Twój portal informacji medycznej

Oceń nasz portal

Jak podoba Ci się nasza nowa strona internetowa?



Głosowanie i oglądanie wyników są dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników.
Zaloguj się.

Aktualizacja bazy 2020-09-21 01:53:43

Decyzje GIF

Brak decyzji GIF dla wybranego leku.
Amizepin®
Rxtabl.Carbamazepine200 mg50 szt.100%14,31B(1)3,97R(2)7,17
  1) Choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
  2) Refundacja we wszystkich zarejestrowanych wskazaniach: Pokaż wskazania z ChPLwskazania wg chpl
Wskazania pozarejestracyjne: Stan po epizodzie padaczkowym indukowanym przerzutami w obrębie OUN; napady padaczkowe w bezobjawowych przerzutach do kory ruchowej mózgu - profilaktyka; ból u chorych z rozpoznaniem nowotworu - leczenie wspomagające; neuralgia w przypadkach innych niż określone w ChPL; ból neuropatyczny w przypadkach innych niż określone w ChPL
 
WskazaniaPadaczka: napady uogólnione toniczno-kloniczne i napady częściowe. Uwaga: karbamazepina jest zazwyczaj nieskuteczna w napadach nieświadomości (petit mal) oraz w napadach mioklonicznych. Ponadto, niepotwierdzone doniesienia sugerują, że u pacjentów z atypowymi napadami nieświadomości może wystąpić zaostrzenie ataków. Bóle napadowe w neuralgii nerwu trójdzielnego. Profilaktyka zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u pacjentów, którzy nie reagują na leczenie produktami litu.DawkowanieLeczenie należy rozpoczynać mniejszymi dawkami leku i zwiększać je stopniowo w razie potrzeby. Po uzyskaniu odpowiedniego efektu leczniczego, dawkę zmniejszać stopniowo do minimalnej dawki działającej. W przypadku leczenia padaczki nie należy nagle przerywać leczenia karbamazepiną. Zwykle zaleca się następujące dawkowanie: Padaczka. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: początkowo 100-200 mg raz lub 2x/dobę. Dawkę zwiększać stopniowo w odstępach tygodniowych o 200 mg/dobę, w 3 lub 4 dawkach podzielonych, aż do uzyskania optymalnej reakcji na leczenie, najczęściej do dawki 800-1200 mg/dobę. U dzieci w wieku 12-15 lat dawka dobowa nie powinna być większa niż 1000 mg, a u pacjentów powyżej 15 lat nie większa niż 1200 mg. Niektórzy dorośli wymagają zastosowania produktu w dawce 1600 mg, a nawet 2000 mg/dobę. Dawkę dobową przyjmować w 3-4 dawkach podzielonych. Dzieci w wieku 6-12 lat: początkowo 100 mg 2x/dobę. Dawkę zwiększać co tydzień o 100 mg na dobę w 3-4 dawkach podzielonych, aż do uzyskania zadowalającego działania leczniczego. Dawka dobowa nie powinna być większa niż 1000 mg. Efekt terapeutyczny występuje zwykle po dawce 400-800 mg/dobę. Dawkę dobową przyjmować w 3-4 dawkach podzielonych. Dzieci w wieku poniżej 6 lat: początkowo 10-20 mg/kg mc./dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Dawkę zwiększać co tydzień, w 3-4 dawkach podzielonych, aż do uzyskania zadowalającego działania leczniczego. Dawka dobowa nie powinna być większa niż 35 mg/kg mc. Dawkę dobową przyjmować w 3-4 dawkach podzielonych. Karbamazepinę można stosować w monoterapii lub równocześnie z innymi lekami przeciwdrgawkowymi. Podczas skojarzonego leczenia, karbamazepinę wprowadzać stopniowo, utrzymując taką samą lub niższą dawkę innego leku przeciwdrgawkowego z wyjątkiem fenytoiny, której dawkę należy zwiększyć przy równoczesnym stosowaniu karbamazepiny. Neuralgia nerwu trójdzielnego. Dorośli: pierwszego dnia 100 mg 2x/dobę. Dawkę dobową można zwiększać codziennie o 200 mg (po 100 mg co 12 h). Nie należy przekraczać dawki 1200 mg/dobę. U większości pacjentów działanie przeciwbólowe występuje zwykle po dawce 400-800 mg/dobę. W czasie leczenia, przynajmniej raz w ciągu 3 m-cy, należy próbować zmniejszyć dawkę leku do najmniejszej dawki działającej, a nawet odstawić lek. Profilaktyka zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u pacjentów, którzy nie reagują na leczenie produktami litu - dawka początkowa wynosi 400 mg/dobę, którą należy przyjmować w dawkach podzielonych. Dawkę należy zwiększać stopniowo aż do uzyskania zadowalającego działania leczniczego lub osiągnięcia dawki dobowej 1600 mg (przyjmowanej w dawkach podzielonych). Zazwyczaj stosuje się 400-600 mg/dobę - przyjmowane w dawkach podzielonych.UwagiLek należy przyjmować z niewielką ilością wody przed, podczas lub między posiłkami.PrzeciwwskazaniaNadwrażliwość na karbamazepinę, którąkolwiek substancję pomocniczą lub na trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak amitryptylina, dezypramina, protryptylina i inne. Leczenie inhibitorami MAO (zastosowanie karbamazepiny jest możliwe po upływie minimum 14 dni od chwili odstawienia inhibitorów MAO). Zaburzenia czynności szpiku kostnego w wywiadzie. Blok przedsionkowo-komorowy. Zaburzenia syntezy porfiryn (porfiria ostra przerywana).Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożnościPrzed rozpoczęciem leczenia karbamazepiną należy przeprowadzić dokładny wywiad w kierunku przebytych chorób, jak również badanie fizykalne pacjenta. Przez cały okres leczenia pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską. W razie wystąpienia objawów niepożądanych takich jak: gorączka, ból gardła, wysypka, owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, siniaczenie, punkcikowate i plamiste wybroczyny, należy przerwać leczenie i natychmiast zgłosić się do lekarza. Należy przy tym pamiętać, że nagłe odstawienie leku przeciwdrgawkowego może przyspieszyć wystąpienie napadu lub stanu drgawkowego. Karbamazepinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z mieszanymi napadami padaczkowymi, włączając napady nietypowe, ponieważ u tych pacjentów może się zwiększyć częstość występowania drgawek uogólnionych. Należy dokładnie rozważyć korzyści leczenia w stosunku do potencjalnego ryzyka, szczególnie u pacjentów, u których przerwano leczenie karbamazepiną, a także u których w wywiadzie występowały zaburzenia czynności układu krążenia, wątroby i nerek oraz układu krwiotwórczego, w tym również działania niepożądane po zastosowaniu innych leków; z uwagi na możliwość wystąpienia anemii aplastycznej. Karbamazepina może powodować łagodne zmiany skórne. Mają one przemijający charakter i zwykle ustępują po kilku dniach lub tyg. leczenia. W przypadku ich zaostrzenia lek należy odstawić. Należy wziąć pod uwagę możliwość uczynnienia utajonej psychozy szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów, u których stosowano leki przeciwpadaczkowe w poszczególnych wskazaniach, odnotowano przypadki myśli i zachowań samobójczych. Metaanaliza randomizowanych, kontrolowanych placebo badań leków przeciwpadaczkowych również wskazuje na niewielkie zwiększenie ryzyka myśli i zachowań samobójczych. Nie jest znany mechanizm powstawania tego ryzyka, a dostępne dane nie wykluczają możliwości, że zwiększone ryzyko występuje także podczas stosowania karbamazepiny. W związku z tym należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują oznaki myśli i zachowań samobójczych i w razie konieczności rozważyć zastosowanie odpowiedniego leczenia. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy poinformować, że w razie wystąpienia oznak myśli lub zachowań samobójczych należy poradzić się lekarza. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania krwi (płytki krwi, retikulocyty, poziom żelaza). Jeśli w trakcie leczenia zmniejszy się liczba leukocytów lub płytek krwi, należy bardzo dokładnie zbadać pacjenta i rozważyć ewentualne odstawienie leku, szczególnie jeśli wystąpią zmiany wskazujące na uszkodzenie szpiku kostnego. Wskazana jest cotygodniowa kontrola stanu pacjenta podczas pierwszych trzech m-cy leczenia; następnie okresowo (co miesiąc w czasie 2-3 lat leczenia). Wskazana jest kontrola wskaźników czynnościowych wątroby przed i w czasie leczenia karbamazepiną. Pogorszenie się czynności wątroby jest wskazaniem do odstawienia leku. Wskazana jest kontrola moczu i azotu mocznika we krwi przed i w czasie leczenia, ponieważ po karbamazepinie występowały zaburzenia czynności nerek. Zaleca się przed i w trakcie leczenia kontrolę narządu wzroku (badanie za pomocą lampy szczelinowej, badanie dna oka, tonometria), ponieważ po karbamazepinie mogą pojawić się zmiany w obrębie tego narządu. Ponieważ karbamazepina wykazuje słabe działanie antycholinergiczne, należy zachować ostrożność u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym. Karbamazepina wpływa na wyniki testów określających czynność tarczycy (obniża wartości) oraz może wpływać na wyniki testów ciążowych. Obserwowano hiponatremię po leczeniu karbamazepiną lub karbamazepiną równocześnie z innymi lekami przeciwdrgawkowymi albo niektórymi lekami moczopędnymi (hydrochlorotiazyd, furosemid). Pacjentów pochodzenia chińskiego i tajskiego przed rozpoczęciem leczenia należy, jeśli to możliwe, przebadać w kierunku obecności allelu HLA-B* 1502. Osoby z takim genotypem obarczone są ryzykiem wystąpienia ciężkiego zespołu Stevens-Johnsona indukowanego karbamazepiną. Po przyjęciu karbamazepiny przez niektórych Chińczyków lub Tajów dochodziło u nich do rozwoju ciężkiej reakcji skórnej zwanej zespołem Stevens-Johnsona. Dodatni wynik testu na obecność wymienionego allelu wskazuje, że nie należy rozpoczynać leczenia karbamazepiną, chyba, że jest to jedyna możliwość leczenia. U pacjentów, u których wynik testu na obecność allelu HLA-B* 1502 był ujemny ryzyko zespołu Stevens-Johnsona jest niewielkie, chociaż w bardzo rzadkich przypadkach może on wystąpić. Nie jest do końca wiadomo, ze względu na brak dostępnych danych, czy pacjenci pochodzenia południowo- i wschodnio-azjatyckiego są w grupie podwyższonego ryzyka. Nie wykazano natomiast związku między obecnością allelu HLA-B* 1502 u pacjentów rasy kaukaskiej a występowaniem zespołu Stevens-Johnsona. Preparat może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. Z uwagi na występowanie po karbamazepinie działań niepożądanych, takich jak: zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia, należy ostrzec pacjenta o niebezpieczeństwie związanym z prowadzeniem pojazdów mechanicznych i obsługą maszyn.InterakcjeInhibitory CYP 3A4 hamują metabolizm karbamazepiny i mogą podwyższać stężenie karbamazepiny w osoczu. Są to: izoniazyd, werapamil, diltiazem, inhibitory proteazy stosowane w leczeniu HIV (np. rytonawir), wiloksazyna, fluoksetyna, fluwoksamina, omeprazol, acetazolamid, cymetydyna, danazol, nefazodon, antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna, klarytromycyna), loratydyna, olanzapina, kwetiapina, primidon, terfenadyna, niacynamid, amid kwasu nikotynowego (u dorosłych, w wysokich dawkach), trazodon, wigabatrin, dekstropropoksyfen, azole (ketokonazol, itrakonazol, flukonazol, worikonazol), kwas walproinowy (podwyższa stężenie 10, 11-epoksydu), sok grejpfrutowy. Ze względu na to, że podwyższone stężenie karbamazepiny może powodować działania niepożądane (np. zawroty senność, bezład, podwójne widzenie), należy zmodyfikować dawki karbamazepiny i/lub monitorować jej stężenie w osoczu. Induktory CYP3A4 przyspieszają metabolizm karbamazepiny i obniżają jej stężenie w osoczu. Są to: cisplatyna, doksorubicyna, felbamat, ryfampicyna (podwyższa również stężenie 10, 11- epoksydu), fenobarbital, fenytoina i fosfenytoina, primidon, teofilina, klonazepam, kwas walproinowy, okskarbazepina, ziele dziurawca. Odnotowano przypadki, gdzie izotretoina wpływała na biodostępność karbamazepiny (i/lub 10, 11-epoksydu). Meflokina może znosić działanie przeciwpadaczkowe karbamazepiny. Karbamazepina indukując aktywność wątrobowego CYP, obniża stężenie w surowicy takich leków, jak: lewotyroksyna, klobazam, klonazepam, etosuksymid, primidon, kwas walproinowy, alprazolam, kortykosteroidy (np. hydrokortyzon, prednizolon, deksametazon), cyklosporyna, digoksyna, doksycyklina, pochodne dihydropirydyny (np. felodypina, isradypina), indinawir, sakwinawir, rytonawir, haloperydol, metadon, tramadol, produkty zawierające estrogeny i/lub progestageny, gestrynon, tybolon, toremifen, teofilina, doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, dikumarol), lamotrygina, tiagabina, topiramat, bupropion, citalopram, trójpierścieniowe przeciwdepresyjne (imipramina, amitryptylina, klomipramina, nortryptylina), klozapina, okskarbazepina, olanzapina, kwetiapina, itrakonazol, imatinib i rysperydon. Może być konieczne zmodyfikowanie dawek tych leków. Podczas jednoczesnego stosowania karbamazepiny i paracetamolu, może się zmniejszyć biodostępność paracetamolu. Jednoczesne stosowanie z izoniazydem, może zwiększać hepatotoksyczne działanie izoniazydu. Podczas równoczesnego stosowania karbamazepiny i litu zwiększa się ryzyko wystąpienia neurotoksycznych objawów niepożądanych. Ze względu na strukturalne podobieństwo karbamazepiny do trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych nie należy jej stosować z inhibitorami MAO. Zastosowanie karbamazepiny jest możliwe po upływie minimum 14 dni od chwili odstawienia inhibitorów MAO. Stosowanie karbamazepiny jednocześnie z metoklopramidem lub lekami przeciwpsychotycznymi np. haloperidolem, thioridazinem może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych ze strony układu nerwowego. Karbamazepina może wykazywać działanie antagonistyczne w stosunku do niedepolaryzujących leków zwiotczających (np. bromek pankuronium). Należy zwiększyć dawki tych leków i obserwować pacjenta pod kątem szybszego niż oczekiwane zniesienia blokady nerwowo-mięśniowej. Karbamazepina może zmniejszać tolerancję alkoholu, co jest pomocne w leczeniu alkoholowych zespołów abstynencyjnych. Spożywanie grejpfrutów oraz picie soku grejpfrutowego może zwiększać ryzyko działań niepożądanych karbamazepiny. Należy unikać picia soku grejpfrutowego i spożywania grejpfrutów podczas leczenia karbamazepina.Ciąża i laktacjaBrak kontrolowanych badań z zastosowaniem karbamazepiny u kobiet ciężarnych. Dane epidemiologiczne wskazują na możliwość wystąpienia wrodzonych deformacji płodów, w tym również rozszczepu kręgosłupa. Karbamazepina może być stosowana u kobiet w ciąży lub u kobiet planujących zajść w ciążę tylko wtedy, jeśli potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko uszkodzenia płodu. U kobiet w wieku rozrodczym zaleca się stosowanie karbamazepiny, jeżeli to możliwe, w monoterapii. Badania retrospektywne wskazują na istnienie mniejszego ryzyka uszkodzenia płodu w przypadku monoterapii produktem przeciwdrgawkowym niż w razie terapii skojarzonej. Jeśli lek przeciwdrgawkowy stosowany jest w celu zapobiegania dużym napadom drgawkowym, nie należy nagle przerywać leczenia, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia stanu drgawkowego z towarzyszącą hipoksją i zagrożeniem życia. Nie można wykluczyć, że same napady drgawek padaczkowych mogą wywołać uszkodzenie płodu. Potomstwo matek chorych na epilepsję, niepoddanych leczeniu jest objęte większym ryzykiem rozwoju wad wrodzonych, w tym malformacji. Odnotowano, że karbamazepina, jak większość leków przeciwpadaczkowych, zwiększa prawdopodobieństwo wad rozwojowych, choć brak rozstrzygających wyników badań kontrolnych z zastosowaniem karbamazepiny w monoterapii. W następstwie stosowania karbamazepiny zgłaszano przypadki wad rozwojowych i malformacji, włączając rozszczep kręgosłupa, oraz innych wad wrodzonych np.: wad twarzoczaszki, malformacji sercowo-naczyniowych, spodziectwa oraz zaburzeń wieloukładowych. Należy poinformować pacjentkę o zwiększonym ryzyku malformacji w przypadku terapii karbamazepiną oraz zapewnić możliwość wykonania badań przedurodzeniowych. Odnotowano, że niedobór kwasu foliowego zwykle występujący w okresie ciąży może nasilać się w przypadku stosowania leków przeciwpadaczkowych. Niedobór kwasu foliowego w okresie ciąży może przyczyniać się do wzrostu częstości wad wrodzonych u potomstwa matek przyjmujących leki przeciwpadaczkowe. Zaleca się przyjmowanie kwasu foliowego przed zajściem w ciążę i w czasie jej trwania. W celu przeciwdziałania powikłaniom krwotocznym u dziecka, zaleca się profilaktyczne podawanie wit. K1 matce w ostatnich tygodniach ciąży i noworodkowi zaraz po urodzeniu. Odnotowano nieliczne przypadki napadów drgawkowych oraz depresji oddechowej u noworodków w związku z przyjmowaniem przez matkę karbamazepiny w skojarzeniu z innym lekiem przeciwdrgawkowym. W nielicznych przypadkach obserwowano objawy takie jak: wymioty, biegunka i/lub zaburzenia odżywiania wskazujące na wystąpienie u noworodków zespołu odstawiennego w następstwie działania karbamazepiny przyjmowanej przez matkę. Karbamazepina przenika do mleka kobiet karmiących, a jej stężenie w mleku wynosi nawet 60% stężenia w osoczu. Z uwagi na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u karmionych niemowląt, nie należy karmić piersią w czasie przyjmowania leku.Działania niepożądaneW początkowym okresie leczenia karbamazepiną, jeśli zastosowano zbyt dużą dawkę lub u pacjentów w podeszłym wieku, niektóre działania niepożądane mogą występować bardzo często lub często, np.: zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, ból głowy, ataksja, senność, zmęczenie, podwójne widzenie; zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty; skórne reakcje nadwrażliwości. Nasilenie działań niepożądanych jest zależne od dawki. Objawy na ogół przemijają po kilku dniach samoistnie lub po krótkim okresie stosowania zmniejszonej dawki. Działania niepożądane ze strony OUN mogą wynikać z przedawkowania karbamazepiny lub znacznych wahań jej stężenia w osoczu. W takich przypadkach zaleca się monitorowane stężenia leku w osoczu oraz podawanie dawki dobowej leku w 3 lub 4 dawkach podzielonych. Zaburzenia serca: (rzadko) zaburzenia przewodnictwa w sercu; (bardzo rzadko) bradykardia, arytmia, blokada AV z omdleniem, zastoinowa niewydolność krążenia, nasilenie choroby wieńcowej. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (bardzo często) leukopenia; (często) trombocytopenia, eozynofilia; (rzadko) leukocytoza, powiększenie węzłów chłonnych, niedobór kwasu foliowego; (bardzo rzadko) agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, aplazja krwinek czerwonych, niedokrwistość megaloblastyczna, ostra przerywana porfiria, retykulocytoza i być może niedokrwistość hemolityczna. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) zawroty głowy, ataksja, senność, zmęczenie; (często) ból głowy; (niezbyt często) nietypowe mimowolne ruchy (np. drżenie, dystonia, tiki), oczopląs; (rzadko) dyskineza ustno-twarzowa, zaburzenia okoruchowe, zaburzenia mowy (np. dyzartria lub mowa zamazana), zaburzenia choreoatetotyczne, zapalenie nerwów obwodowych, parestezje, osłabienie mięśni i objawy niedowładu. Odnotowano przypadki występowania złośliwego zespołu neuroleptycznego. Związek przyczynowy ze stosowaniem karbamazepiny nie został w pełni ustalony. Zaburzenia oka: (często) podwójne widzenie, zaburzenia akomodacji (np. niewyraźne widzenie); (bardzo rzadko) zmętnienie soczewki, zapalenie spojówek, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. Zaburzenia ucha i błędnika: (bardzo rzadko) zaburzenia słuchu np. szum uszny, zwiększenie ostrości słuchu, niedosłuch odbiorczy, zmiana odczuwania wysokości tonów. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (bardzo rzadko) nadwrażliwość płucna charakteryzująca się np. gorączką, dusznością, zapaleniem płuc lub nietypowym zapaleniem płuc. Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) nudności, wymioty; (często) suchość w jamie ustnej; (niezbyt często) biegunka, zaparcia; (rzadko) bóle brzucha; (bardzo rzadko) zaburzenia smaku, zapalenie języka, zapalenie dziąseł, zapalenie trzustki. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: (bardzo rzadko) śródmiąższowe zapalenie i niewydolność nerek, białkomocz, krwiomocz, skąpomocz, zwiększone stężenie mocznika/azotemia, częste oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, zaburzenia seksualne, impotencja. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (bardzo często) skórne reakcje nadwrażliwości, pokrzywka; (niezbyt często) złuszczające zapalenie skóry i erytrodermia; (rzadko) zespół toczniopodobny, świąd; (bardzo rzadko) zespół Stevens-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, uczulenie na światło, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, zmiany w pigmentacji skóry, plamica, trądzik, pocenie się, wypadanie włosów. Bardzo rzadko występowało nadmierne owłosienie, ale związek przyczynowy ze stosowaniem karbamazepiny nie został w pełni ustalony. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (bardzo rzadko) bóle stawów, bóle lub skurcze mięśni. Zaburzenia endokrynologiczne: (często) obrzęk, zatrzymanie płynów, zwiększenie masy ciała, hiponatremia i zmniejszenie osmolalności osocza w następstwie efektu przypominającego działanie hormonu antydiuretycznego ADH, co niekiedy może prowadzić do zatrucia wodnego z letargiem, wymiotami, bólem głowy, splątaniem, zaburzeniami neurologicznymi; (bardzo rzadko) zwiększenie wydzielania prolaktyny z (lub bez) objawami takimi jak mlekotok, ginekomastia, nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych tarczycy; zmniejszenie stężenia L-tyroksyny (FT4, T4, T3) i zwiększenie stężenia TSH, zwykle bez objawów klinicznych. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (bardzo rzadko) zaburzenia metabolizmu kości (zmniejszenie stężenia wapnia i 25-OH-cholekalcyferolu w osoczu), prowadzące do rozmiękania kości, zwiększone stężenie cholesterolu, w tym frakcji HDL i triglicerydów. Zaburzenia naczyniowe: (rzadko) nadciśnienie lub niedociśnienie; (bardzo rzadko) zapaść krążeniowa, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzep z zatorami (np. zator tętnicy płucnej). Zaburzenia układu immunologicznego: (rzadko) zaburzenia wynikające z opóźnionej wielonarządowej nadwrażliwości takie jak: gorączka, wysypka skórna, zapalenie naczyń, powiększenie węzłów chłonnych, zaburzenia chłoniakopodobne, bóle stawów, leukopenia, eozynofilia, powiększenie wątroby śledziony z nieprawidłowymi wynikami prób czynnościowych wątroby. Zaburzenia czynności mogą dotyczyć również innych narządów, np. płuc, nerek, trzustki, mięśnia sercowego, okrężnicy; (bardzo rzadko) aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych z drgawkami klonicznymi mięśni i obwodową eozynofilia, anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy. Jeśli wystąpią takie reakcje nadwrażliwości, karbamazepinę należy natychmiast odstawić. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (bardzo często) zwiększona aktywność transpeptydazy-glutamylowej w wyniku indukcji enzymów wątrobowych, zwykle bez znaczenia klinicznego; (często) zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej; (niezbyt często) zwiększona aktywność aminotransferaz; (rzadko) zapalenie wątroby wywołane przez zastój żółci, miąższowe lub typu mieszanego, żółtaczka; (bardzo rzadko) ziarniniakowe zapalenie wątroby, niewydolność wątroby. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: (bardzo rzadko) nieprawidłowości spermatogenezy (spadek liczby i/lub ruchliwości plemników). Zaburzenia psychiczne: (rzadko) omamy (wizualne lub słuchowe), depresja, brak apetytu, niepokój, zachowania agresywne, pobudzenie, splątanie; (bardzo rzadko) uczynnienie psychozy.PrzedawkowaniePierwsze objawy pojawiają się po upływie 1-3 h od chwili przyjęcia leku. Na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia nerwowo-mięśniowe. Objawy ze strony układu krążenia są łagodniejsze. Poważniejsze objawy ze strony układu krążenia pojawiają się po bardzo dużych dawkach leku (powyżej 60 g). Obserwowano następujące objawy zatrucia: zaburzenia układu nerwowego: depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, senność, pobudzenie, halucynacje, śpiączka, niewyraźne widzenie, zaburzenia mowy (np. dyzartria lub mowa zamazana), oczopląs, ataksja, dyskineza, początkowo hiperrefleksja, później hiporefleksja, drgawki, zaburzenia psychomotoryczne, drgawki kloniczne mięśni, hipotermia, rozszerzenie źrenic; zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: nieregularny oddech, zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc; zaburzenia serca i zaburzenia naczyniowe: tachykardia, niedociśnienie lub nadciśnienie, wstrząs, zaburzenia przewodnictwa w układzie przewodzącym serca; zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: niepokój ruchowy, drżenia mięśni, ruchy mimowolne (athetosis), sztywność karku (opistotonus), bezład ruchowy (ataxia); zaburzenia żołądka i jelit: nudności i wymioty; zaburzenia nerek i dróg moczowych: bezmocz i skąpomocz, zatrzymanie moczu. W czasie zatrucia mogą wystąpić następujące zmiany wskaźników laboratoryjnych: leukocytoza albo leukopenia, cukromocz, acetonuria. Zmiany w EEG. Hiponatremia, metaboliczna kwasica, możliwa hiperglikemia, wzrost stężenia mięśniowej fosfokinazy kreatyniny. Przy równoczesnym stosowaniu karbamazepiny z trójpierścieniowymi lekami antydepresyjnymi, barbituranami, hydantoiną oraz alkoholem, mogą się nasilić objawy ostrego zatrucia. Nie ma swoistej odtrutki na karbamazepinę. W celu zmniejszenia wchłaniania leku należy sprowokować wymioty i płukać żołądek. Płukanie żołądka należy wykonać nawet wtedy, jeśli upłynie więcej niż 4 h od chwili zatrucia, szczególnie u chorych, którzy równocześnie przyjmowali alkohol. Dla zmniejszenia wchłaniania leku - podać węgiel aktywowany i środki przeczyszczające. Diureza wymuszona, hemodializa i dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu leku z uwagi na wysoki stopień wiązania karbamazepiny z białkami osocza. W przypadku zatrzymania oddechu zapewnić dopływ świeżego powietrza. Jeśli konieczne, wykonać intubację wewnątrztchawiczą, zastosować sztuczne oddychanie, podać tlen. Przy niedociśnieniu krwi oraz w razie wstrząsu ułożyć chorego w pozycji leżącej z uniesionymi kończynami dolnymi. Zaleca się dożylne podanie dopaminy lub dobutaminy. W przypadku drgawek zastosować diazepam lub barbiturany. Uwaga! diazepam i barbiturany mogą pogłębić zatrzymanie oddechu (szczególnie u dzieci), hipotensję oraz śpiączkę. Barbituranów nie należy stosować, jeśli chorzy przyjmują równocześnie inhibitory MAO. Przez kilka dni należy kontrolować czynność układu oddechowego, serca (EKG), ciśnienie tętnicze krwi, temperaturę ciała, odruch źreniczny, czynność pęcherza moczowego i nerek. Zaburzenia układu krwiotwórczego - jeśli wystąpią objawy zaburzeń czynności szpiku kostnego należy lek odstawić; wykonać badania krwi, płytek krwi i retikulocytów; wykonać biopsję szpiku kostnego. W przypadku anemii aplastycznej obowiązuje intensywna kontrola pacjenta i specjalistyczna terapia. W przypadku wystąpienia hiponatremii (zatrucie wodą) należy ograniczyć spożycie płynów i ostrożnie podawać 9% NaCl w powolnym wlewie dożylnym. Postępowanie takie może okazać się skuteczne w zapobieganiu wtórnym uszkodzeniom mózgu.DziałanieKarbamazepina jest produktem przeciwdrgawkowym skutecznym w leczeniu psychomotorycznych i dużych napadów padaczkowych. Wykazuje też działanie przeciwbólowe w neuralgii nerwu trójdzielnego. Obecnie uważa się, że mechanizm przeciwpadaczkowego działania karbamazepiny polega na hamowaniu zależnych od potencjału kanałów sodowych. Karbamazepina wiąże się z tymi kanałami, utrzymując je w stanie nieczynnym. W związku z tym zmniejsza się pobudliwość komórek i częstotliwość seryjnych wyładowań potencjału czynnościowego w odpowiedzi na powtarzające się pobudzenia. W ognisku padaczkowym zanikają napadowe stany depolaryzacji. Działanie to występuje po dawkach terapeutycznych karbamazepiny. Karbamazepina nie działa na receptor benzodiazepinowy, receptory adenozynowe oraz na receptory adrenergiczne a2. Nie działa również na receptory GABAergiczne i receptory dla aminokwasów pobudzających.Skład1 tabl. zawiera 200 mg karbamazepiny.
Wpisz nazwę leku

Szukaj w środku nazwy

USA: mimo pandemii odbywają się operacje dzieci z...
07:01 21 WRZ 20200

USA: mimo pandemii odbywają się operacje dzieci z...

W czasach koronawirusa szukających dla swoich dzieci bezcennej pomocy medycznej w USA czekają dodatkowe wyzwania. Mimo epidemii w amerykańskich szpitalach wciąż odbywają się operacje dzieci z Polski,...

Francja: rekordowa liczba nowych zakażeń...
17:26 20 WRZ 20200

Francja: rekordowa liczba nowych zakażeń...

W ciągu ostatniej doby we Francji wykryto prawie 13,5 tys. nowych infekcji koronawirusem - podały francuskie władze w sobotę. To najwyższy dotąd dzienny przyrost zakażeń. Od piątku zmarło 26...

W niedzielę potwierdzono 910 nowych zakażeń...
11:30 20 WRZ 20200

W niedzielę potwierdzono 910 nowych zakażeń...

Badania laboratoryjne potwierdziły zakażenie koronawirusem u dalszych 910 osób, najwięcej nowych przypadków odnotowano na Mazowszu i w Wielkopolsce; zmarło kolejne 11 zakażonych osób – podało w...

W sobotę potwierdzono 1002 nowe zakażenia...
11:07 19 WRZ 20201

W sobotę potwierdzono 1002 nowe zakażenia...

Badania laboratoryjne potwierdziły zakażenie koronawirusem u dalszych 1002 osób – podało w sobotę Ministerstwo Zdrowia. To najwyższa odnotowana dotąd liczba nowych przypadków. Resort przekazał też, że...

10:55 19 WRZ 20200

W Hiszpanii dobowy rekord zakażeń – ponad 14 tys.,...

W Hiszpanii zanotowano największą dobową liczbę zakażeń koronawirusem od początku epidemii – ponad 14 tys. - podał w piątek hiszpański resort zdrowia. Dynamika zakażeń zwiększyła się też w Portugalii,...

07:41 19 WRZ 20200

W. Brytania: aż 4322 nowe zakażenia koronawirusem,...

Aż 4322 nowe przypadki koronawirusa potwierdzono w ciągu ostatniej doby w Wielkiej Brytanii - poinformował w piątek brytyjski rząd. To najwyższa dobowa liczba zakażeń od 8 maja i wzrost o prawie...

20:20 18 WRZ 20200

Minister zdrowia powołał Zespół do spraw...

Nowo powołana grupa ekspertów przy ministrze zdrowia składa się z przedstawicieli szeroko pojętego środowiska medycznego. Głównym zadaniem zespołu będzie wskazanie obszarów, które wymagają zmian, oraz...

18:27 18 WRZ 20200

Na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym zajęcia w...

Warszawski Uniwersytet Medyczny zapowiedział w czwartek, że w nowym roku akademickim zajęcia będą się odbywały w trybie hybrydowym - część realizowana będzie więc zdalnie, a część - w sposób...

Komentarze

[ z 0]

Zdjęcie
ICD10
Otępienie w chorobie alzheimeraF00
Otępienie naczynioweF01
Otępienie w innych chorobach, klasyfikowanych gdzie indziejF02
Otępienie bliżej nieokreśloneF03
Organiczny zespół amnestyczny nie wywołany alkoholem i innymi substancjami psychoaktywnymiF04
Majaczenie nie wywołane alkoholem i innymi substancjami psychoaktywnymiF05
Inne zaburzenia psychiczne spowodowane uszkodzeniem lub dysfunkcją mózgu i chorobą somatycznąF06
Zaburzenia osobowości i zachowania spowodowane chorobą, uszkodzeniem lub dysfunkcją mózguF07
Nieokreślone zaburzenia psychiczne organiczne lub objawoweF09
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane użyciem alkoholuF10
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem opiatówF11
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem kanabinoliF12
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane przyjmowaniem substancji nasennych i uspokajającychF13
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem kokainyF14
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem innych niż kokaina środków pobudzających w tym kofeinyF15
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane używaniem halucynogenówF16
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane paleniem tytoniuF17
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane odurzaniem się lotnymi rozpuszczalnikami organicznymiF18
Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania spowodowane naprzemiennym przyjmowaniem środków wyżej wymienionych i innych środków psychoaktywnychF19
SchizofreniaF20
Zaburzenie typu schizofrenii (schizotypowe)F21
Uporczywe zaburzenie urojenioweF22
Ostre i przemijające zaburzenia psychotyczneF23
Indukowane zaburzenia urojenioweF24
Zaburzenia schizoafektywneF25
Inne nieorganiczne zaburzenia psychotropoweF28
Nieokreślona psychoza nieorganicznaF29
Epizod maniakalnyF30
Zaburzenia afektywne dwubiegunoweF31
Epizod depresyjnyF32
Zaburzenie depresyjne nawracająceF33
Uporczywe zaburzenia nastroju (afektywne)F34
Inne zaburzenia nastroju (afektywne)F38
Zaburzenia nastroju (afektywne)F39
Zaburzenia lękowe w postaci fobiiF40
Inne zaburzenia lękoweF41
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (nerwica natręctw)F42
Reakcja na ciężki stres i zaburzenia adaptacyjneF43
Zaburzenia dysocjacyjne (konwersyjne)F44
Zaburzenia występujące pod postacią somatyczną (somatoform disorders)F45
Inne zaburzenia nerwicoweF48
Zaburzenia odżywianiaF50
Nieorganiczne zaburzenia snuF51
Dysfunkcja seksualna nie spowodowana zaburzeniem organicznym ani chorobą somatycznąF52
Zaburzenia psychiczne związane z porodem, niesklasyfikowane gdzie indziejF53
Czynniki psychologiczne i behawioralne związane z zaburzeniami lub chorobami klasyfikowanymi w innych rozdziałachF54
Nadużywanie substancji nie powodujących uzależnieniaF55
Nieokreślone zespoły behawioralne związane z zaburzeniami fizjologicznymi i czynnikami fizycznymiF59
Specyficzne zaburzenia osobowościF60
Zaburzenia osobowości mieszane i inneF61
Trwałe zmiany osobowości nie wynikające z uszkodzenia ani z choroby mózguF62
Zaburzenia nawyków i popędów (impulsów)F63
Zaburzenia identyfikacji płciowejF64
Zaburzenia preferencji seksualnychF65
Zaburzenia psychologiczne i zaburzenia zachowania związane z rozwojem orientacją seksualnąF66
Inne zaburzenia osobowości i zachowania u dorosłychF68
Zaburzenia osobowości i zachowania u dorosłych, nieokreśloneF69
Upośledzenie umysłowe lekkieF70
Upośledzenie umysłowe umiarkowaneF71
Upośledzenie umysłowe znaczneF72
Upośledzenie umysłowe głębokieF73
Inne upośledzenie umysłoweF78
Upośledzenie umysłowe, nieokreśloneF79
Specyficzne zaburzenia rozwoju mowy i językaF80
Specyficzne zaburzenia rozwoju umiejętności szkolnychF81
Specyficzne zaburzenie rozwoju funkcji motorycznychF82
Mieszane specyficzne zaburzenia rozwojoweF83
Całościowe zaburzenia rozwojoweF84
Inne zaburzenia rozwoju psychicznego (psychologicznego)F88
Zaburzenie rozwoju psychicznego (psychologicznego), nieokreśloneF89
Zaburzenie hiperkinetyczne (zespoły nadpobudliwości ruchowej)F90
Zaburzenia zachowaniaF91
Mieszane zaburzenia zachowania i emocjiF92
Zaburzenia emocjonalne rozpoczynające się zwykle w dzieciństwieF93
Zaburzenia funkcjonowania społecznego rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie lub w wieku młodzieńczymF94
TikiF95
Inne zaburzenia zachowania i emocji rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczymF98
Zaburzenia psychiczne, inaczej nieokreśloneF99
PadaczkaG40
Stan padaczkowyG41
Neuralgia nerwu trójdzielnegoG50.0
Ostrzeżenia specjalne
LaktacjaLek może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
ŚwiatłoJednym z niepożądanych działań leku jakie mogą wystąpić jest nadwrażliwość na światło.
Ciąża - trymestr 1 - Kategoria DIstnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Ciąża - trymestr 2 - Kategoria DIstnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Ciąża - trymestr 3 - Kategoria DIstnieją dowody na niekorzystne działanie leku na płód, ale w pewnych sytuacjach klinicznych potencjalne korzyści z jego zastosowania przewyższają ryzyko (np. w stanach zagrażających życiu lub chorobach, w których inne, bezpieczne leki nie mogą być zastosowane lub są nieskuteczne).
Wykaz BProdukt leczniczy zawierający substancję czynną silnie działającą.
Upośledza !Produkt leczniczy, który może wpływać upośledzająco na sprawność psychofizyczną; jeżeli przepisana dawka i droga podania wskazują, że w okresie stosowania może pojawić się wyraźne upośledzenie sprawności psychomotorycznej, to należy udzielić pacjentowi wskazówek co do zachowania szczególnej ostrożności w zakresie prowadzenia pojazdów lub obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu bądź uprzedzić o konieczności czasowego zaniechania takich czynności.
Producent

Zakłady Farmaceutyczne Polpharma SA

ul. Pelplińska 19
Tel.: 58 563-16-00
http://www.polpharma.pl

Świadectwa rejestracji

Amizepin®  200 mg -  439