systematycznego leczenia osób dorosłych i młodzieży (od 12 rż. i starszych) z astmą oskrzelową, u których wskazane jest jednoczesne stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów i długo działających agonistów receptorów b2-adrenergicznych, gdy: leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi wziewnymi agonistami receptorów b2-adrenergicznych stosowanymi doraźnie nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów choroby lub objawy choroby są odpowiednio kontrolowane za pomocą wziewnych glikokortykosteroidów i długo działających agonistów receptorów b2-adrenergicznych stosowanych osobno. Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Lek jest wskazany do objawowego leczenia pacjentów dorosłych, w wieku 18 lat i powyżej, z POChP z natężoną objętością wydechową pierwszosekundową (FEV1) <70% wartości należnej (po podaniu leku rozszerzającego oskrzela) i zaostrzeniem choroby w wywiadzie mimo systematycznej terapii lekami rozszerzającymi oskrzela.DawkowanieAstma. Preparat nie jest przeznaczony do rozpoczynania leczenia astmy. Dawkowanie należy ustalać indywidualnie, zależnie od stopnia ciężkości choroby. Należy zwrócić na to szczególną uwagę zarówno w momencie rozpoczynania leczenia, jak i podczas ustalania dawki podtrzymującej. Jeśli u pacjenta jest konieczne zastosowanie budezonidu i/lub formoterolu w dawkach innych niż w preparacie leczenie powinno być uzupełnione odpowiednią dawką wziewnych b2-mimetyków i/lub glikokortykosteroidów. Należy przestrzegać zasady podawania najmniejszej dawki podtrzymującej, zapewniającej opanowanie objawów choroby. Stan pacjenta powinien być regularnie oceniany przez lekarza, tak by stosowana dawka produktu leczniczego pozostawała optymalna. Jeżeli uzyskano długotrwałe opanowanie objawów choroby podczas stosowania najmniejszej zalecanej dawki, następnym krokiem może być próba zmiany leczenia na leczenie samym tylko glikokortykosteroidem wziewnym. Preparat może być stosowany w leczeniu jako: A. leczenie podtrzymujące: preparat jest stosowany w systematycznym leczeniu podtrzymującym, a szybko działający lek rozszerzający oskrzela doraźnie. B. leczenie podtrzymujące i doraźne: preparat jest stosowany w systematycznym leczeniu podtrzymującym oraz doraźnie w odpowiedzi na występujące objawy. A. Leczenie podtrzymujące: należy zalecić pacjentowi, aby przez cały czas miał przy sobie szybko działający lek rozszerzający oskrzela do zastosowania w razie konieczności. Dawki 80/4,5 i 160/4,5. Dorośli od 18 rż.: 1-2 inhalacje 2x/dobę. U niektórych pacjentów dawkę można zwiększyć maks. do 4 inhalacji 2x/dobę. Młodzież 12-17 lat: 1-2 inhalacje 2x/dobę. Dawka 320/9. Dorośli od 18 rż.: 1 inhalacja 2x/dobę. U niektórych pacjentów dawkę można zwiększyć maks. do 2 inhalacji 2x/dobę. Młodzież 12-17 lat: 1 inhalacja 2x/dobę. Dla dzieci 6 - 11 lat dostępny jest produkt o mniejszej mocy, (80 µg + 4,5 µg)/dawkę inhalacyjną. Ze względu na ograniczone dane produkt leczniczy nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 6 rż. Produkt leczniczy może być stosowany jedynie w leczeniu podtrzymującym. Dostępne są postacie leku o mniejszej mocy, umożliwiające stosowanie leku w leczeniu podtrzymującym i doraźnym, (160 µg + 4,5 µg)/dawkę inhalacyjną i (80 µg + 4,5 µg)/dawkę inhalacyjną. B. leczenie podtrzymujące i doraźne: pacjent przyjmuje preparat codziennie w leczeniu podtrzymującym oraz dodatkowo w razie potrzeby w odpowiedzi na występujące objawy. Należy zalecić pacjentowi, aby przez cały czas miał przy sobie preparat. Należy rozważyć ten sposób leczenia preparatem przede wszystkim u pacjentów, u których: kontrola objawów astmy jest niewystarczająca i często występuje u nich potrzeba przyjmowania leków rozszerzających oskrzela; zaostrzenia astmy występujące w przeszłości wymagały interwencji medycznej. U pacjentów przyjmujących często duże dawki produktu leczniczego doraźnie należy ściśle monitorować występowanie działań niepożądanych zależnych od dawki. Dorośli i młodzież (12 lat i starsi): zalecana dawka podtrzymująca to 2 inhalacje/dobę, przyjmowane jako 1 inhalacja rano i 1 inhalacja wieczorem lub jako 2 inhalacje przyjmowane jednocześnie, rano lub wieczorem. U niektórych pacjentów odpowiednia może być dawka podtrzymująca wynosząca 2 inhalacje 2x/dobę. W przypadku wystąpienia objawów pacjent powinien przyjąć doraźnie 1 dodatkową inhalację. Jeśli po kilku minutach objawy nie ustąpią, pacjent powinien przyjąć kolejną dawkę dodatkową. Nie wolno przyjmować jednorazowo więcej niż 6 inhalacji. Zazwyczaj nie jest konieczne przyjmowanie więcej niż 8 inhalacji/dobę, jednak przez ograniczony okres można przyjmować do 12 inhalacji/dobę. Pacjentom, którzy przyjmują więcej niż 8 inhalacji produktu leczniczego/dobę, należy kategorycznie zalecić skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym. Należy ponownie ocenić stan pacjenta i rozważyć zmianę leczenia podtrzymującego. Produkt leczniczy nie jest zalecany w leczeniu podtrzymującym i doraźnym u dzieci poniżej 12 rż. POChP. Dorośli 2 inhalacje 2x/dobę preparatu w dawce 160 µg+4,5 µg lub 1 inhalacja 2x/dobę preparatu w dawce 320 µg+9 µg. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby: nie ma danych dotyczących stosowania preparatu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z ciężką marskością wątroby może dojść do zwiększenia ekspozycji na formoterol i budezonid, ponieważ obie substancje są metabolizowane głównie w wątrobie.UwagiLek zawarty w inhalatorze jest z niego uwalniany podczas wdechu wykonywanego przez pacjenta. Oznacza to, że podczas wdechu przez ustnik substancja lecznicza jest przenoszona z powietrzem wdychanym przez pacjenta do dróg oddechowych. Należy pouczyć pacjenta, jak prawidłowo używać inhalatora. Należy poinformować pacjenta, aby uważnie przeczytał instrukcję użycia inhalatora, załączoną do każdego opakowania leku. Należy poinformować pacjenta o konieczności wykonywania natężonego i głębokiego wdechu przez ustnik w celu przyjęcia optymalnej dawki leku. Należy poinformować pacjenta, aby nigdy nie wykonywał wydechu przez ustnik inhalatora. Należy poinformować pacjenta o konieczności wypłukania jamy ustnej wodą po każdej inhalacji dawki podtrzymującej, w celu zmniejszenia ryzyka grzybicy jamy ustnej i gardła. Jeśli wystąpi grzybica jamy ustnej i gardła pacjent powinien wypłukać jamę ustną wodą także po przyjęciu dawki produktu leczniczego stosowanej doraźnie. Należy poinformować pacjenta, że ze względu na bardzo małą ilość proszku można po inhalacji nie wyczuć smaku leku.PrzeciwwskazaniaNadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożnościW przypadku przerywania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Nie należy nagle przerywać stosowania produktu leczniczego. Jeżeli pacjent nie zauważa poprawy lub przyjmuje dawkę produktu leczniczego większą niż zalecana dawka maks., powinien skontaktować się z lekarzem. Zwiększenie częstości przyjmowania doraźnych leków rozszerzających oskrzela świadczy o pogorszeniu stanu klinicznego i wymaga zweryfikowania stosowanego leczenia. Nagłe i postępujące pogorszenie kontroli astmy lub POChP jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu i u pacjenta w trybie pilnym należy przeprowadzić badanie lekarskie. W takim przypadku należy rozważyć konieczność zwiększenia dawki kortykosteroidów, np. podanie doustnych kortykosteroidów, lub zastosowanie antybiotykoterapii, jeśli wystąpiła infekcja. Pacjentom należy zalecić, aby przez cały czas mieli przy sobie inhalator z doraźnym lekiem rozszerzającym oskrzela. Należy poinformować pacjenta, że dawkę podtrzymującą produktu leczniczego należy stosować zgodnie z zaleceniami, nawet w okresie bez objawów choroby. Kiedy objawy astmy pozostają pod kontrolą, można rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki produktu leczniczego. Ważne jest regularne kontrolowanie stanu pacjentów w okresie stopniowego zmniejszania dawki. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. Nie należy rozpoczynać leczenia produktem podczas zaostrzenia, znacznego lub ostrego pogorszenia przebiegu astmy. Podczas leczenia preparatem mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane związane z przebiegiem astmy oraz zaostrzenia. Należy poinstruować pacjentów rozpoczynających leczenie, aby w przypadku braku opanowania objawów astmy lub wystąpienia pogorszenia po rozpoczęciu leczenia produktem kontynuowali leczenie i skontaktowali się z lekarzem. Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania produktu (160 µg + 4,5 µg oraz 320 µg + 9 µg)/dawkę inhalacyjną u pacjentów z POChP, u których przed podaniem leku rozszerzającego oskrzela wartość FEV1 wynosiła >50% wartości należnej, a po podaniu leku rozszerzającego oskrzela <70% wartości należnej. Może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli, co objawia się nasileniem świstów oskrzelowych i duszności bezpośrednio po przyjęciu dawki produktu leczniczego. Jeśli u pacjenta wystąpi paradoksalny skurcz oskrzeli, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego, ocenić stan pacjenta i wdrożyć leczenie alternatywne, jeśli jest to konieczne. Paradoksalny skurcz oskrzeli reaguje na szybko działające wziewne leki rozszerzające oskrzela i należy go leczyć natychmiast. Objawy ogólnoustrojowe mogą wystąpić podczas stosowania jakichkolwiek wziewnych glikokortykosteroidów, szczególnie, gdy są one stosowane długotrwale w dużych dawkach. Prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów po zastosowaniu wziewnych glikokortykosteroidów jest znacznie mniejsze niż po zastosowaniu glikokortykosteroidów doustnych. Do możliwych objawów ogólnoustrojowych zalicza się: zespół Cushinga, objawy zbliżone do zespołu Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćmę i jaskrę oraz rzadziej szereg zaburzeń psychicznych lub zmian zachowania, w tym nadpobudliwość psychoruchową, zaburzenia snu, niepokój, depresję lub agresję (szczególnie u dzieci). Potencjalne oddziaływanie na gęstość mineralną kości należy brać pod uwagę szczególnie u pacjentów przyjmujących długotrwale duże dawki leku, u których współistnieją czynniki ryzyka rozwoju osteoporozy. Długotrwałe badania z udziałem dzieci stosujących wziewnie budezonid w średniej dawce dobowej 400 µg (dawka odmierzona) oraz pacjentów dorosłych stosujących wziewnie budezonid w dawce dobowej 800 µg (dawka odmierzona) nie wykazały istotnego wpływu na gęstość mineralną kości. Nie ma danych dotyczących wpływu stosowania produktu leczniczego w większych dawkach. Należy zachować szczególną ostrożność podczas zmiany leczenia glikokortykosteroidami podawanymi ogólnie na leczenie produktem leczniczym w przypadku jakichkolwiek podstaw do podejrzeń, że wskutek wcześniejszego leczenia glikokortykosteroidami o działaniu ogólnym mogło dojść do zaburzenia czynności nadnerczy. Zastosowanie leczenia budezonidem stosowanym wziewnie zwykle zmniejsza zapotrzebowanie pacjenta na glikokortykosteroidy podawane doustnie, jednak u pacjentów, u których dokonywana jest zmiana leczenia z glikokortykosteroidów stosowanych doustnie na stosowane wziewnie istnieje ryzyko utrzymywania się przez dość długi czas zmniejszonej rezerwy nadnerczowej. Powrót do właściwego stanu może nastąpić po znacznym upływie czasu po przerwaniu terapii doustnymi steroidami i dlatego zmiana terapii z doustnych steroidów na wziewny budezonid może być związana z ryzykiem wynikającym z zaburzeń czynności nadnerczy przez dłuższy okres czasu. W związku z tym należy regularnie kontrolować czynność osi HPA. Długotrwałe leczenie dużymi dawkami wziewnych glikokortykosteroidów, szczególnie dawkami większymi niż zalecane, może również powodować klinicznie znaczące zahamowanie czynności nadnerczy. Dlatego, należy rozważyć dodatkowe zastosowanie glikokortykosteroidów podawanych ogólnie w okresach stresu, takich jak ostre infekcje lub zabiegi chirurgiczne. Nagłe zmniejszenie dawki steroidów może spowodować ostry przełom nadnerczowy. Objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczące o wystąpieniu ostrego przełomu nadnerczowego mogą być w pewnym stopniu maskowane, ale mogą to być: anoreksja, ból brzucha, utrata masy ciała, zmęczenie, ból głowy, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości, drgawki, niedociśnienie tętnicze i hipoglikemia. Leczenia uzupełniającego steroidami ogólnoustrojowymi lub wziewnym budezonidem nie należy nagle przerywać. Podczas zmiany terapii z doustnej na inhalacje zazwyczaj występuje zmniejszenie działania ogólnoustrojowego steroidów, co może skutkować wystąpieniem objawów alergii i zapalenia stawów, takich jak zapalenie błony śluzowej nosa, egzema, ból mięśni i stawów. Należy rozpocząć leczenie objawowe. Należy podejrzewać możliwość niewystarczającego działania glikokortykosteroidów, jeśli w rzadkich przypadkach wystąpią objawy, takie jak: zmęczenie, ból głowy, nudności i wymioty. W takich przypadkach niekiedy konieczne jest tymczasowe zwiększenie dawki doustnych glikokortykosteroidów. W celu zminimalizowania ryzyka zakażeń grzybiczych jamy ustnej i gardła należy poinformować pacjenta o konieczności wypłukania jamy ustnej wodą po każdej inhalacji dawki podtrzymującej. W przypadku wystąpienia pleśniawek w obrębie jamy ustnej i gardła pacjent powinien wypłukać jamę ustną wodą także po przyjęciu dawki produktu leczniczego stosowanej doraźnie. Należy unikać jednoczesnego stosowania produktu leczniczego z itrakonazolem, rytonawirem, jak również z innymi silnymi inhibitorami izoenzymu CYP 3A4. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, przerwa między ich zastosowaniem, a przyjęciem produktu leczniczego powinna być jak najdłuższa. Nie zaleca się stosowania preparatu w leczeniu podtrzymującym i doraźnym u pacjentów stosujących leki, które są silnymi inhibitorami izoenzymu CYP 3A4. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z nadczynnością tarczycy, guzem chromochłonnym nadnerczy, cukrzycą, niewyrównaną hipokaliemią, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, podzastawkowym zwężeniem aorty nieznanego pochodzenia, ciężkim nadciśnieniem tętniczym, tętniakiem i innymi ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak choroba niedokrwienna serca, tachyarytmie czy ciężka niewydolność serca. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z wydłużeniem odstępu QTc, ponieważ sam formoterol może powodować wydłużenie odstępu QTc. U pacjentów z czynną lub przebytą gruźlicą płuc, grzybiczym lub wirusowym zakażeniem dróg oddechowych należy rozważyć potrzebę stosowania glikokortykosteroidów wziewnych oraz ewentualnie zmianę ich dawki. Podczas stosowania dużych dawek agonistów receptorów b2-adrenergicznych może wystąpić ciężka hipokaliemia. Jednoczesne stosowanie agonistów receptorów b2-adrenergicznych i innych leków zmniejszających stężenie potasu w surowicy lub zwiększających ich działanie hipokaliemiczne, tj. pochodnych ksantynowych, glikokortykosteroidów lub leków moczopędnych, może powodować sumowanie się tych działań. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z niestabilną astmą, którzy stosują zmienne dawki leków rozszerzających oskrzela, u pacjentów z ostrą, ciężką astmą, u których ryzyko wystąpienia objawów związanych z hipokaliemią może być zwiększone przez niedotlenienie oraz w innych sytuacjach, w których występuje zwiększone prawdopodobieństwo hipokaliemii. W tych przypadkach zaleca się kontrolę stężenia potasu w surowicy. U pacjentów z cukrzycą należy kontrolować stężenie glukozy w surowicy, podobnie jak w przypadku leczenia innymi agonistami receptorów b2-adrenergicznych. Lek zawiera laktozę jednowodną (< 1 mg/dawkę inhalacyjną). Taka ilość laktozy zazwyczaj nie powinna mieć znaczenia klinicznego u pacjentów z nietolerancją laktozy. Laktoza wchodząca w skład produktu leczniczego zawiera małe ilości białek mleka, które mogą powodować wystąpienie reakcji alergicznych. Zaleca się regularną kontrolę wzrostu dzieci, które przyjmują długotrwale wziewne glikokortykosteroidy. W razie wystąpienia spowolnienia wzrostu należy rozważyć zmianę sposobu leczenia w celu zmniejszenia dawki glikokortykosteroidu wziewnego, jeśli to możliwe, do najmniejszej dawki, przy której astma jest właściwie kontrolowana. Należy dokładnie rozważyć korzyści wynikające ze stosowania glikokortykosteroidu i możliwe ryzyko spowolnienia wzrostu. Dodatkowo należy rozważyć skonsultowanie sposobu leczenia z pediatrą pulmonologiem. Ograniczone dane z długotrwałych badań wskazują, że większość dzieci i młodzieży leczonych budezonidem wziewnym osiąga spodziewany wzrost w okresie dojrzałości. Jednak na początku leczenia obserwowano niewielkie, przemijające spowolnienie wzrostu (ok. 1 cm), występujące zazwyczaj w 1-szym roku leczenia. U pacjentów z POChP otrzymujących wziewne kortykosteroidy zaobserwowano zwiększenie częstości występowania zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc wymagającego hospitalizacji. Istnieją pewne dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia płuc wraz ze zwiększeniem dawki steroidów, ale nie zostało to jednoznacznie wykazane we wszystkich badaniach. Nie ma jednoznacznych dowodów klinicznych na różnice między produktami zawierającymi wziewne kortykosteroidy, dotyczące stopnia ryzyka występowania zapalenia płuc. Lekarze powinni szczególnie wnikliwie obserwować pacjentów z POChP, czy nie rozwija się u nich zapalenie płuc, ponieważ kliniczne objawy takich zakażeń oraz zaostrzenia POChP często się nakładają. Do czynników ryzyka zapalenia płuc u pacjentów z POChP należą aktualne palenie tytoniu, starszy wiek, niski wskaźnik mc. (BMI) i ciężka postać POChP. Lek nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.InterakcjeSilne inhibitory izoenzymu CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon i inhibitory proteazy HIV) mogą w znacznym stopniu zwiększać stężenie budezonidu w osoczu. Należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków. Jeśli nie jest to możliwe, przerwa między podaniem inhibitora i budezonidu powinna być jak najdłuższa. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego w leczeniu podtrzymującym i doraźnym u pacjentów przyjmujących silne inhibitory izoenzymu CYP3A4. Ketokonazol, silny inhibitor izoenzymu CYP3A4, w dawce 200 mg raz/dobę spowodował w przybliżeniu 6-krotne zwiększenie stężenia w osoczu przyjętego jednocześnie, doustnie, budezonidu (pojedyncza dawka 3 mg). Kiedy ketokonazol podano po 12 h od zastosowania budezonidu, stężenie w osoczu zwiększyło się tylko przeciętnie 3-krotnie, co wskazuje, że przerwa między zastosowaniem leków może zmniejszyć wzrost stężenia w osoczu. Ograniczone dane na temat tej interakcji dla dużych dawek budezonidu podawanego wziewnie wskazują, że znaczące zwiększenie stężenia w osoczu (przeciętnie 4-krotne) może wystąpić, jeśli itrakonazol w dawce 200 mg raz/dobę zostanie przyjęty jednocześnie z wziewnym budezonidem (pojedyncza dawka 1000 µg). Działanie formoterolu może być osłabione lub zahamowane przez b-adrenolityki. Dlatego produktu leczniczego nie należy stosować jednocześnie z b-adrenolitykami (również w postaci kropli do oczu), chyba że istnieją bezwzględne wskazania. Jednoczesne leczenie chinidyną, dyzopiramidem, prokainamidem, pochodnymi fenotiazyny, lekami przeciwhistaminowymi (terfenadyną) oraz trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi może spowodować wydłużenie odstępu QTc oraz zwiększać ryzyko komorowych zaburzeń rytmu. Dodatkowo, lewodopa, lewotyroksyna, oksytocyna i alkohol mogą zmniejszyć tolerancję mięśnia sercowego na b2-sympatykomimetyki. Jednoczesne leczenie inhibitorami oksydazy monoaminowej lub lekami wykazującymi podobne właściwości, np. furazolidonem i prokarbazyną, może powodować wzrost ciśnienia tętniczego. Zwiększone ryzyko arytmii występuje u pacjentów otrzymujących jednocześnie znieczulenie ogólne środkami halogenowymi. Jednoczesne stosowanie innych leków b-adrenergicznych lub leków przeciwcholinergicznych może mieć potencjalnie addytywne działanie rozszerzające oskrzela. Hipokaliemia może zwiększać skłonność do występowania zaburzeń rytmu serca u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy. Hipokaliemia może być następstwem leczenia agonistami receptorów beta2-adrenergicznych i może się nasilać przy równoczesnym leczeniu pochodnymi ksantyn, kortykosteroidami oraz lekami moczopędnymi. Nie obserwowano interakcji budezonidu i formoterolu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu astmy oskrzelowej. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.Ciąża i laktacjaNie ma danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży produktu leczniczego lub jednocześnie formoterolu i budezonidu. Dane pochodzące z badania nad rozwojem zarodka i płodu przeprowadzonego na szczurach nie wykazały dodatkowego wpływu skojarzenia tych leków. Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania formoterolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że formoterol powodował działania niepożądane w badaniach nad rozrodczością przy bardzo dużej ekspozycji ogólnoustrojowej. Dane dotyczące przebiegu ciąży u 2000 kobiet stosujących wziewnie budezonid nie wskazują na zwiększone ryzyko teratogennego działania. W badaniach na zwierzętach wykazano, że glikokortykosteroidy powodują wady rozwojowe. Wydaje się, że dane te nie mają znaczenia u ludzi, jeżeli budezonid podaje się w zalecanych dawkach. Badania na zwierzętach wykazały również związek pomiędzy ekspozycją na zbyt wysokie, choć jeszcze nie teratogenne dawki glikokortykosteroidów w okresie prenatalnym a zwiększonym ryzykiem opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego, chorób układu krążenia w wieku dorosłym, trwałych zmian wysycenia receptora glikokortykosteroidowego oraz zmian w metabolizmie i działaniu neuroprzekaźników. Lek można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu, która zapewnia odpowiednią kontrolę astmy. Budezonid przenika do mleka kobiecego, jednak stosowany w dawkach terapeutycznych nie powinien mieć wpływu na dziecko karmione piersią. Nie wiadomo, czy formoterol przenika do mleka kobiecego. U szczurów wykazano małe stężenie formoterolu w mleku karmiących samic. Zastosowanie produktu leczniczego u kobiet karmiących piersią można rozważyć tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.Działania niepożądaneZe względu na to, że produkt Symbicort zawiera zarówno budezonid i formoterol, po jego zastosowaniu możliwe jest wystąpienie tego samego rodzaju działań niepożądanych, jakie były obserwowane po zastosowaniu budezonidu i formoterolu. Jednoczesne podanie tych dwóch substancji nie powoduje zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi leku są farmakologicznie przewidywalne działania niepożądane typowe dla agonistów receptorów b2-adrenergicznych, takie jak drżenie i kołatanie serca. Są one łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach od rozpoczęcia leczenia. Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: (często) zakażenia grzybicze (kandydoza) jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc (u pacjentów z POChP). Zaburzenia układu immunologicznego: (rzadko) natychmiastowe i opóźnione reakcje nadwrażliwości, np. wyprysk, pokrzywka, świąd, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i reakcja anafilaktyczna. Zaburzenia endokrynologiczne: (bardzo rzadko) zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (rzadko) hipokaliemia; (bardzo rzadko) hiperglikemia. Zaburzenia psychiczne: (niezbyt często) agresja, nadpobudliwość psychoruchowa, niepokój, zaburzenia snu; (bardzo rzadko) depresja, zmiany zachowania (głównie u dzieci). Zaburzenia układu nerwowego: (często) bóle głowy, drżenia mięśni; (niezbyt często) zawroty głowy; (bardzo rzadko) zaburzenia smaku. Zaburzenia oka: (bardzo rzadko) zaćma i jaskra. Zaburzenia serca: (często) kołatanie serca; (niezbyt często) tachykardia; (rzadko) zaburzenia rytmu serca, np. migotanie przedsionków, tachykardia nadkomorowa, skurcze dodatkowe; (bardzo rzadko) dławica piersiowa, wydłużenie odstępu QTc. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (często) łagodne podrażnienie gardła, kaszel, chrypka; (rzadko) skurcz oskrzeli. Zaburzenia żołądka i jelit: (niezbyt często) nudności. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (niezbyt często) łatwe siniaczenie. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (niezbyt często) kurcze mięśni.PrzedawkowaniePrzedawkowanie formoterolu może prowadzić do objawów typowych dla agonistów receptorów b2-adrenergicznych, takich jak: drżenia mięśni, bóle głowy, uczucie kołatania serca. Zgłaszano pojedyncze przypadki tachykardii, hiperglikemii, hipokaliemii, wydłużenia odstępu QTc, arytmii, nudności oraz wymiotów. Może być wskazane leczenie objawowe i podtrzymujące. Po podaniu dawki 90 µg formoterolu w ciągu 3 h u pacjentów z ostrym skurczem oskrzeli nie obserwowano problemów świadczących o zagrożeniu bezpieczeństwa. Ostre przedawkowanie budezonidu, nawet przy zastosowaniu nadmiernych dawek, nie powinno stanowić problemu klinicznego. Budezonid stosowany długotrwale w zbyt dużych dawkach może powodować występowanie ogólnoustrojowych działań glikokortykosteroidów, takich jak podwyższone stężenie tych hormonów we krwi i zahamowanie czynności nadnerczy. W razie konieczności przerwania leczenia produktem leczniczym z powodu objawów wywołanych przedawkowaniem jego składnika, formoterolu, należy rozważyć zapewnienie odpowiedniego leczenia samym tylko glikokortykosteroidem wziewnym.DziałanieProdukt leczniczy zawiera budezonid i formoterol. Budezonid i formoterol wykazują różny mechanizm działania. Podane razem wykazują działanie synergistyczne, co prowadzi do zmniejszenia liczby zaostrzeń astmy. Specyficzne właściwości budezonidu i formoterolu pozwalają na zastosowanie ich połączenia zarówno w leczeniu podtrzymującym i doraźnym, jak też wyłącznie w leczeniu podtrzymującym astmy. Budezonid jest glikokortykosteroidem, który po podaniu wziewnym wykazuje zależne od dawki działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych, co skutkuje zmniejszeniem nasilenia objawów i zmniejszeniem liczby zaostrzeń astmy. Po podaniu budezonidu wziewnie obserwuje się mniejsze nasilenie działań niepożądanych w porównaniu z ogólnoustrojowym podawaniem kortykosteroidów. Dokładny mechanizm działania przeciwzapalnego glikokortykosteroidów nie został poznany. Formoterol jest selektywnym agonistą receptora b2-adrenergicznego, który po podaniu wziewnym powoduje szybki i długo utrzymujący się rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalną obturacją dróg oddechowych. Działanie rozszerzające oskrzela jest zależne od dawki, występuje w ciągu 1 - 3 minut po inhalacji i utrzymuje się co najmniej 12 h po inhalacji pojedynczej dawki.Skład1 dawka inhalacyjna zawiera 80 µg, 160 µg lub 320 µg budezonidu mikronizowanego i 4,5 µg lub 9 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego.
Wpisz nazwę leku

Szukaj w środku nazwy

Bolesławiec: Gminy zebrały miliony na rezonans dla...
15:38 25 LUT 20200

Bolesławiec: Gminy zebrały miliony na rezonans dla...

Samorządy powiatu bolesławieckiego solidarnie zrzuciły się na zakup rezonansu magnetycznego dla szpitala powiatowego. Zespół Opieki Zdrowotnej w Bolesławcu (woj. dolnośląskie) kończy przygotowywanie...

Dawna literatura medyczna na wystawie w Książnicy...
14:25 25 LUT 20200

Dawna literatura medyczna na wystawie w Książnicy...

Najcenniejsze dzieła dawnego piśmiennictwa medycznego można od soboty zobaczyć na wystawie „Nulla res tam necessaria est quam medicina - dawna literatura medyczna w zbiorach Książnicy Cieszyńskiej” –...

Centra Symulacji Medycznej znów otwarte dla...
09:26 25 LUT 20200

Centra Symulacji Medycznej znów otwarte dla...

Uczniowie szkół średnich mają kolejną okazję do spędzenia dnia w Centrum Symulacji Medycznej (CSM). Rusza II edycj wycieczek edukacyjnych do tych wyjątkowych miejsc - poinformował resort...

Białystok: Na UMB ruszyła piąta edycja...
07:17 25 LUT 20200

Białystok: Na UMB ruszyła piąta edycja...

Edukacji seniorów na temat różnych zaburzeń psychicznych, psychosomatycznych związanych z wiekiem służy zainaugurowana na Uniwersytecie Medycznym w Białymstoku (UMB) piąta edycja Uniwersytetu...

20:28 24 LUT 20200

79 360 potwierdzonych przypadków COVID-19

Łącznie w okresie od 31 grudnia 2019 r. do 24 lutego 2020 r. odnotowano 79 360 potwierdzonych przypadków COVID-19, w tym 2 618 zgonów (3,1 %) - poinformował Główny Inspektorat Sanitarny. Według stanu...

14:12 24 LUT 20200

Szpitale potrzebują 100 mld zł na znaczącą poprawę...

Niedofinansowanie, rosnące koszty i zadłużenie w NFZ, a także brak kadr i zła organizacja pracy – to bariery, które hamują rozwój polskich szpitali, a wraz z nimi również systemu opieki zdrowotnej. –...

12:36 24 LUT 20200

Śląskie: „Krwista olimpiada” ma zachęcić studentów...

I Krwista Olimpiada Miedzyuczelniana zostanie w marcu rozegrana między siedmioma szkołami wyższymi w woj. śląskim. Celem tej symbolicznej rywalizacji w oddawaniu krwi jest promocja idei krwiodawstwa...

11:42 24 LUT 20200

Kolejne zatrzymania w sprawie mafii lekowej

Na polecenie Prokuratury Regionalnej w Gdańsku 19 lutego 2020 roku funkcjonariusze Policji i ABW zatrzymali kolejne 16 osób z Trójmiasta i okolic, członków grup przestępczych zajmujących się...

Komentarze

[ z 2]

3 lata temu

Chciałbym zadać Państwu pytanie. Może ktoś spotkał się w swojej praktyce klinicznej z pacjentem przyjmującym sterydy w postaci wziewnej? W moim gabinecie z zupełnie innego powodu wprawdzie, ale leczy się pacjentka stosująca preparat symbicortu przewlekle od ponad roku. Jej wiek to 19 lat. Preparat który przyjmuje zawiera dwakę 320 budesonidu i 9 formoterolu. Preparat przyjmuje dwa razy dziennie rano i wieczorem. Od jakiegoś czasu skarży się na uczucie zmęczenia, osłabienie siły mięśniowej, tycie w okolicy centralnej. Czy możliwe jest, aby steryd podawany w postaci wziewnej przedostawał się do krążenia w na tyle znaczącym stopniu by powodować wyżej wymienione objawy? Zgodnie z ulotką leku producent zaprzecza jakoby mogło to być możliwe. Jak Państwo myślicie? Czy spotkaliście się z podobną sytuacją?

3 lata temu

Powiem Panu szczerze, że tutaj spotkałam się z dwiema opiniami. Jeszcze podczas studiów sama pytałam o tą kwestie podczas zajęć z alergologii. I tutaj Panie które wykładały przedmiot zgodnie twierdziły, iż sterydy przyjmowane w formie wziewnej wchłaniają się w tak minimalnym stopniu, iż nie ma możliwości wywołania efektu klinicznego. Dla pewności jednak, a chodzi tutaj głównie o mięśniówkę przełyku, czy higienę krtani/głośni zalecały by przekazywać pacjentom jak istotne jest płukanie jamy ustnej po przyjęciu dawki lekarstwa. Kiedy natomiast powtórzyłam to pytanie podczas zajęć z pulmonologii, pan profesor z trzydziestoletnim stażem pracy twierdził, iż niema możliwości by sterydy podawane w postaci wziewnej nie przedostawały się do krwiobiegu. Na dowód lekarz ten podczas zajęć praktycznych na oddziale polecił adiunktowi zabrać nas do pacjentki prezentującej objawy choroby Cushinga spowodowane tylko i wyłącznie przyjmowaniem wysokich dawek sterydów w zaostrzeniu astmy. Pozostaje pytanie komu wierzyć. Pani doktor alergologii nie zajmującej się stricte płucami i nie pracującej na oddziale szpitalnym a tylko i wyłącznie przyjmującej w gabinecie ambulatoryjnym, czy panu profesorowi z dużo dłuższym doświadczeniem. No i nie zapominajmy o pacjentce, która stanowiła naoczny dowód słuszności słów pana profesora. Osobiście optowałabym za podejściem, iż sterydy wziewne mogą, ale nie muszą wpływać na działanie całego organizmu. Wszystko zależy od indywidualnego wpływu na danego pacjenta. Czyli bierzmy pod uwagę i wyglądajmy podczas wizyt kontrolnych czy nie pojawiają się objawy takie jak spadek siły mięśniowej, zaczerwienienie twarzy, wzmocnienie obrysów twarzy, tzw. byczy kark- czyli poduszeczki tłuszczowe nad obojczykami, otyłość brzuszna, pojawianie się rozstępów, szczególnie sino-czerwonych, zaburzenia w odżywianiu, szczególnie w tolerancji cukrów, czy zgłaszane przez pacjenta zmiany nastroju czy zachowania- jak drażliwość, smutek, depresja. Jeśli objawy te nie będą się pojawiać, zachowajmy spokój. Może dany pacjent jest na działanie sterydów wziewnych oporny i nigdy nie wykaże ogólnoustrojowego działania?

Zdjęcie
Ostrzeżenia specjalne
GrejpfrutLek może wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym. Sok grejpfrutowy może nasilić wchłanianie leku z przewodu pokarmowego, a co za tym idzie zwiększyć jego stężenie w organizmie i nasilić działanie, nawet do wystąpienia działania toksycznego.
Ciąża - trymestr 1 - Kategoria CBadania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Ciąża - trymestr 2 - Kategoria CBadania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Ciąża - trymestr 3 - Kategoria CBadania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu, ale nie przeprowadzono badań z grupą kontrolną kobiet, lub nie przeprowadzono odpowiednich badań ani na zwierzętach, ani u ludzi.
Wykaz AProdukt leczniczy zawierający substancję czynną bardzo silnie działającą.
PapierosyLek u palaczy (także biernych) może wchodzić w interakcje z nikotyną.
Producent

AstraZeneca Pharma Poland Sp. z o.o.

ul. Postępu 14
Tel.: 22 245-73-00
Email: recepcja@astrazeneca.com
https://www.astrazeneca.pl

Świadectwa rejestracji

Symbicort® Turbuhaler®  80/4,5 µg/dawkę -  8820
Symbicort® Turbuhaler®  80/4,5 µg/dawkę -  18333
Symbicort® Turbuhaler®  320/9 µg/dawkę -  10793
Symbicort® Turbuhaler®  320/9 µg/dawkę -  18981
Symbicort® Turbuhaler®  160/4,5 µg/dawkę -  8821
Symbicort® Turbuhaler®  160/4,5 µg/dawkę -  18334